2:31(สยิวสยอง)

ตีสองสามสิบกว่านาที ผมลุกมาจิ้มมือถือ  อาศัยแสงไฟหน้าบ้านส่องลอดเข้ามาภายใน  ไม่กล้าเปิดไฟ พัดลมหน้าไม่ส่ายครางครืนเบา  ร่างหนึ่งถอนหายใจฮึดฮัด  คล้ายจะรำคาญแสงไฟสลัวที่ผมอาศัย จิ้มมือถือ  มันน่ากลัวเหลือเกินหากว่าร่างที่มีชื่อ ในกระดาษที่บอกความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของผม(อยู่ด้วยกัน เหมือนเป็นคนเดียวกัน) ตื่นขึ้นมา  น่ากลัวมั่ก  ผมต้องจบเรื่องสั้นก่อนล่ะ?.