(พูดคุย) ทำไมรู้สึกว่าภาษาไทยกลาง ขาดคำที่มีความหมาย สำหรับสระ เอา เสียงสามัญ มักจะออกมาเป็น เอา กับ เบา เป็นส่วนมาก

ที่มาของการใช้ **a** และ **an** ในภาษาอังกฤษมีรากฐานมาจากประวัติศาสตร์ของภาษาและวิวัฒนาการของไวยากรณ์ ดังนี้: 1. **รากศัพท์จากภาษาอังกฤษโบราณ** - **a** และ **an** มาจากคำว่า **"ān"** ในภา

กี่บทกลอนก็เว้าวอนแต่รัก คงมิหักจากคำรักไปไหนได้ สุดจะฝืนอยากหนีให้ไกลไกล สุดดวงใจกลอนไม่สิ้นกลิ่นรักรมณ์ กี่บทกลอนก็มิห่างจากกลอนรัก สุดประจักษ์เมื่อรักมักสะสม ถ้อยคำกลอนสะท้อนจิตติดอารมณ์ กลอนสะสมส

ทีมพากย์ ดูเหมือนยิ่งอ่านก็ยิ่งผิด ครั้งก่อนยังอ่านถูกอยู่นะ แต่ครั้งนี้ เห็นบอกได้ผู้เชี่ยวชาญภาษาจีนมาช่วย ถ้าเป็นภาษาจีนกลาง จะไม่มี สระ อัวะ ให้อ่านแบบเดิมนั่นแหละถูกแล้ว huì ruò q&

คือว่าผมจะแต่งกลอน 8 เป็นคนด่ากันโดยใช้คำไทยโบราณแต่พอเอามาแต่งแล้วรู้สึกว่ามันไม่ค่อยลื่นไหล ถึงจะแต่งตามคำสัมผัสวรรคแล้ว เลยอยากจะแต่งให้มีคำสัมผัสระหว่างสระด้วยกะวรรณยุกต์ด้วย จึงถามว่า มีวิธีหรือเ

คำที่ขึ้นต้นด้วย "บ" ลงท้ายด้วย "ด" ถ้าเราจะทำให้เป็นเสียงสระ "เออะ" กับสระ "เออ" เราจะทำคู่เสียงนี้ไม่ได้ ใช่ไหมคะ เพราะคำว่า "เบิด" เป็นสระเออ ตามท

หาคำคล้องจองคำว่า -พะสกนิกร -ถวายพระพร ขอคุณนะคะ

ทำไมคำว่า บ่ ไม่มีสระ -อ ตามหลัง แล้วคำว่า บ่ นี่เป็นคำที่มีในภาษาไทยเดิมรึป่าวครับทำไมเห็นมีในกลอนต่างๆ หรือว่าเป็นคำที่ยืมมาเฉยๆ

ชื่นชอบและรักในเกาหลีมีดนตรีกึกก้องไม่วังเวง

ค่ะ เสียงโท ใส่ไม้เอก แต่ทำไม คาด เสียงโทเหมือนกัน ทำไมไม่มีไม้เอก คำตอบอยู่ที่นี่แล้ว <วิธีการใส่วรรณยุกต์ไทย> วันนี้ว่าง และไม่ได้เขียนอะไรที่เป็นสาระมานานแล้ว ในเรื่องการใส่วรรณยุกต์แล้ว