ปรารถนาสุดท้ายจากฉันผู้พ่ายแพ้แก่ตนเอง

วันนี้ขอมากับคำประพันธ์สอดแทรกกับเนื้อหาชวนให้คิดและคนึงถึงอดีตที่หอมหวานของใครหลายๆคน โดยได้ล้อมาจากคำประพันธ์ที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ทรงพระนิพนธ์ขึ้นเพื่อทูลเกล้าฯ ถวาย เพื่อรำพันคว

คือเราแต่ก่อนก้นับถือเจ้สแม่กวนอิมตอนม.ต้น สวดมนต์นั่งสมาธิ แล้วชอบบทสวดมนต์เจ้าแม่กวนอิมบทนึง แต่ตอนนี้หาไม่เจอแล้วเราจดไว้อ่านเมื่อหลายปีก่อน เมื่อ2-3วันมานี้อยู่ๆก้คิดถึงท่าน อยากกลับไปปฏิบัติอีก แ

พุทธวจนะ ภิกษุผู้มีธรรมเป็นที่มายินดี ยินดี แล้วในธรรม ค้นคว้าธรรม ระลึกถึงธรรม ย่อมไม่เสื่อมจากสัทธรรม ภิกษุไม่พึงดูหมิ่นลาภของตน ไม่พึง เที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น เพราะภิกษุปรารถนาลาภของ ผู

ท่านผู้มีความสำคัญในนามรูป อันเป็นของมิใช่ตนว่าเป็นตน จงดูโลกพร้อมทั้งเทวโลก ผู้ยึดมั่นแล้วในนามรูป ซึ่งสำคัญ นามรูปนี้ว่า เป็นของจริง ก็ชนทั้งหลายย่อมสำคัญ (นามรูป) ด้วยอาการใดๆ นามรูปนั้น ย

แสงส่องใจ จาก หนังสือธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ 217 ค่ะ โดยสมเด็จพระสังฆราช (สกลมหาสังฆปริณายก) พุทธุปปาทาทิสุขกถา เทศนานิพนธ์ ใน สมเด็จพระญาณสังวร (สุวฑฺฒโน) นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ส

เนื่องจากศาสนาอิสลามไม่ได้ห้ามเรื่องการศึกษาหรือการถามปัญหาที่เกี่ยวกับศาสนาอิสลามและศาสนาอื่นๆ, ส่วนตัวผมเองก็ยึดถือว่า การใฝ่หาความรู้เป็นการเสริมสร้างอุปนิสัย มีบัญญัติหนึ่งในคำสอนของศาสนาอิสลามที่

๑. ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ สั้นนิดเดียว ลำบากยากเข็ญ มีทุกข์มาก แต่ก็ไม่มีนิมิตให้รู้ว่าจะตายเมื่อใด ๒. สัตว์ทั้งหลายเกิดมาแล้วพยายามหาวิธีที่จะไม่ต้องตาย ก็ไม่สำเร็จ ถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อไป จนชร