กลอนโควิด ใกล้อรุณรุ่ง (มาต่อกลอนกัน)

โควิดเอ๋ย เจ้ามาจาก แดนไหนหนา      กายของข้า อยู่ใจกลาง เมืองด้ามขวาน
ไม่มีภัย จากเชื้อร้าย หมายปองฆาต      หลายหลายถิ่น ในโลกา ล้วนรับโรค

นับหมื่นแสน ชีวาวาย หายจากโลก      มนุษย์โศก ร่ำให้หา หากมีโชค
คงได้พบ คบกันใน สวนสวรรค์โมกข์      ฤาคนโขก ไม่ว่าดี หรือว่าร้าย

สาระสาร ออกมาว่า ปวงประชา      ในแดนหา ใครไม่มี ที่โรคนี้
ล้วนต้องหา คนติดเชื้อ กักเก้บไว้      สิบสี่ใน หนึงช่วง เวลาที่