เพลานี้ข้าเชื่อว่าแม่หญิงต่างแดนจะต่อกลอนกับเพื่อนข้าเป็นแน่ ข้าขอคลัช ณ 1,588...

ไม่รู้เรียกชื่อนี้ไหม กากบาทเพลากลาง (อยู่หลังห้องเกียร์) รถวีโก้ เริ่มหลวม มีเสียงดังเวลาเปลี่ยนเกียร์ช่วงจังหวะที่ปล่อยคลัช ดังบ้าง ไม่ดังบ้าง ถ้าดังก็ดังกึก แบบเหล็กขบกัน ดังจนได้ยินชัด เป็นมาระยะห

เนื่องด้วยเพลานี้ละเม็งละครเรื่องบุพเพสันนิวาสเป็นที่ฮิตฮอตของชาวสยามหนักหนา ที่เมืองฝาหรั่งคีก็เช่นกัน เพลานี้แม่หญิงสยามเมืองข้าต่างพากันซื้อหามะม่วงน้ำปลาหวานมารับประทานกันเป็นที่เอิกเกริก หากแต่ใ

@ อธรรมฟุ้ง คละคลุ้งฟ้า ฤ เหล่าข้า ขยาดกลัว ประพฤติตน มิหมองมัว สยบชั่ว สว่างแดน @ ณ แห่งร้อน และทุกข์ล้น มุมั่นดล สงบแทน พลังธรรม มิคลอนแคลน ประจงรัก และเมตตตา ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

โควิดเอ๋ย เจ้ามาจาก แดนไหนหนา      กายของข้า อยู่ใจกลาง เมืองด้ามขวาน ไม่มีภัย จากเชื้อร้าย หมายปองฆาต      หลายหลายถิ่น ในโลกา ล้วนรับโรค นับหมื่นแสน ชีวาวาย หายจากโลก&

รักเรารวมหลอมหล่อทอเป็นสาย จากเส้นด้ายสายใยมาผสม จากต่างแดนแสนถิ่นก่อเกลียวกลม มาผสมเป็นสายเลือดศาลายา   สถาปัตย์คือตัวข้า ศาลายาคือถิ่นฐาน ก่อเกิดเป็นตำนาน เป็นสายเลือดศาลายา

ร่องระลอย กอยใจให้เหงาหงอยมักร่องลอย จิตใจให้ไกลหาไปจนสุดดินแดน แคว้นณภามิอาจพา ใจเรา ให้กลับคืน.. ยามคืนค่ำ นกน้อยยังคอยหาไปไกลตา ข้านี้ยิ่งข้าห่วงเฝ้าคิดถึงคำนึง ให้กระเนืองมิอาจเบื่องใจไปให้ไกลตน..