ผมควรทำยังไง! กับปัญหาครอบครัวดีครับ

คือผมโดนด่า ว่าชีวิตผมไปไม่รอด เดี๋ยวก็ติดยา โดยแม่ของผมเอง โดยเรื่องมันเกิดจาก ผมซิ่วมหาลัย ผมต้องอ่านหนังสือมาตลอดไม่เคยออกไปไหนเลยจนสอบพอสอบเสร็จ ผมก็พักด้วยชีวิตแบบ เด็กทั่วไป ไม่ได้อ่านหนังสือแล้ว กลางคืนเล่นเกมสกับเพื่อนถึงเที่ยงคืน ตื่น 9โมงกว่าๆ ต้องบอกก่อนตนม.ปลายผมไม่ใช้เด็กเรียน ไม่ค่อยสนใจเรียน แล้วขึ้นมหาลัยผมก็พึ่งรู่ว่าผมชอบ ฟิสิกส์ ผมเลยซื่วเข้าวิศวะ เหมือนว่าเขาผมอ่านหนังสือแล้วเขาอยากให้ผมเป็นแบบนั้นตลอด  พอสอบเสร็จผมไม่ได้อ่านหนังสือแม่ผมก็เริ่มด่าผมว่า เล่นแต่เกม ติดเกม ติดเกมก็เหมือนติดยา ทั้งที่ในความเป็นจริง ผมฝึกเกมอยากให้เก่งเพื่อจะเป็นสตรีมเมอร์ ผมไม่คิดว่าจะเอาดีทางอาชีพนี่ แต่แค่อยากได้เงินถึงแม้ตัวจะอยู่บ้านก็ได้เงิน  แต่แล้วมันก็เริ่มรุนแรงขึ้น เขาเริ่มคิดว่าผมจะไม่ติดมหาลัยเขาพูดใส่ผมว่า "คนอย่างไม่ติดหรอก ส่งเรียนเสียเงินเปล่า ถ้าไม่ติดกูไม่ให้เรียนเอกชนหรอกนะ" ซึ่งเอาจริงๆ ผมโคตรเครียดแบบจะติดมหาลัยมั้ย แล้วโดนแม่แท้ๆพูดแบบนี้ใส่แบบนี้ ผมไม่ว่าต้องจักการกับความเครียดนี้ยังไง ไม่มีใครให้ระบายได้อย่างเต็มที่ ผมเคยคุยตรงเขาก็หาผมเถียง 
ด้วยเฉพาะถ้าไปงาน เช่นงานเเต่ง แล้วเจอคนอวดลูก คนในงานบอกแม่ผมว่าส่งไปอยู่รร.ประจำเลยดัดนิสัย ลูกคนที่พูดเขาโดนส่งไปรร.ประจำที่มันคลายๆ
ฝึกทหารแล้สเขาทำงานแล้วดูรวย พอแม่ผมมาถึงพูดกับผมว่า"ดูเขาส่งไปรร.ประจำแล้วได้ดี ดูดิไม่ได้ ไรเลย" ซึ่งผมกับพี่ที่เขาพูดคือห่างกัน20กว่าปี
จะให้ผมเหมือนเขาได้ยังไง ทุกครั้งที่แม่ด่าตลอดชีวิด ผมไม่ค่อยเถียง ผมจะเงียบใส่เขามากกว่า ด้วยที่ผมเงียบใส่มาตลอดทำให้ทุกครั้งที่อธิบายดูเป็นการเถียง ผมเลยต้องเก็บเอาไว้ตลอด เวลาแม่ผมโมโห ชอบใช้ความรุนแรง เช่น มือถือค้างไม่รีเครื่องเขวี้ยงมือถือ รีโมทแอร์เหมือนกันถ่านหมดเขวี้ยงทิ้ง
ไม่ใจเย็นดูว่าเกิดไรขึ้น พังข้าวของหมด ตอนแรกผมก็อยากกับแม่นะ กลัวว่าเขาจะพังของทั้งหมด ตอนนี้อยากจะไป แบบไปให้ไกลที่สุดจากเขา ไม่อยากสนว่าเขาจะเป็นยังไง  ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงแล้วจริงๆ