กลุ้ม (share)

....ยามตกต่ำเจ็บไข้........พระพร ตั้งสติเร่งร่ำวอน.............ค่ำเช้า มั่นใจเมื่อจากจร............ลาโลก พบพระสร่างโศกเศร้า......รอดพ้นพิบัติสุม ....ยิ่งกลุ้มยิ่งบ่นซ้ำ........อันตราย พรพระจักห่างหาย

....ตกต่ำซ้ำเจ็บไข้..........พระพร ตั้งสติร่ำไหว้วอน............ค่ำเช้า มั่นใจเมื่อจากจร.............ลาโลก พบพระสิ้นโศกเศร้า.........รอดพ้นไฟสุม ....ยิ่งกลุ้มยิ่งบ่นซ้ำ.........อันตราย พรพระจักห่างหา

ร่าย ทั้ง สุภาพ หรือ ดั้น นั้น  บทหนึ่ง ๆ ควร อย่างน้อย ๕ วรรคขึ้นไป   แต่ละวรรค มี ๕ คำ มากน้อยกว่า ได้บ้าง   ส่ง-รับสัมผัส ระหว่างวรรค นั้น *** แบบเคร่งกฎ *** ส่งสัมผัส ด้วย วรรณยุกต

สติ ปัญญา โคลงสี่สุภาพ @ ผองข้าฯ ประณตน้อม...ภูมี โปรดสติปัญญาดี..............เพื่อรู้ เข้าใจเชี่ยวชาญคดี..........ไขกระจ่าง ประโยชน์แก่ชาวชนผู้........ทุกข์ท้นพ้นเข็ญ ร่ายสุภาพ @ หนุ่มสาว วาดห

(รับ)...ห้าร้อยปี ศรีวาร สารประเสริฐ กุมารี หนึ่งกำเนิด พระประสงค์ อาวีลา แดนสเปน ศาสน์มั่นคง เทเรซา นามสูงส่ง จงนิรันดร์ ...ตั้งแต่เยาว์ เธอหมั่น ปฏิบัติ ถือบัญญัติ ภาวนา หฤหรรษ์ รักรับใช้ พลีกรรม น

@ ยามตกต่ำ ซ้ำเจ็บไข้ จงใจจิต วอนทรงฤทธิ์ โปรดพระพร เช้าค่ำสาย เปี่ยมความหวัง พลังฟื้น สุขใจกาย ไป่เดียวดาย กลัววายชึพ ไปไยกัน @ พระประสงค์ จงสำเร็จ&

ร่าย ดั้น @ เทพไท้ข้าฯน้อมนบ กราบเคารพโปรดพร ซึ่งสอนให้รู้ใช้ ปัญญาได้เกิดผล ดล ร่ายดั้น ไพเราะ เหมาะควรแก่กาลสถาน ...แลบุค- คลเฮย วอนมุ่งหวังให้ได้...ดั่งประสงค์ อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑ @ จง"รัก&qu

: เบญจางคอักษร ร่ายสุภาพ @ วันใหม่มี พระสัญญา....ทุกเวลา มีหวัง มืดบดบัง มีแสง....สิ้นเรี่ยวแรง มีพระพร ทรงอาทร ทุกเมื่อ....ข้าฯเชื่อแน่ โปรดให้ กลับสู่ "บ้านแท้" ไซร้....เมื่อสิ้นเสร็จงาน

@ ธ โปรดพร พระคุณ หนุนนำข้าฯ มั่นศรัทธา สมผู้ พระเลือกสรร ข้าฯ จักรัก รับใช้ องค์ทรงธรรม์ ร่วมผองชน พร้อมพลัน สรรเสริญองค์