คือปัจจุบันผมอยู่กับพ่อแม่ของผมนะครับสภาพครอบครัวมีค่อนข้างบ่อยเป็นมานานแล้วด้วยปัญหาพ่อแม่ทะเลาะกันไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ผมไม่เคยอยู่แบบเป็นสุขเลยครับ เขาอยู่ด้วยกันมาประมาณ 13 ปีแล้วผมไม่รู้เหมือนกันว่าก่อนเขาจะมีผมขึ้นมาเขาได้จีบกันรึป่าว หรือว่าผมเกิดขึ้นมาเพราะพลาด พ่อของผมเวลาโกรธหรืออารมณ์ทางลบ เขามักจะใช้ความรุนแรงอยู่ตลอดเลยไม่คำด่าก็กำลังและตอนเด็กผมก็ซึมทรับนิสัยแบบนั้นเข้ามาแย่สุดๆ แล้วพวกท่านก็ค่อนข้างที่จะหัวโบราณด้วย ผมพึ่งพาอะไรจากพวกเขาไม่ได้เลยพ่อแม่ของผมจบ ป.6ทั้งคู่เลยครับบ้านก็ไม่ได้รวยครับ ค่อนข้างจะจนเลยแหละ ไม่มีอิสระในการใช้เงินหรือว่าอิสระในการใช้ชีวิตเลยผมไม่มีความสุขเลย ผมเครียดตั้งแต่เด็กๆแล้วเขาเลี้ยงผมมาแบบไม่ค่อยจะได้ใส่ใจอะไรผมเลยป้อนข้าวป้อนน้ำแค่นั้นเขาปลูกฝังอะไรในตัวผมก็ไม่รู้ถูกหรือผิดก็ยังไม่ได้ผ่านการวิเคราะห์เลยคำสอนของพวกเขา เขามักจะยึดติดกับอดีตตลอดเอาอดีตเป็นหลักจนผมสับสนไปหมดแล้วตอนเด็กๆผมไม่เคยได้ไปเที่ยวเลยครับหรือว่าออกไปไหนไม่เคยผ่อนคลายเลยทั้งๆที่เด็กควรจะเห็นแต่สิ่งดีๆ เขาเป็นพ่อแม่ของผมจริงๆรึป่าวอยู่ๆช่วงนึงผมก็ตั้งคำถามนี้ขึ้นมาครอบครัวของผมไม่ได้มีการพัฒนาอะไรเลยอยู่แบบนี้มันก็ไม่ได้มีความสุขอะไรเลยนะแต่ผมสงสัยทำไมเขาถึงไม่เห็นใจผมบ้างผมเป็นลูกแท้ๆของพวกเขารึป่าว ความทรงจำในวัยเด็กผมมันมีแต่อะไรแย่ๆแทบไม่ได้ใช้ชีวิตแบบเด็กเลยด้วย อายุ13ก็เครียดสะแล้วแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรผมเลยผมเสียใจมากๆที่ไม่ได้ใช้ชีวิตในวัยเด็กแบบเพื่อนๆชีวิตผมมันตื้อตันไปหมดแล้ว อยากมีครอบครัวที่รักผมใส่ใจผมพร้อมทุกอย่างที่จะเลี้ยงผมดีแค่นั้นมันก็เพียงพอสำหรับชีวิตผมแล้ว แต่ผมไม่เคยได้สัมผัสบรรยากาศอะไรแบบนั้นเลยมันมีแต่ความเครียด ผมไม่เคยได้ผ่อนคลายเลยความคิดของแม่ผมก็มีแต่อะไรผิดๆเขายึดติดกับโบราณเกินไปจนไม่ได้ใส่ใจอะไรผมเลย เขาไม่ห่วงว่าจิตใจจะเป็นยังไง ตอนนี้ก็แทบไม่ได้มองหน้ากันแล้วครับอยู่แบบนี้ต่อไปก็เครียด จริงมันมีมากกว่านี้อีกครับแต่มันเยอะมากๆความทรงจำของผมมันน่ากลัวไปหมดเลย แค่อยากได้ครอบครัวที่เข้าใจผมไม่ต้องเข้าใจผมดีมากก็ได้ แต่เลี้ยงผมแบบเด็กปกติได้ไหม
พ่อแม่บุญธรรมคืออะไรหรอครับแล้ว อายุ 13 จะสามารถมีพ่อแม่บุญธรรมได้ไหม