ออกจากบ้านดีไม

คือเวลาอยู่ที่บ้านเราไม่มีความสุขเลยคือพ่อกับแม่เราชอบบังคับให้เราทำในสิ่งที่ต้องการเรามีแฟนแต่แม่กับพ่อไม่ชอบแฟนเราเพราะแฟนเราจนแม่บอกให้แฟนเราหาเงินมาหมั่นแต่แฟนเรายังเรียนอยู่เลยแต่แฟนเราก็พยายามทำงานเอาเงินมามัดจำให้แม่เราก่อนหมื่นนึงแต่แม่เราบอกว่าเงินแค่นี้จะเอาไปทำไรได้เราลืมบอกไปว่าแฟนเราเด็กกว่า2ปีเราทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาลแต่คือเราตัวเล็กอาจารย์เลยบอกว่าให้เรารองานก่อนเพราะคนไข้ตัวใหญ่แต่ถึงจะไม่ได้ทำงานเราก็ต้องผ่อนจ่ายค่าเทอมทุกเดือนนะเพราะเหตุนี้แม่เราเลยว่าเราติดแฟนจนไม่ได้งานทั้งๆที่เราก็อธิบายให้ฟังแล้วแม่เราบอกเราไม่ทำงานเกาะพ่อแม่กินเราเลยหางานออนไลน์ทำเราได้งานเป็นวีเจไลฟ์เสียงแต่มันก็ได้นิดเดียวได้ไม่เยอะเดือนนึกก็แค่พันสองพันแม่เราบอกเราต้องให้แม่ด้วยเงินอ่ะแม่เลี้ยงเรามาขนาดนี้เราก็แบ่งให้แม่ไปเราจ่ายค่าเทอมด้วยแต่แม่เราก็ยังมาว่าเราว่างานก็ไม่ตั้งใจทำไมได้แค่นิดเดียวคือเราเหนื่อยมากเลยอ่ะเรารู้สึกแย่มากๆแล้วอีกอย่างแม่เราชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นตอนเขาทำตัวไม่ดีแม่เราก็ว่าเขาให้เราฟังพอเขามีเงินโอนเงินให้พ่อแม่ใช่แม่ก็ว่าเราทำไมเป็นแบบนั้นไม่ได้เราเคยขอแม่ออกไปทำงานที่อื่นแม่ไม่ยอมแต่แม่ก็คอยด่าว่าเราเรื่องงานเรื่องเงินตลอดแล้วอีกอย่างพ่อกับแม่เราจะชอบใช้เราทำอย่างในบ้านเลยทั้งๆที่เราต้องทำงานเราอยู่กลับมาก็เอาผ้าให้เราซักเราบอกทำไมไม่ใช้น้องน้องมันนั่งเฉยๆหนูทำทุกอย่างแล้วกวาดบ้านหุงข้าวทำหมดแล้วตอนนี้จะทำงานพ่อเราก็บอกเราไม่อายหรอโตแล้วอ่ะคือเรางงมากเราโดนใช้ทำงานตั้งแต่อายุ9ขวบแต่น้องเราตอนนี้จะ16แม่กับพ่อยังไม่กล้าใช้เลยเราไม่รู้จะทำไงเราแอบร้องไห้เกือบทุกคืนเราโครตรู้สึกแย่เลย