เว็บไซต์ในเครือ
bloggang.com Bloggang pantown.com Pantown pantipmarket.com PantipMarket
maggang.com Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
Pantip Application Pantip iOS Pantip Android Pantip Android
เกี่ยวกับเรา

เล่ห์ดวงใจ (19)

.

                         19
          ____________________________________________

 
          ใกล้ถึงวันแต่งงานของทั้งสองเข้ามาทุกที การันต์และเพียงขวัญต่างช่วยกันเลือกภาพพรีเวดดิ้งที่จะใช้โชว์ในวันงาน เลือกตรีมงานแต่งเสร็จสรรพ วันนี้ทั้งสองไปลองชุดที่จะสวมในวันงาน พวกเขาไม่ได้มากันเพียงสองคน ยังมีประภาวรินทร์กับนที และวนารีมาช่วยเลือกเป็นเพื่อนด้วย
          เพียงขวัญสวมสุดเจ้าสาวเดินออกจากห้องเปลี่ยนชุด เดินมาในท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ เพราะหล่อนขาดความมั่นใจอยู่มาก ตามจริงหล่อนยังไม่อยากแต่งงานในตอนนี้เสียด้วยซ้ำ อยากให้คลอดลูกก่อน เพราะอยากให้ลูกอยู่ในวันสำคัญด้วย แต่ขัดผู้ใหญ่ทางการันต์ไม่ได้ จำต้องแต่งในเดือนนี้ทั้งที่ท้องสี่เดือนแล้ว เพียงขวัญเดินออกมาโชว์ตัวให้ทุกคนดู ส่วนของเจ้าบ่าวนั้น ไม่มีรายละเอียดอะไรมากมายเท่าของเจ้าสาว จึงไม่ต้องเก็บรายละเอียดอะไรเยอะ
          “ขวัญเดินดูมั่นใจหน่อยซี ทำหน้าให้มั่นใจหน่อยสวยออก” ประภาวรินทร์กล่าวกับพี่สะใภ้ที่มีอายุน้อยกว่าเกือบครึ่งอายุของตน ทันทีที่สาวเจ้าเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด ทุกคนหันไปมองเป็นสายตาเดียวกัน เจ้าตัวยิ้มเขินส่งกลับมา 
          “สวย... ท้องไม่ป่องเลยเนอะพี่รินทร์ สวยออก ขวัญน่ะคิดมาก” วนารีชมเพื่อนซี้ มองตาไม่กะพริบ อีกคนคือเจ้าบ่าวที่มองเจ้าสาวของเขาตาไม่กะพริบเช่นกัน “เจ้าบ่าวก็หล่อ เจ้าสาวก็สวย เหมาะสมกันมาก!!!” วนารียังชมไม่หยุด กะอวยไส้แตกกันไปเลย ทุกคนในห้องเสื้อต่างหัวเราะให้กัน ใบหน้าแช่มชื่น ใจจดใจจ่อรองานมงคลที่จะถึงในเร็ววันนี้ที่สุด
          “ปากหวานนะพลอย ชมขวัญเกินไปแล้ว” เพียงขวัญทำมองค้อนเพื่อนแก้เขิน
          “ก็จริงอย่างน้องพลอยพูดนี่นา ขวัญของพี่สวยจริง ๆ” คราวนี้เป็นทีการันต์ชมเพียงขวัญบ้าง ทุกคนที่มาด้วยต่างโห่ไม่หยุด ที่เจ้าบ่าวอวยเจ้าสาวเกินหน้าเกินตา ทว่าก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุข วันนี้เป็นวันของเพียงขวัญกับการันต์ ทุกคนยอมสละความเหนื่อย ทำเพื่อพวกเขาสองคนเต็มที่
          “อยากแต่งงานอีกรอบจริงจี้ง!” ประภาวินทร์พูดลอย ๆ พร้อมหันไปมองคนเป็นสามี 
          “แต่งใหม่อีกรอบก็ได้นะจ๊ะที่รัก เข้าพิธีพร้อมการันต์กับน้องขวัญเลยเอามั้ย นิสาจะได้มีน้องเพิ่มอีกคน” นทีไม่ขัด แถมยังเห็นด้วยอีก ทว่าโดนภรรยาโยนค้อนกลับมาให้
          “ให้นิสาโตกว่านี้ก่อนเถอะค่ะ อย่าพึ่งรีบเลย” หล่อนค้อนสามี จากนั้นก็เดินไปจัดระเบียบชุดให้ว่าที่เจ้าสาว 
           เพียงขวัญสวมชุดเจ้าสาวแบบชุดไทย เฉดสีที่เลือกคือ สีเงิน-ขาว ซึ่งเข้ากับผิวสีขาวอมชมพูของหล่อนยิ่งนัก แถมยังช่วยส่งเสริมให้หล่อนดูเป็นหญิงงามเรียบร้อย และดูหรูหราไปในตัว บนชุดไทยมีการปักดิ้นหรือลูกปัดสีเงิน เพื่อเพิ่มความสวยหรูและน่ามองเข้าไปอีก
          “เจ้าสาวไม่ต้องกังวลเรื่องท้องจะนูนออกมาเลยนะคะ พี่จะแต่งทรงให้เพื่อเก็บพุงอีกที แต่พูดถึงไม่ต้องจัดแต่งทรงอะไร ท้องก็ไม่ป่องออกมานะ ถึงจะป่องออกมานิดหน่อยก็ไม่เห็นน่าเกลียด เพราะความสวยหรูของชุดมันส่งเสริมราศีออร่าของเจ้าสาวมากอยู่แล้วค่ะ” เจ้าของร้านเดินเข้ามาพูดแนะนำ หยิบจับชุดเจ้าสาวบนตัวของเพียงขวัญให้เข้ารูป 
          “สวยหล่อกันทั้งคู่เลย ทั้งคุณเจ้าบ่าวและคุณเจ้าสาว” เจ้าของร้านหันไปชมการันต์ที่นั่งอยู่โซฟา “ไหนลองมายืนคู่เจ้าสาวหน่อยสิคะ ดิฉันอยากถ่ายรูป” 
          เจ้าของร้านพูดอย่างนั้นการันต์จะนั่งเฉยอยู่ได้อย่างไร เขาลุกเดินมาโอบเอวภรรยาเบา ๆ อย่างระมัดระวัง และยืนให้เจ้าของร้านถ่ายรูปเก็บไว้ ไม่เพียงเจ้าของร้าน ทั้งประภาวรินทร์และวนารี ต่างก็ยกโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้เช่นกัน หลังจากเสร็จภารกิจตรงนี้แล้ว พวกเธอจึงพากันกลับโดยไม่คิดจะไปที่ไหนต่อ เพราะต้องไปจัดเตรียมสถานที่กันอีก
 
 
 
          “ขวัญเหนื่อยมั้ยคะวันนี้ ออกไปข้างนอกและเตรียมงานทั้งวันไม่ได้พักเลย ลูกพี่เหนื่อยแย่” การันต์ถาม เขานอนกอดพุงเพียงขวัญอยู่บนเตียงนอน ขุดคู้อยู่อย่างนั้น ตั้งแต่เข้านอนเขาก็ไม่ห่างตัวของหล่อนเลย ส่วนเจ้าตัวนั่งดูรูปที่ประภาวรินทร์และวนารีถ่ายเก็บไว้แล้วส่งมาให้เธอดู 
          “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ตื่นเต้นมากกว่า” หล่อนตอบ “แต่ถ้าพูดถึงขวัญก็ยังอยากแต่งงานตอนลูกเกิดมาแล้วอยู่ดี เขาจะได้มีส่วนร่วมกับเราด้วย”
          “ถึงยังไม่คลอด ลูกก็ได้เข้าร่วมพิธีแต่งงานกับเราเหมือนเดิมนี่คะ เนอะลูกเนอะ” คราวนี้เขาไม่สนใจภรรยาแต่หันมาสนใจลูกแทน ลูบ ๆ วน ๆ บริเวณหน้าท้องของเพียงขวัญที่นูนออกมานิดเดียว แทบจะมองไม่ออกด้วยซ้ำไป “จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายนะลูกพ่อ”
          “พี่รันต์อยากได้ลูกชายหรือลูกสาวคะ” เพียงขวัญถาม เลิกสนใจรูปพรีเวดดิ้ง หันมาสนทนาเรื่องลูกกับสามีแทน เธอเองก็ตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยที่จะได้เป็นคุณแม่แล้ว
          “อือ... คนนี้ คนแรกอยากได้ลูกชายค่ะ เขาจะได้ปกป้องแม่และน้อง ๆ ที่จะเกิดตามมาได้” การันต์พูดอย่างคนมีความสุข เขากำลังจินตนาการไปไกลโพ้นเกี่ยวกับลูก ๆ ที่กำลังวิ่งเล่นกันในบ้าน มือก็วางแนบกับหน้าท้องของสาวเจ้าไม่ยอมห่าง “แต่วาเป็นเพศไหนก็ได้ พี่เอาหมด”
          “แต่ขวัญอยากได้ผู้หญิงนะ จะได้จับเขาแต่งตัวสวย ๆ” เพียงขวัญออกความคิดเห็น “ชายคนหญิงคนดีมั้ยคะ”
          “สาม!! ชายสองหญิงหนึ่ง นี่พี่แบ่งให้ขวัญหนึ่งคนเลยนะ ลูกคนที่สามให้เป็นผู้หญิง พี่ชอบเด็กผู้ชาย” 
          เพียงขวัญทำหน้ามุ่ยกลอกตาให้เขา “ไม่ค่อยจะเห็นแก่ตัวเลย ไม่ค่อยจะเข้าข้างตัวเองเลย” หล่อนประชด “คนนี้พี่รันต์คิดชื่อไว้ยังคะ ถ้าเป็นผู้ชายชื่ออะไร ถ้าเป็นผู้หญิงชื่ออะไร ขวัญให้พี่รันต์เป็นคนตั้งชื่อลูกเลย” เธออยากให้เขามีส่วนร่วมด้วย 
          “ไม่ค่ะ พี่อยากให้ขวัญเป็นคนตั้งชื่อลูกเองมากกว่า ขวัญชอบชื่ออะไรพี่ก็ชอบด้วยนั่นแหละ” การันต์ปฏิเสธ เธอเป็นคนอุ้มท้อง เธอต้องมีสิทธิ์มากกว่าเขา ทั้งสองคุยกันเรื่องลูกอย่างมีความสุขในค่ำคืนนี้ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องงานแต่งที่จะถึงในอีกไม่กี่วันเลย
 
 
          ตรีมงานแต่งวันนี้เป็นโทนสี เงิน-ขาว เพื่อให้เข้ากับสีชุดของเจ้าบ่าวเจ้าสาว แขกเหรื่อที่มาในงานต่างเข้ามาแสดงความยินดีกับทั้งคู่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ส่วนมากแขกที่มาร่วมงาน การันต์และเพียงขวัญจะเชิญเฉพาะญาติสนิทและเพื่อนสนิทเท่านั้น ทำให้บรรยากาศในงานจึงแลดูสงบและมีผู้คนน้อย ทว่านั่นก็ไม่ได้ทำให้งานกร่อยเลยสักนิด 
          เพื่อน ๆ ของเพียงขวัญที่อยู่กรุงเทพ ต่างก็มาร่วมแสดงความยินดีกับทั้งคู่ด้วย ทุกคนยิ้มหัวเราะมีความสุขไปกับงานมงคลวันนี้ที่สุด
          “วันนี้ขวัญสวยที่สุดเลย พี่รันต์ก็หล่อ” อัญญาเพื่อนสนิทของเพียงขวัญอีกคนกล่าวชม ขณะรดน้ำสังข์ให้แก่ทั้งสองคน
          “ขอบคุณครับน้องญ่า” การันต์กล่าวขอบคุณ เงยหน้ายิ้มให้กับคนที่ชมตนเอง
          “วันนี้พ่อดีใจที่สุดที่ลูกสาวคนเดียวของพ่อเป็นฝั่งเป็นฝา และเจอผู้ชายที่ดีมาดูแลแทนพ่อได้” ภาคินผู้เป็นบิดาเอ่ย ขณะรดน้ำสังข์เช่นกัน เพียงขวัญน้ำตาคลอ ชีวิตของหล่อนที่เติบโตมากับพ่อแค่คนเดียว มีแต่พ่อเพียงคนเดียวที่ดูแลมาโดยตลอด ไม่เคยห่างกาย แม้จะมาทำงานที่ต่างจังหวัดก็ตาม บัดนี้หล่อนจะต้องแยกออกมาจากชีวิตของพ่อจริงจัง สร้างครอบครัวของตนเอง 
          “ขวัญรักคุณพ่อที่สุดค่ะ” หล่อนกล่าวทั้งน้ำตา แทนที่ทุกคนจะซึ้ง กลับหัวเราะที่เธอร้องไห้ ดาหลารีบนำผ้าเช็ดหน้ามาซับให้ กลัวว่าใบหน้างาม ๆ ในวันนี้จะเปื้อนเลอะน้ำตาหมด “ต่อไปนี้คุณพ่อก็เลือกความสุขของตัวเองได้แล้วเหมือนกันนะคะ ขวัญโตแล้ว” เพียงขวัญพูด มองผู้เป็นบิดาและดาหลาสลับกัน
          “น้ากับคุณพ่อของขวัญ ตกลงกันว่าเราจะอยู่กันแบบนี้จ้ะ ไม่แต่งงาน ไม่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่จะใช้ชีวิตเหมือนเพื่อนและคนรักไปพร้อม ๆ กัน ดูแลกันไปอย่างนี้แหละ” ดาหลาตอบ 
          “ขอบคุณน้าดาที่รักพ่อขวัญ และดูแลพ่อขวัญเสมอมานะคะ” เพียงขวัญกล่าวขอบคุณแม่เลี้ยงทั้งน้ำตาคลอ เจ้าตัวก็คอยซับน้ำตาให้ จากนั้นแขกคนอื่น ๆ ก็ทยอยเข้ามาอวยพรคู่บ่าวสาวจนครบ
          พิธีตอนเช้าเสร็จไปเรียบร้อย ส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้ว ตอนกลางคืนก็จะเป็นอาฟเตอร์ปาร์ตี้ งานนี้มีเพียงเพื่อน ๆ ของคู่บ่าวสาวเท่านั้นที่จะมาร่วมสนุกกัน ส่วนแขกผู้ใหญ่ขอตัว ไม่อยากเกะกะหนุ่มสาว มาร่วมแค่งานในตอนเช้าก็พอ ปาร์ตี้กันจนดึก เพื่อน ๆ จึงพากันขอตัวกลับ เพราะอยากให้เจ้าสาวได้พักผ่อน ยิ่งกำลังท้องอยู่ เมื่อทุกคนกลับไปกันหมดแล้ว ก็เป็นเวลาส่วนตัวของคู่บ่าวสาว 
          “ขวัญเหนื่อยมั้ยคะ พ่อเป็นห่วงเจ้าตัวเล็กที่สุดเลย” การันต์เข้ามากอดดมภรรยาหลังจากจบปาร์ตี้ไปแล้ว อีกทั้งมือก็ลูบที่หน้าท้องของภรรยาด้วย และพูดกับลูกในท้องอย่างรักมากที่สุด เขาอยากให้ถึงวันคลอดเร็ว ๆ เขาอยากรู้ว่าลูกจะหน้าเหมือนใคร
          “ไม่เหนียวเหนอะตัวขวัญแย่เหรอคะ” หล่อนกล่าว หมั่นไส้กับอาการคลั่งรักของสามีนัก ไม่รู้ว่าคลั่งรักหล่อนหรือคลั่งรักลูกกันแน่ ถ้าลูกคลอดเมื่อไหร่ หวังว่าหล่อนคงไม่ตกกระป๋อง
          “ไม่ค่ะ ไม่เหนียว ชอบ...” เขาตอบทำหน้าทะเล้นให้ภรรยาสาวไปอีก “ปะอาบน้ำกันและก็เข้านอนได้แล้วดึกแล้ว” เพียงขวัญมองค้อนสามีนิดหน่อย ที่ชอบให้เธออาบน้ำพร้อมเขาประจำ และมันไม่เคยจบแค่เพียงอาบน้ำทุกที
          “วันนี้แค่อาบน้ำอย่างเดียวพอนะคะ ขวัญเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และลูกก็เริ่มโตแล้ว หมอห้าม” หล่อนสั่งการ กลัวว่ามันจะไม่จบแค่การอาบน้ำเหมือนที่ผ่าน ๆ มา
          “ช่วยไม่ได้... ก็พี่ชอบเวลาที่ตัวขวัญเปียกน้ำนี่นา ชอบเวลาที่ตัวขวัญสะอาดหมดจด”
          “แต่คุณหมอเขาห้ามแล้วนะ” เธอค่อนขอดเขาอีก ที่พูดไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย พูดเอาแต่ใจตัวเอง 
          “โอเค ๆ พี่สัญญาว่าคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายและจะไม่ทำอีกจนกว่าจะคลอด และคืนนี้จะไม่ทำตอนอาบน้ำแล้ว แต่จะทำที่เตียงนอนแทน” เขาตอบเธอพร้อมหัวเราะ มองเธอด้วยแววตาเจ้าเล่ห์นัก ไม่เคยเชื่อใจเขาได้สักที 
          “ปะ ๆ อาบน้ำได้แล้วค่ะ ดึกแล้วพาลูกเข้านอน ชวนคุยอยู่นั่นแหละ” ไม่พูดเพียงเท่านั้น ยังผลักเธอให้เดินเข้าห้องน้ำไปพร้อม ๆ กับตัวเขาด้วย
          “คืนนี้พ่อขออีกคืนนะครับ แล้วพ่อจะปล่อยแม่กับหนูให้เป็นอิสระจนกว่าหนูจะคลอด” บนเตียงนอนนุ่ม เขาคล่อมร่างหญิงสาวแบบหลวม ๆ ก้มหน้าไปแนบกับหน้าท้องของภรรยา และเอ่ยขอกับใครบางคนที่อยู่ในนั้น “พ่อสัญญาว่าพ่อจะทำแบบนุ่มนวนที่สุด”
 
จบบทที่ 19
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่