เพื่อนๆนักเขียนช่วยวิจารณ์งานเขียนนิยายของผมหน่อย นี้เป็นตอนแรก เรื่องแรกและครั้งแรกที่ผมหัดเขียนของผมจะเป็นนิยายลายตอนผมอยากได้คำติชมจากเพื่อนนี้จะเป็นตอนที่1ของผม
เป็นเรื่องราวที่เล่าผ่านมุมมองของ แจ็ค มาคร์
ชายวัย30ที่ชีวิตเฮ็งซวยก่อนที่เขาจะไปพบกับกลุ่ม TRS (THE RAT IN SEWER) หรือเรียกง่ายๆว่ากลุ่มหนูท่อกลถ่มคนที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงท่อละบายน้ำโสโครกที่เรียกว่า สังคม
"คุณรู้หรือไหมว่าคุณฉลาด ถ้าคุณรู้ก็จงรู้ต่อไป"
วันที่ 3 เดือนกันยายน คศ. 2022
ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าในห้องนอนแสงจากพระอาทิตย์สาดเข้ามาทางหน้าต่างพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกเวลา 7:30 เหมือนทุกวัน
วันนี้เป็นวันเสาร์มันควรเป็นวันหยุดแท้ๆ แต่ไม่ วันนี้ผมต้องไปทำงาน
เหตุผลก็ง่ายๆผมทำตู้กดน้ำในสำนักงานพังเพราะผมดันไปโมโหใส่มันนิดหน่อย
หลายวันมานี้ผมมีความเครียดสะสมก็เรื่องงานกับเรื่องเงินนั้นแหละรวมถึงอาการนอนไม่ค่อยหลับ
อ่อ ใช่ผมชื่อ แจ็ค "แจ็ค มาคร์"อายุพึ้งขึ้น30เมื่อ
7ชั่ว30นาทีที่แล้ว
เวลา9:00
"ว่าไงเป็นไงบ้างฉันอยากบอกอะไรนายสักอย่างนะแจ็คถ้านายอยากจะต่อยหรือแตะอะไรก็ให้ไปสนามมวยละไม่ใช่ในสำนักงาน ฮา..ฮา..ฮา.."
นั้นพอลเพื่อนร่วมงานเขาเป็นคนอ้วนน้ำหนักคงอยู่ราวๆ140มั้งส่วนสูงคงสัก178เขาเป็นชอบพูดแซะคนอื่นผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอาจเพราะปัญหาวัยเด็ก
ลองคิวว่าคุณต้องตื่น7:30และขึ้นรถโดยสารที่มีคนเต็มรถจนไม่มีที่นั่งเป็นเวลา1ชั่วโมงเพื่อมาที่ทำงานในวันเสาร์
วันที่คุณควรนอนกินแซนวิชทูน่ากับน้ำส้มพร้อมกับดูหนังใน Netflix มากกว่าลุกไปทำงาน
แล้วต้องมาเจอคนแบบไอหมอนี้
ใช่นั้นแหละชีวิตผม
ผมทำงานเป็นพนักงานคอร์เซ็นเตอร์ในบริษัทเครื่องกรองน้ำแต่ละวันก็ต้องพูดคุยกับลูกค่ามากมายซึ้งส่วนใหญ่ก็..........
เอาเป็นว่าประมาณ66%ในชีวิตผมมันเฮ็งซวยโครตๆ
ปกติผมจะเลิกงานเวลา16:20ผมจะไปร้านขาย
เบอร์เกอร์ ร้านประจำของผมที่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากและหลังกินเสร็จผมจะขึ้นรถโดยสารกลับอาพาร์ทเม้น
ผมจะถึงอาพาร์ทเม้นเวลา17:50นั่งดูทีวีแล้วค่อยเข้านอน
"แต่วันนี้มันต่างออกไป"
เวลา16:25
ผมเจอกับชายคนนึงตอนเลิกงานชายที่ใส่แว่นกันแดดกับเสื้อหนังสีน้ำตาลเก่าๆกางเกงยีนขายาวไว้ผมยาวเทียมไหล่เขามาไกล้ผมตอนที่ผมกำลังรอเบอร์เกอร์ดับเบิลฟิชอยู่ ผมทำตัวไม่ถูกจนกระทั้งเขาพูดขึ้นมาว่า
"แจ็ค"ใช่ไหม
"คงงั้น"ผมทำหน้านิ่งๆแล้วพูดออกไป
"แจ็ค มาคร์ เป็นนามสกุลที่ประหลาดดี"
ผมเงียบพร้อมกับตั้งคำถามในหัวมากมาย
-เขาคือใคร?
-เขารู้ชื่อเราได้ไง?
-เขามาหาเราเพื่ออะไร?
"แจ็ค มาคร์ สูง180 น้ำหนัก 70 ที่อยู่อาพาร์ทเม้นบริเวณถนนสาย39ห้องที่ 34 iq 120-130 เข้าสังคมไม่เก่ง"เขาพูดพร้อมกับส่ายหัวไปมา
ผมอึ้งจนพูดไม่ออกไปหลายวินาทีผมรู้สึกชาไปทั้งตัวเหมือนคนที่พึ้งเจอพ่อตัวเองที่หายไป20ปี
ผมได้แต่นั่งอยู่อย่างงั้นจนพนักงานเอาเบอร์เกอร์มาเสิร์ฟ
"นายรู้ไหมว่านายเป็นคนฉลาด?"เขาจ่องมาที่ผม
"ผมคิดว่าผมรู้นะ"ผมหยิบเบอร์เกอร์ขึ้นมาแล้วพูดออกไป
"งั้นก็จงรู้ต่อไป"เขาพูดพร้อมกับยื้นนามบัตรให้กับผมแล้วเดินออกไปนอกร้าน
ผมงงกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นผมไม่ได้ถามอะไรเขาเลยด้วยซ้ำ
ผมกลับบ้านไปเปลี่ยนชุด แปลงฟัน เตรียมเข้านอน
ผมเห็นนานบัตรที่ชายคนนั้นให้ผมมาผมจ้องมันสักพัก
ในนั้นมีข้อมูลต่างๆ ชื่อ ที่อยู่ ผมเก็บมันไว้ในลิ้นชักแล้วปิดไฟเข้านอน
เอาจริงๆผมนอนไม่หลับหรอกหลังจากเจอเรื่องนั้นมา ถึงจะไม่เกิดเรื่องที่ร้านเบอร์เกอร์ผมก็คงใช่เวลาอีกสักพักกว่าจะนอนให้หลับหรือไม่ก็ไม่หลับจนถึงเช้า แต่ผมคงต้องพยายามนอนให้หลับตอนเวลา22:21
พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานอีก วันอาทิตย์ ให้ตายสิ ไปทำงานวันอาทิตย์เนี่ยนะ
-ตอนต่อไป-
ช่วยวิจารณ์กันหน่อยนะครับ😁👍
นิยาย
เป็นเรื่องราวที่เล่าผ่านมุมมองของ แจ็ค มาคร์
ชายวัย30ที่ชีวิตเฮ็งซวยก่อนที่เขาจะไปพบกับกลุ่ม TRS (THE RAT IN SEWER) หรือเรียกง่ายๆว่ากลุ่มหนูท่อกลถ่มคนที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงท่อละบายน้ำโสโครกที่เรียกว่า สังคม
"คุณรู้หรือไหมว่าคุณฉลาด ถ้าคุณรู้ก็จงรู้ต่อไป"
วันที่ 3 เดือนกันยายน คศ. 2022
ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าในห้องนอนแสงจากพระอาทิตย์สาดเข้ามาทางหน้าต่างพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกเวลา 7:30 เหมือนทุกวัน
วันนี้เป็นวันเสาร์มันควรเป็นวันหยุดแท้ๆ แต่ไม่ วันนี้ผมต้องไปทำงาน
เหตุผลก็ง่ายๆผมทำตู้กดน้ำในสำนักงานพังเพราะผมดันไปโมโหใส่มันนิดหน่อย
หลายวันมานี้ผมมีความเครียดสะสมก็เรื่องงานกับเรื่องเงินนั้นแหละรวมถึงอาการนอนไม่ค่อยหลับ
อ่อ ใช่ผมชื่อ แจ็ค "แจ็ค มาคร์"อายุพึ้งขึ้น30เมื่อ
7ชั่ว30นาทีที่แล้ว
เวลา9:00
"ว่าไงเป็นไงบ้างฉันอยากบอกอะไรนายสักอย่างนะแจ็คถ้านายอยากจะต่อยหรือแตะอะไรก็ให้ไปสนามมวยละไม่ใช่ในสำนักงาน ฮา..ฮา..ฮา.."
นั้นพอลเพื่อนร่วมงานเขาเป็นคนอ้วนน้ำหนักคงอยู่ราวๆ140มั้งส่วนสูงคงสัก178เขาเป็นชอบพูดแซะคนอื่นผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอาจเพราะปัญหาวัยเด็ก
ลองคิวว่าคุณต้องตื่น7:30และขึ้นรถโดยสารที่มีคนเต็มรถจนไม่มีที่นั่งเป็นเวลา1ชั่วโมงเพื่อมาที่ทำงานในวันเสาร์
วันที่คุณควรนอนกินแซนวิชทูน่ากับน้ำส้มพร้อมกับดูหนังใน Netflix มากกว่าลุกไปทำงาน
แล้วต้องมาเจอคนแบบไอหมอนี้
ใช่นั้นแหละชีวิตผม
ผมทำงานเป็นพนักงานคอร์เซ็นเตอร์ในบริษัทเครื่องกรองน้ำแต่ละวันก็ต้องพูดคุยกับลูกค่ามากมายซึ้งส่วนใหญ่ก็..........
เอาเป็นว่าประมาณ66%ในชีวิตผมมันเฮ็งซวยโครตๆ
ปกติผมจะเลิกงานเวลา16:20ผมจะไปร้านขาย
เบอร์เกอร์ ร้านประจำของผมที่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากและหลังกินเสร็จผมจะขึ้นรถโดยสารกลับอาพาร์ทเม้น
ผมจะถึงอาพาร์ทเม้นเวลา17:50นั่งดูทีวีแล้วค่อยเข้านอน
"แต่วันนี้มันต่างออกไป"
เวลา16:25
ผมเจอกับชายคนนึงตอนเลิกงานชายที่ใส่แว่นกันแดดกับเสื้อหนังสีน้ำตาลเก่าๆกางเกงยีนขายาวไว้ผมยาวเทียมไหล่เขามาไกล้ผมตอนที่ผมกำลังรอเบอร์เกอร์ดับเบิลฟิชอยู่ ผมทำตัวไม่ถูกจนกระทั้งเขาพูดขึ้นมาว่า
"แจ็ค"ใช่ไหม
"คงงั้น"ผมทำหน้านิ่งๆแล้วพูดออกไป
"แจ็ค มาคร์ เป็นนามสกุลที่ประหลาดดี"
ผมเงียบพร้อมกับตั้งคำถามในหัวมากมาย
-เขาคือใคร?
-เขารู้ชื่อเราได้ไง?
-เขามาหาเราเพื่ออะไร?
"แจ็ค มาคร์ สูง180 น้ำหนัก 70 ที่อยู่อาพาร์ทเม้นบริเวณถนนสาย39ห้องที่ 34 iq 120-130 เข้าสังคมไม่เก่ง"เขาพูดพร้อมกับส่ายหัวไปมา
ผมอึ้งจนพูดไม่ออกไปหลายวินาทีผมรู้สึกชาไปทั้งตัวเหมือนคนที่พึ้งเจอพ่อตัวเองที่หายไป20ปี
ผมได้แต่นั่งอยู่อย่างงั้นจนพนักงานเอาเบอร์เกอร์มาเสิร์ฟ
"นายรู้ไหมว่านายเป็นคนฉลาด?"เขาจ่องมาที่ผม
"ผมคิดว่าผมรู้นะ"ผมหยิบเบอร์เกอร์ขึ้นมาแล้วพูดออกไป
"งั้นก็จงรู้ต่อไป"เขาพูดพร้อมกับยื้นนามบัตรให้กับผมแล้วเดินออกไปนอกร้าน
ผมงงกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นผมไม่ได้ถามอะไรเขาเลยด้วยซ้ำ
ผมกลับบ้านไปเปลี่ยนชุด แปลงฟัน เตรียมเข้านอน
ผมเห็นนานบัตรที่ชายคนนั้นให้ผมมาผมจ้องมันสักพัก
ในนั้นมีข้อมูลต่างๆ ชื่อ ที่อยู่ ผมเก็บมันไว้ในลิ้นชักแล้วปิดไฟเข้านอน
เอาจริงๆผมนอนไม่หลับหรอกหลังจากเจอเรื่องนั้นมา ถึงจะไม่เกิดเรื่องที่ร้านเบอร์เกอร์ผมก็คงใช่เวลาอีกสักพักกว่าจะนอนให้หลับหรือไม่ก็ไม่หลับจนถึงเช้า แต่ผมคงต้องพยายามนอนให้หลับตอนเวลา22:21
พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานอีก วันอาทิตย์ ให้ตายสิ ไปทำงานวันอาทิตย์เนี่ยนะ
-ตอนต่อไป-
ช่วยวิจารณ์กันหน่อยนะครับ😁👍