บางทีโอกาสบางอย่างมักจะเข้าหาคนที่ไม่ได้คิดถึงมัน หรือไม่ต้องการมันเน๊อะ

เช่นเพื่อนสมัยมอต้นครอบครัวฐานะก็เรียนโรงเรียนวัด โรงเรียนรัฐมาพร้อมๆกัน แต่แม่ได้แต่งงานใหม่ เลยต้องย้ายไปเรียนที่ UK ร้องห่มร้องไห้ไม่อยากไปกลัวไม่มีเพื่อน

หรือคนที่รู้จัก เด็กชายสายไฟว์ทะเลาะวิวาท เรียนไม่จบมอต้น เมาบ่อยๆพ่อแม่ดัดนิสัย กลัวเสียคนเลยส่งให้ไปอยู่เมกา ไปทำงานร้านอาหารที่มีญาติอยู่ จนตอนนี้น่าจะมีเงินเก็บเยอะกว่าแล้ว ฮ่าๆ

ไอเราที่อยากจะมีโอกาสไปบ้าง ไปเรียนภาษาสัก 2 ปีก็ยังดี แต่ไม่มีเงิน ไม่มีญาติ แอบอิจฉาเหมือนกันนะ ฮ่าๆๆ