พ่อติดเหล้าหนัก ทำไงดี

กระทู้คำถาม

สุขภาพจิต ปัญหาวัยรุ่น ปัญหาครอบครัว นักจิตวิทยา ครอบครัว

พ่อเราอายุ48 ติดเหล้าหนักมาก กินวันเว้นวัน เวลาเมาคือเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ปากเสีย พูดอะไรไม่คิด ทำตัวกร่าง แต่ตอนพ่อไม่เมา ก็เป็นคนดีเลยแหละ แต่อารมณ์ร้อน เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ที่บ้านเราอยูกัน4คน มีพ่อ แม่ เรา และพี่ชาย พี่ชายเราเรียนจบแล้วทำงานรับราชการ ส่วนเรากำลังเรียนอยู่ม.3 ที่พ่อเราเป็นแบบนึ้เพราะญาติๆแหละ และก็เพื่อนเขา เพื่อนเขาแต่ละคน ดีก็ดี๊ดี ก็มาก ตอนเขาเมา แล้วมาโวยวายเราก็พูดนะ ว่าอย่าใช้อารมณ์ กินแล้วให้ไปอาบน้ำนอน แล้วเขาก็พูดอะไรไปเรื่อย บอกว่า กูเก่ง กูเป็นใหญ่ ทุกวันเราอยู่กับแม่สองคน ตอนเขาอยู่เราไม่มีความสุขเลย ตอนเขาออกไปทำงาน เราอยู่กับแม่สองคนแล้วมีความสุขมาก อย่างบอกไม่ถูกเลย อาจจะเป็นเพราะเรารักความสงบ แล้วทีนี้เราเริ่มโตเป็นสาว เริ่มคิดแผนอนาคต เริ่มวางแผนชีวิต เพราะความฝันเราอยู่สูงมาก แต่จริงๆเราก็มีความฝันหลายอย่างเช่น อยากเป็นนักกีฬาทีมชาติ เป็นหมอ พยาบาล ทหาร ซึ่งเราก็ไม่ใช่คนเรียนเก่งอะไรมากนัก เกรดก็อยู่ที่3.70กว่า เราพยายามทำทุกอย่างหวัง เพื่อให้ครอบครัวเราภูมิใจ หวังให้พ่อคิดได้ และปรับตัว แต่พอเราทำแล้ว มันกลับเป็นเหมือนเดิม ทุกวันนี้เราเลย ไม่คุยกับพ่อ จะคุยเรื่องที่มันสำคัญมากๆ แต่เขาก็ยังไม่รู้สึกอะไร บอกว่าจะไม่กินแล้ว แต่ก็ยังจะไปกิน จริงๆเราคิดว่าท่านเลิกไม่ได้หรอก แต่อยากให้ท่านลดลงบ้าง กินอาทิตย์ละ1ครั้ง แบบนี้ก็ยังโอเครอยู่ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะใจท่านเองไม่เข้มแข็งพอ เราเคยพูดว่า นี่เป็นพ่อคนแล้วนะ มีลูกโตแล้วนะ เมื่อไรจะเลิกได้สักที แต่เขาก็ไม่เคยจะฟัง ทำเป็นหูทวนลม เราเลยปล่อยวาง คิดซะว่า เขาคือเจ้ากรรมนายเวรเรา อีกอย่างคือเรา ไม่ชอบปู่ เพราะพ่อเราเป็นแบบนี้ส่วนหนึ่งมาจากการเลี้ยงดู เพราะปู่เค้าด่าพ่อเราทุกวัน พอเค้าด่าพ่อเรา พ่อเราจะโมโห ด่ากลับไปอีก เถียงกลับไป เราเลยบอกให้ปู่หยุดยุ่งกับพ่อ แค่นี้ก็บาปมากพอแล้ว เวลาปู่เค้าด่าพ่อพ่อเราก็จะมาลงที่แม่ แล้วเรารักแม่มาก เราเป็นลูก เวลาพ่อเมาแล้วเป็นแบบนั้น เราเจ็บ เราเป็นลูก เราโตแล้ว เรามีความรู้แต่เราทำอะไรไม่ได้นอกจากใช้เหตุผลพูด ซึ่งเรื่องมันก็เป็นแบบนี้อะแหละ เราเคยคิดนะ คิดตั้งแต่เด็กอะ ว่าจะบวช ทุกวันนี้ก็คิด ว่าอยากบวช บวชในที่นี้คือ บวชพระ แต่เราเป็นผญ.เราบวชแบบนั้นไม่ได้ บวชชีได้เหมือนกันเพราะ โตไปเราคิดไว้ว่า อยากจะบวช อยากอยู่แบบสงบอยากจะทำอะไรที่ทำเพื่อสังคม ช่วยเหลือคน ช่วยชีวิตคน ชดใช้บาปกรรม แต่ทุกวันนี้เราก็พยายามรักษาศีล5ให้ได้ และถ้าวันไหนว่างๆ จิตนิ่งๆก็จะนั่งสมาธิ เผื่อจะช่วยให้เราหลุดพ้นจากกิเลสพวกนี้บ้าง เพราะเราเคยคิดฆ่าตัวตาย แต่พอมานึกอีกที เรามีแม่ต้องดูแล มีพี่คอยซับพอร์ต มีแฟน(เราคบผญ.)คอยช่วยทุกอย่าง เราเลยอดทนจนมาถึงทุกวันนี้ ซึ่งเราพึ่งเจอเรื่องนี้ไปเมื่อไม่นาน ครั้งนี้มันสะเทือนจิตใจเรามาก จนเราซึมไปเลย จนเรามานั่งคิดแล้วรู้สึกว่า เราเริ่มเข้าใกล้ความตาย แต่เรายังจะอดทน เพื่อคนที่เรารัก และเราจะอดทนจนกว่าแม่เราจะสบาย ที่เรามาตั้งกระทู้นี้ เพราะ เราอยากจะสอบถาม คนที่มีพ่อแบบเรา หรือ มีคนรอบข้างแบบเรา ทุกคนมีการรับมืออย่างไรบ้างคะ ออกความคิดเห็น ติชม หรือแนะนำทุกอย่างมาได้เลยนะคะ เราอยากได้ประสบการณ์เพิ่ม เผื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง และคนอื่น