โสฬสปัญหา อุปสิวมาณวปัญหาที่ ๗

อยากถามนักปฏิบัติและผู้รู้ทางศาสนาพุทธผู้รู้คำสอนพระพุทธเจ้าครับว่าตามการการเจริญวิปัสสนาปัญญาเนี่ยเจริญสติพิจารณาขันธ์5คือรูปนามกายใจที่เป็นสภาะจริงครบทุกข้อเลยไหมถ้าเกิดสภาวะขึ้นมาตามหลักคำสอนของพระ

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

คือจขกทสงสัยมานานแล้วว่าทำไมฆราวาสนักปฏิบัติภาวนฟหลายคนถึงเน้นทำแต่สมถะเพ่งเอาแต่ฌานสมาบัติอย่างเดียวแบบขาดสติจนบางคนหลงนิมิตจนเพี้ยนก็นาด้วยด้วยยนไม่เจริญวิปัสสนาโดยการเจริญสติปัญญากำหนดรู้หรือพิจารณ

หลายคนพอได้ยินเรื่องคำถามของ "โมฆราช" (ข้อ 15) กับ "ปิงคิยะ" (ข้อ 16) แล้วอาจจะรู้สึกว่า "ทำไมพุทธศาสนาดูดาร์กจัง?" มีแต่เรื่องความตาย ความเสื่อม ความว่างเปล่า... แต่จริง

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตเลยสงว่าที่หลวงวงงตามหาบัวและศิษย์ท่านอย่างหลวงพ่ออินทร์ถวายไม่ค่อยสอนฆราวาสปฏิบัติภาวนาตรงๆเป็นเพราะท่านถนัดสอนพิจารณากายซึฆราวาสไม่ถนัดไม่ถูกจริตหรือเปล่าครับขณะเดียวกับศิษยหลวง

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าว่าธรรมทมทานที่อานิงส์สูงมากชนะการให้ทั้งปวดเนี่มีคำจำกำกัดความว่าอย่างไรบ้างครับครอบคลุมการให้ทานแบบไหนบ้างครับให้ความรู้ทั่วไเด้วยไหมครับการบริจาคสนับสนุฝการปฏิบัติธรรมหรือบริ

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งเกิดกับสมาธิระดับได้บ้างครับ?