ปัญหาเกิดขึ้นแต่เหตุจริงหรือ

จะเห็น คนเกียจคร้านจำนวนมาก อ้างว่า สาวกในสมัยพุทธกาล ไม่เห็นต้องปฏิบัติอะไรเลย แค่ฟังธรรมพระพุทธเจ้าก็บรรลุธรรมแล้ว ไม่ศึกษาพระไตรปิฎกให้ดีๆ ท่านทั้งหลายบำเพ็ญบารมี ทาน ศีล สมาธิ ปัญญามานับชาติไม่ถ้ว

จริงไหมที่คนนึงเบขาอกว่าาจะปฏิบัติภาวนาจะพ้นทุกข์ตามแบบคำสอนของพระพุทธศาสนาสามารถปฏิบัติกับพระที่สอนไม่ต้องตรงไม่ต้องสอดคล้องสอดรับกับคำสอนพระพุทธเจ้าก็ได้ถือว่าได้เหมือนกันไม่ต้องมีอริยสัจ4ครบก็ได้พร

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าการฝึกตบะการประพฤติพรหมจรรย์ของฆราวาสและนักบวชทั้งศีลพระวินัยธุดงควัตรฉันข้าวมื้อเดียวฉันรวมในบาตรเป็นแนวทางให้จิตเห็นกิเลสมากขึ้นเห็นความอยากเห็นทุกข์มากขึ้นหรือเปล่าครับทำไมถึ

“คำว่า เรา... หรือความรู้สึกว่าตัวเรา นั้น... เป็นความรู้สึก ของกิเลส จิต นั้น... ก็ไม่ใช่ตัวเรา เพราะจิตนั้น...ไม่มี ความยึดถือ ตัวมันเอง ว่า...ตัวเรา จึงได้หลุดพ้นออกมาได้ ท่าน(พระพุทธเจ้า)จ

ประเด็นนี้ จะเนื่องกับ พุทธภาษิต ที่ตรัสว่า ใบไม้ในกำมือ ”ว่าด้วย“ จิต ⬇️ 😇 มหาตัณหาสังขยสูตร + ฉลาดในสติปัฏฐานสี่ ⬇️ 🗣️ กำหนด นิมิตนั้น (ความสว่าง) ได้ กับ 😎ใบไม้ในป่า ”ว่าด้วย&l

ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ....ขอท่านผู้รู้ทั้งหลายช่วยอธิบายให้เป็นธรรมทานด้วยครับ