เคยเหงาบ้างไหม....เหมือนวันที่โลกไร้สรรพเสียง

0 ย่อมหวังเพียงหวานซึ้ง .. ใจหนึ่งนั้น ต้องรำพันกรองร้อย .. แล้วคอยท่า คอยโอบกล่อมดวงขวัญด้วยพรรณนา เคลือบคุณค่าหวานประคองถึงห้องหทัย 0 เพื่อบอกว่าอาวรณ์เคยซ่อนเร้น นั้น-บีบคั้นบีบเค้น .. เกินเร้นไหว

0 เพลงชาติแว่วเสียงฝ่าอุษาสมัย ผืนผ้าไหวบอกเขตมีเฉดสี ครบเสื้อผ้าขาวดำหน้ากรรมพิธี เครื่องแบบสีกากีในที่ก็พร้อม 0 ท่ามกลางเสียงหลากหลายที่รายรอบ ทั้งรับ-ตอบ, ลอบชม-ทั้งจมจ่อม เสียงขนาบ, แววขนางร่วมขวา

0 พร้อมเมฆหม่นครอบขัง .. อยู่ยังหน้า คือครั่นครื้นมหิทธาแห่งฟ้าฝน เส้นไฟเลื้อยวกต่ำ .. ก่อนคำรน- กึกก้องทั้งภูวดล .. ให้ยล-ยิน 0 พร้อมหยาดฝน-ลมร่ายรำบายโบก ทอนทุกข์โศกข่มร้อน .. ให้ผ่อนสิ้น เพื่อเม็ดฝ

0 เผยออกมาสักทีจะดีไหม ซ่อนเร้นอยู่ทำไม .. หนอ-ใจนั่น เมื่อต่างก็ .. มีใจมอบให้กัน พร้อมใฝ่ฝันเฝ้าอยู่ .. อย่างรู้คอย 0 คิดถึง .. ละห้อยเห็นเมื่อเร้นหน้า ด้วยแววตาว่างเปล่า-คู่เหงาหงอย เพียงเพราะภาพจั

ค่ำคืนที่ดวงดาวพราวพร่างพร้อย เรไรร้อยบรรเลงบทเพลงฝัน ระรินร่ายจำเรียงเสียงจำนรรจ์ เพลินฟังทั้งโศกศัลย์เคล้ารัญจวน เพียงเดียวดายซานซมกลางลมหนาว เหม่อมองดาวเลือนลับไม่กลับหวน น้ำตารินหลั่งแต้มสองแก้ม

จ่าหัวไร้คนดูแลให้ทันสมัยหน่อย เดือนนี้เซ็งๆ เหงาๆ ไม่มีหลานดูแล ผลประกอบการGOOGLE AdSenseจึงเงียบเหงาไปด้วย ตั้งกระทู้น้อยมาก แต่ช่วงวันที่๖เดือน๖ อดไม่ได้ ต้องดันซะหน่อย ยอดจึงขึ้นไปถึง๗เหรียญ จาก

@ เดียวดายกลางสายลมชมจันทร์ดาว เหงาเดียวดาย กายอย่าง มิว่างเว้นแอบซ่อนปลีก หลีกเร้น ลำเค็ญยิ่งเดินทอดน่อง ท่องเอื่อย เฉื่อยประวิงคราเหนื่อยพิง ผืนฟ้า ภูผาเคียง รำพึงร้าง ลางเลา เงาแม่หญิงสรรพสิ่ง นิ่ง