แผนโค้ชควิกทำไมต้องเสิร์ฟจี้ลิปฝั่งตรงข้าม

จากที่ติดตามวอลเลย์บอลหญิงไทยแล้วรู้สึกว่าการเสิร์ฟบอลของทีมไม่เน้นที่เสิร์ฟกดดันแบบหวังผล ซึ่งมันอาจมีความเสี่ยงต่อการเสิร์ฟเสียได้ แต่ถ้าเสิร์ฟได้ก็จะมีประสิทธิภาพสูง high risk high rewards ดูได้จา

บอลแรกอาจมีหลุดบ้างแต่หลายลูกก็ถือว่ารับเข้าจุดเลย การต่อบอลคือดีมากอันนี้ถือเป็นจุดเด่นของใบเตยเลย บอลเสิร์ฟยังไม่อันตรายเท่าไหร่อยากให้โฟล์ทเสิร์ฟให้ลูกส่ายเยอะๆ กระแทกมืออีกหน่อย บอลบุกถือว่าทำได้ด

เพราะคิดแผนใหม่ๆไม่ออก เพราะกึ๋นไม่ดีพอ ดูอย่างตอนแก้เกมระหว่างเกมสิค่ะ สอนตีบอลให้นักกีฬาตรงไหนยังไม่เคยเห็น ก็เลยแผนสปีดบอล แต่แฟนๆรู้ว่าจุดอ่อนไม่ได้อยู่ที่สปีดบอลค่ะ อยู่ที่โซนเกมรับโดยเฉพาะลูกหยอ

ความละเอียดในการเสิร์ฟ ไทยไม่มีเลย ไม่ว่าจะเล่นระดับไหนก็ตาม ตรงข้ามกับคู่แข่ง รู้เลยว่าจะเสิร์ฟหาบุ๋มบิ๋มกับเพียว ถ้าออมสินลง ก็จะโดนจี้เหมือนกัน แต่ของไทย เสิร์ฟหาลิบเบอโร่ แข่งกับเวียดนามก็เสิร์ฟหา

งง1. มั่นจวงบีหลัง จนทีมเสียโมเมนตั้ม ที่แพ้มันเริ่มจากจุดนี้จริงๆ งง2. จวงตีไม่ได้ก็จ่ายย้ำบีหลังสุดๆ ทั้งที่มดวิอยู่หน้าและแทบไม่พลาดด้วยซ้ำ ไม่จ่าย งง3. แผนการเสิร์ฟจี้ลิบฝั่งตรงข้าม อันนี้คืองงมาก

เรารู้สึกว่าเพียวไม่ค่อยไว้ใจเพื่อนร่วมทีม เลยพยายามคิดจะทำทุกอย่าง (ไม่รู้ว่าเป็นผลจากวลี "ช่วยๆกัน"หรือเปล่า) หลายครั้งที่เราเห็นฝั่งตรงข้ามเขาตบบอลมา ซึ่งตรงนี้นก็มีคนรอรับรอขุดอยู่แล้ว แ

เห็นนางเงียบ ๆ แต่แอบบล็อก เสิร์ฟ ขุด ดีอยู่นะ ยกเว้น บุก คือ ตีไม่ตาย แต่บล็อกญี่ปุ่นฉ่ำมาก เสิร์ฟจี้จนฝ่ายตรงข้ามเป็นป็อปคอร์นหลายลูก และที่สำคัญเป็นบอลกลางที่ defense เก่งหลายลูกมาก #นางเป็นใครมาจา

เสิร์ฟเสียลูกแรก บอลแรกแหก บอลตีไม่ตาย จมบล็อคอีก นี่น่ะหรอตัวแบกฮิเมจิ