เราทะเลาะกับพ่อและพี่สาวพ่อหนักมาก

คือเราทะเลาะกับพ่อเราหนักมาก เราเรียนจบมาเกือบ 2 ปี ท้าวความก่อนว่าเราเรียนจบมาแต่แถวบ้านเราไม่มีงานให้ทำเราสมัครมาเป็น 10 ที่มีแต่ที่อื่นเรียกซึ่งไม่มีแถวบ้านเรา ที่เราทำงานแถวบ้านเหตุผลเพราะเราต้องดูแลย่าที่แก่มากอันนี้เราเต็มใจดูแลเพราะย่าเลี้ยงเรามา และเราอายุ 24 เราไม่ได้ทำงานมาแล้ว 2 ปี ตั้งแต่เรียนจบพอจะไปเราก็ทะเลาะกับพ่อตลอดเลย จนวันหนึ่งเราทะเลาะกับพ่ออีก พ่อเราพูดว่า โง่ สอบไม่ติดไงถึงได้เรียนอันนี้สาย อะไรหางานทำไม่ได้ผิดหวังไม่เคยทำให้ภูมิใจเลย แต่ตอนเราเรียนก็ให้กำลังใจทุกอย่างตอนเราเรียนท้อก็มีเค้าแต่ตอนนี้เรากลับคิดว่ามันปลอม(เรามีคลิปเสียงแต่ช่วงที่มันเจ็บเราอัดไม่ทัน555) เราจบม.6 เราจะสอบครูแต่เราสอบไม่ติดจริงๆเราก็ไม่ชอบหรอกเราจะเรียนนิเทศตั้งนานแล้วแต่เราเปลี่ยนใจเพราะมีครูมาบอกว่าราชภัฏเด่นครูครูเบิกค่ารักษานั่นนี่ได้เราเลยเปลี่ยนใจสอบครูแต่มันไม่ติด และเขาก็ทวงบุญคุณในสิ่งที่เขาเลี้ยงเรามา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ค่าไปรับไปส่ง ค่าเทอม ค่าโทรศัพท์ ค่าโน้ตบุ๊ค ทุกอย่างเลย พอถึงวันนี้เราตั้งสินใจแล้วว่าเราจะไปทำงานแต่เราเป็นห่วงย่าเรามาก เราก็ไม่ไหวแล้วจริงๆ พอพี่สาวพ่อมาก็รุมด่าเรากับย่าว่าเราไม่ทำอะไรเลย เราเหนื่อยใจ และ เสียใจ เสียความรู้สึกมากนะวุ่นวายกับชีวิตเราตลอด  และหลังจากนั้นเรามองพ่อเราเปลี่ยนไปจากเคยเชื่อฟังรักมากกลายเป็นมองเค้าเป็นคนอื่น เป็นเจ้าหนี้ คิดว่าสิ่งที่เขาเลี้ยงเรามามันปลอมไม่ได้ให้เพราะความหวังดี เราคิดแค่ว่าจะหาเงินคืนอย่างเดียวเลย ใจเรามันพุพังและแตกสลายมากเกินไป จนใครรั้งเราไม่อยู่ เพราะตอนเราลงกระทู้เราเสียความรู้สึกมาก
เราอิจฉาเพื่อนเรามากมันสอบครูติดแต่มันท้องออกจากมหาวิทยาลัยพ่อแม่ไม่ว่าอะไร ส่วนเราจบปริญญาตรีบอกผิดหวัง(แต่ตอนนั้นบอกไม่เป็นไรอะไรก็เรียนได้ คำพูดกลับไปกลับมา) ทุกคนมีความเห็นยังไงคะ เราจะฟัง