ครอบครัว

เราก็เป็นintrovert ที่กำลังจะเริ่มออกจากเซฟโซนตัวเองเเบบจริงหลังจากจบมา 1 ปีเต็ม ไม่รู้จะกล้าพอที่จะออกจะเซฟโซนตัวเองไหม แบบไม่มีเพื่อนเลยไปอยู่บ้านญาติก็เกรงใจ เเต่เราว่าขะอยู่กับเขาเเค่เเปปเดียว คิด

คนที่ไม่มีก็หากันเข้าไปสิ ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน พ่อแม่ไม่ใช่เซฟโซน แฟนไม่ใช่เซฟโซน ที่ทำงานไม่ใช่เซฟโซน พยายามหาที่พักฟื้นตัวเองจากเรื่องแย่ๆและคนแย่ๆ แต่ก็จะมีคนบางกลุ่ม เห็นคนที่อยู่ในเซฟโซน บอกให้ล

คือแฟนเรามีเซฟโซนก็คือไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่แล้วแฟนเราอ่ะชอบเซฟโซนแต่รักเราแต่แฟนเราคือไม่อยากคบกับเซฟโซนนะคืออยากมีเซฟโซนอยู่ข้างๆแบบนี้ไปเรื่อยๆแต่คือเราไม่ใงเราอยากให้เซฟโซนออกไปจากชีวิตแฟนเราแล้

ทุกคนคะ คือทุกครั้งที่เราไม่อยากอยู่ทุกครั้งที่เราอยากฆตต มันมาจากพ่อทุกครั้ง เราหนี้ออกมาจากตรงนั้นไม่ได้ เราทิ้งแม่ไม่ได้ ถ้าเราจะหนีออกมาก็กลัวแม่โดนทำร้ายร่างกาย เพราะเวลาพ่อไม่พอใจ แม่ก็โดนทำร้าย

หนูขอใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายหน่อยนะคะหนูคุยกับเพื่นคุยกับแฟนตอนดึกๆแต่หนูก็ใช้เสียงที่เบามากๆแล้วเพราะเกรงใจคนที่บ้านหนูก็โดนยายเขาด่าอีกแล้วค่ะหนูก็อยากโทรคุยกับเพื่อนคุยกับแฟนบ้างหนูผิดมากหรอคะหนูใช้เ

เราเพิ่งขึ้นม.ปลายค่ะ มีความเครียดทางบ้านเป็นทุนเดิมบวกกับการเรียนที่เราเรียนด้วยความที่เป็นห้องคิง สังคมภายในห้องก็จะเเตกแยกเป็นกลุ่มๆ เราก็มีกลุ่มเช่นกัน นานๆเข้าเราเริ่มเหนื่อยใจกับหลายๆอย่างกับครอ

เพื่อนคุยที่พาเราออกจากเซฟโซนตรงนี้ทีตอนนี้แฟนเปลี่ยนไปมากเราไม่คยคิดวาจะมีแบบนี้เลยไม่เผื่อใจ มีหลายเเหตุผลที่ทำให้เปนแบบนั้นเราต้องการออกจากตรงนี้ ไม่รุ้เพร่ะกลัวหรืออะไรทำไมเรายังทนอยู่

เพิ่งได้ยินคำนี้มาไม่ถึง 2-3 ปี กับคำว่าเซฟโซน