ช่วยถอดความกลอนหน่อยค่ะ

แสงสุรีย์ สาดส่อง ต้องไอหมอก ดอกไม้งอก งามชื่น ระรื่นไหว ลมอ่อนพัด พาพร่าง ละอองไพร กลิ่นหอมไกล โรยรื่น ชื่นอารมณ์ ยามตะวัน ทาบฟ้า สีครามแจ่ม ดอกไม้งาม แซมโลก สวยสุขสม รอยยิ้มแย้ม แต้มผ่าน ม่านสายลม

0 แว่วยินไหม .. รำพันดวงขวัญเอ๋ย ฝากให้ .. ลมรำเพยรำพึงผ่าน ว่า .. ค่ำนี้แสงดาวคงร้าวราน จาก .. ความหวานโชนช่วงในดวงตา 0 จันทร์เอย .. เลื่อนขึ้นฟ้า .. ช้าช้าก่อน ให้ความวอนเว้าปวง, แรงห่วงหา ได้ทอดเสี

ยามฝนรินดินอุ้มแสนชุ่มฉ่ำ ห้วงธารน้ำเอ่อท้นล้นฝั่งสอง พฤกษาดื่นชื่นหยาดสาดละออง ดั่งรักปองครองสมรื่นรมย์ใจ ครั้นเหมันต์ฝันหวานวิมานแก้ว น้ำค้างแวววาวรับอรุณใส หญ้ายอดอ่อนร่อนพริ้วปลิวลมไกว ปานท่องในส

http://www.youtube.com/watch?v=91u0iiyCyxc ยินเสียงใครร่ำร่ายระบายบอก น้ำตาออกรินรื้นสะอื้นไหล ว่าคิดถึงหนึ่งน้องเจ้าของใจ ที่เคยได้เคียงชิดสนิทเนา ยามลมไหวไผ่เบียด กอเสียดสี ดั่งดนตรีแผ่วเพลินจากเน

เกล็ดฝนระคนหนาวพราวเพริศพริ้ง กบเกาะกิ่งอิงซบหลบหยาดใส คือมติเมืองฟ้าสุราลัย เปรมปราศัยสื่อสำนึกหนุนเนื่องนำ จะหยาดแย้มแต้มตื่นชื่นคุณค่า มวลพฤกษามาลีล้วนชุ่มฉ่ำ คือของสูงจูงจิตจารจดจำ ละอองธรรมชาติก

รสชาติ ของน้ำผึ้ง ซึ้งดวงใจ หวาน...กว่า.เหล้าไวน์..ไปไกล กว่าใจฝัน สัมผัสบางเบา..ริมฝีปากหวาน..ก่อนจากกัน จะกลับมาหา ความฝัน มีฉันและเธอ รสชาติของน้ำผึ้ง หวาน..ซึ้งดวงจิต ชวนใจคิด มองผ่านม่านน้ำตา