เมื่อบ้านไม่ใช่เซฟโซน และคนที่ไม่รู้จักพอ

เราเป็นผู้หญิงค่ะ เข้าปีนี้ก็14ปีแล้ว และมีนิสัยที่ชอบกดดันตัวเอง ซึ่งมักจะเป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง ทั้งชอบด้อยค่าตัวเอง เพื่อเพิ่มแรงแค้นมากกว่าแรงผลักดันจนถึงขั้นหักโหม เครียดกับทั้งเรื่องเรียน เรื่อ

หวัดดีค่ะ ตอนนี้หนูอายุ12ย่างเข้า13อยู่ม.1ค่ะ หนูไม่รู้ว่าครอบครัวเป็นเซฟโซนของหนูรึเปล่า หนูมักจะทะเลาะกับแม่เสมอแม่ชอบทำร้่ายหนูและตบตีหนูเป็นประจำครั้งล่าสุดก็เป็นวันนี้แหละค่ะก่อนที่หนูจะมาระบายหน

ช่วงนี้หลายคนเริ่มรู้สึกว่า ใช้เงินยากขึ้น แต่หาเงินเท่าเดิม บางคนต้องตัดรายจ่าย บางคนเริ่มกังวลกับอนาคต แต่ในเวลาเดียวกัน ก็มีคนบางกลุ่ม…ที่ดูเหมือนจะ “ไปต่อได้” ไม่ใช่แค่เอาตัว

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราอยากทราบว่าการที่เราไม่สนิทใจกับครอบครัวเป็นเรื่องปกติใช่รึป่าว เพราะคนรอบตัวเราสนิทกับครอบครัวกันซะส่วนใหญ่ค่ะ เวลาเพื่อนๆเล่าเรื่องตัวเองกับครอบครัวเรามักรุ้สึกแปลกแยกมากๆเล

สมัยเด็กๆเวลามีเพื่อนๆที่หลงตัวเอง บอกว่าตัวเองหล่อ ก็มักจะตอบโต้ด้วยประโยคที่ว่า"ถ้าเมิงหล่อ กรุก็......แล้วละ" (ขออภัยสำหรับคำหยาบครับ) สมัยผมที่ทันก็ สเตฟานครับ ช่วงนั้นหลงเงาจันทร์ดังมาก

โพสขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ไม่รู้จะจะปรึกษาคนในครอบครัวได้ยังไงดี เลยขอปรึกษาชาวเน็ตแทน TT คือปีนี้เราอายุ 20 เรียนจบกศน ใช้ชีวิตอยู่แต่ที่บ้านค่ะ มีครอบครัวเลี้ยงอยู่ค่ะ ไม่ได้อยากเรียนมหาลัย เลยไม่สนการ

แฟนเราจะบอกพูดกับเราเสมอว่า บ้านเราเลี้ยงเราแบบ(ลูกฉันเป็นคนดี) ทั้งๆที่เขาไม่ได้รู้ถึงการใช้ชีวิตเป็นอยู่บ้านเราขนาดนั่น และเรายังไม่เคยไปก้าวก่ายว่าฝั่งครอบครัวเขาแบบไหนไม่เคยไปตัดสิน พอมีลูกด้วยกัน

เราอายุ 23 ปีค่ะ เรียนจบแล้ว แต่พ่อแม่ไม่ให้ทำงานไกลบ้าน แค่ในตัวเมืองก็ไม่ให้ไปเพราะแค่เรามีแฟน เราหางานในตัวเมืองที่ตรงสายการเรียนได้ ประมาณ2-3งาน นัดสัมภาษณ์แต่เขาไม่ให้ไปสักที่เลยเลย และเขาเลยหางา

เราเป็นคนที่เข้าสังคมไม่ได้ค่ะ เคยมีเรื่องที่เกิดขึ้นจนไม่อยากเข้าสังคมอีกเลยตั้งเเต่นั้นมา เราใช้เงินเพื่อเเก้ปัญหามาตลอด อย่างเช่นเรื่องเรียน เราเรียนกศน. เวลามีเรียนก็เลี่ยงที่จะไม่ไปค่ะ เเต่เลือ