รีวิวชีวิตคนต่างจังหวัด Ver. คนใต้

เริ่มเลยนะ

ไฟฟ้าไม่เข้า อยากใช้เดินเรื่องขอไฟเอง เสาปูนเหลี่ยมๆไม่มี เราเน้นใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างประหยัด กิ่งยาง ไม้ไผ่แถวๆนั้นเอามาปักให้ชับๆเอา เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาได้หมด กะระยะทางจากหม้อไฟไปบ้านให้สั้นที่สุด ประหยัดเบี้ยค่าสายไฟ ฝนตกฟ้าร้องไฟไม่ดับ ส่วนมากอิดับตอนแดดออก

คอนกรีตบ้านเรามี พัฒนาทุกปี รังวัดไปหนึ่งปี เทปีครึ่งโล ที่เหลือหนนลูกรัง พานข้ามคลองล่าสุดมีไฟมาติด2ดวง อยู่ได้ครึ่งเดือน น้ำป่ามา พัดไปทั้งไฟทั้งพาน ติดเกาะอยู่2วัน บ้านไหนอยู่บ้านไม่ติดกะเดินข้ามคลองเอา ตอนนี้มาซ่อมแล้ว เอาพานที่เหลืออยู่นั้นแหละ มาต่อๆแล้วเอาดินถมๆให้พอได้วิ่งกัน

น้ำประปาไม่จำเป็น เช้าสายบ่ายเย็นหอบลูกหอบเต้าไปอาบน้ำคลอง ใครหยันกะหอบโคมหอบผ้าไปยี น้ำกินเราไม่อด ลงทุนซื้อถังสัก100 รอบต่อไปไปเปลี่ยนถัง15 ถังนึงกินได้2วัน ได้ฝึกทักษะการขับขี่รถเครื่องมือเดียวไปกัน บ้านไหนหรูขึ้นหิดกะซื้อน้ำแพค6ขวด25บาท ไปแช่ตู้เย็นกินพอได้ชื่นๆใจ

แกร็ปฟู้ดไม่ต้อง ริมรั้วมีผัก เก็บๆเด็ดๆ มาทิ่มน้ำชุบได้แล้วมื้อนึง บางบ้านทักษะการใช้ชีวิตมีมาก พอตกบ่ายเข้าถึง เดินแหละ หนนลูกรังน้ำขังเป็นหย่อมๆกะไม่พรือ เดินหลบหลีกเอา รถสวนมารถหลบเอง เดินๆยุงขบเข้ามากก็ไปร้านค้า เซ็นยากันยุงซอง5บาทก่อน ขายขี้ยางค่อยมาจ่าย ปาดแขนปาดขาสองที เดินไปบ้านเพื่อนต่อ นั่งนินทาลูกสาวบ้านร้านค้าสักสองคำ ได้มาหล่าว ลูกมุด ยอดอม เอามาแกงได้สองมื้อ ไม่ต้องเสียตังค่าผัดค่าหญ้า ประหยัดไปอีก แก๊สไฟวันไหนหมด ไม่ลำบาก ฟืนข้างบ้านกาลุย เอามาก่อๆหุงข้าวได้ หม้อดำค่อยขัด ยังตางแล้วค่อยเปลี่ยนแก๊ส

ผลหมากรากไม้เราไม่อด กินตามฤดูกาล บ้านไหนปลูกเค้าไม่หวงเอามาให้ชิม2ลูก ที่เหลือบอกขาย บางบ้านปลูกไว้ไม่ได้แล เพื่อนบ้านช่วยแล เห็นสุกแล้วเพื่อนบ้านไปเด็ดให้ เอามาแบ่งข้างบ้านกินกัน เจ้าขอสวนได้แต่งง ผลไม้สูนไปไหนหมด

ขนส่งสาธารณะ มีรถสองแถววันสองรอบ ไปหัวเช้า กลับหวันเย็น ถ้าอยากประหยัดก็เดิน คนรู้จักเห็นเค้าจะชวนซ้อนท้าย ไม่ต้องเสียค่าโดยสารหล่าว อยากไปเที่ยวหรูโลตัส ก็ชวนๆกันไปหลายๆคน หารค่ามันกัน คุ้มค่าแล้ว

ร้านอาหาร น้ำชา ผับบาร์ไม่จำเป็น หัวเช้าๆลุงๆไปแล้ว จับรถเครื่องคนคัน ไปบ้านพักพวก นั่งโม้แถมกาแฟฟรีคนแก้ว กลับบ้านกินข้าวเที่ยงฝีมือเมีย หวันเย็นออกหล่าว แวะร้านค้าซื้อเหล้าขาวสักขวด หิ้วไปหาพักพวกพูดคุยสังสรรค์

ช็อปปิ้งหลาดนัด เฟรนฟรายหนืด จืดแจ็กๆ โตเกียวหรอย แต่ขายตามอารมณ์พ่อค้า ยำรสชาติโดดเด่น เปรี้ยวโดด เค็มโดด ผลไม้เหี่ยวๆแฟบติดเม็ดกะมี น้ำป่นน้ำปั่น มีครบไข่มุกเคี้ยวหนึบอันนี้หรอย วันไหนหม้ายเบี้ย บอกลูกไปเซ็นร้านค้า อยู่ได้ไม่มีอด บางบ้านเวทนา พอติดไม่จ่าย มาจ่ายชอบบ่น

เสื้อผ้าเครื่องแต่กาย ช็อบปิ้งออนไลน์ เก็บโค้ดส่งฟรี ส่งตรงถึงหน้าบ้าน

เน็ตมีเล่น ลื่นปื้ดๆ ไม่น่าเวทนา เครื่องเสียงเปิดได้ตามใจ ลูกทุ่งลูกกรุงได้เพ ข้างบ้านได้พลอยฟังกัน

ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ นอนๆงูเลี้ยวเขี้ยวขาบก็มาทักทาย ลมพัดเย็นสบาย บางวันหลังคาหายไม่รู้ตัว
สองทุ่มปิดบ้าน สรรพสัตว์ส่งเสียงกล่อมเข้านอน บางบ้านนึกคึก ตั้งวงสมสิบ นั่งกันเงียบกริบ เล่นสมสิบค่อนคืน

จบการรีวิวชีวิตคนต่างจังหวัด Ver. คนใต้

ใครอ่านแล้วงงถามได้นะ

จริงๆอยากตั้งกระทู้สนทนาแต่ไม่ได้ลงทะเบียนเลยตั้งไม่ได้ 😅
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่