คือเรารู้สึกว่าเราทำอะไรก็ผิด รู้สึกว่าพี่ชายดีกว่าทุกอย่าง จากคำพูดของคนที่บ้านคือเราด้อยกว่าพี่แทบทุกอย่าง พี่ไม่เคยทำให้พ่อแม่เสียใจ ส่วนเราก็คงประจำ เราเคยคิดจะหนีออกจากบ้าน แต่สุดท้ายเขาก็ตามเราเจอ เขาถามเรา2ครั้งว่า แน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าจะไป เราตอบทั้ง2ครั้งว่าแน่ใจ เขาบอกเราว่าถ้าจะไปก็ไม่ต้องเอาอะไรไปทั้งนั้นตัง โทรศัพท์ ไอแพด ไม่ต้องเอาอะไรคิดตัวไปเลย เราโอเคนะเพราะเราคิดไว้แล้ว แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ปล่อยเราไปสักที แล้วเขาก็โมโหเราจนยกเก้าอี้จะฟาดหัวเรา วันนั้นคำพูดหลายคำมากๆที่มันมีผลต่อจิตใขของเรา เขาบอกว่าเราอวดดี ทำเป็นเก่ง

อยากจะเกิดมาเป็นลูกเขาแล้วก็ทนอยู่งี้ต่อไป เขาบอกว่าถ้าเราออกจากบ้านไปเขาจะดับอนาคตเราทุกอย่าง ห้ามไม่ให้ไปบ้านคนนู้นคนนี้ แล้วเขายังเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ครูที่ปรึกษาเราฟัง ซึ่งเราอึดอัดมากๆ ทั้งการเอาไปประจานและคำพูดที่ออกมาจากปากของเขา ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น เราไม่เคยมีความสุขเวลากลับบ้านอีกเลย ตอนนี้มันก็ผ่านมาประมาณ4เดือนแล้ว 4เดือนที่ผ่านมาเราพยายามอยู่บ้านให้น้อยที่สุด เพราะเราไม่อยากกลับบ้าน…
มีใครอยู่บ้านแล้วไม่มีความสุขบ้างมั้ยคะ