เมื่อพ่อที่เลิกกับแม่ไปนานแล้วพยายามเข้ามามีบทบาทในครอบครัวอีกครั้ง

กระทู้คำถาม

เรามีปัญหาที่หาทางแก้ไม่ตกมาขอความคิดเห็นดีๆ จากเพื่อนชาวพันทิป เป็นกระทู้แรกของเราอาจจะยาวไปนิด ผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ

พ่อกับแม่เรามีลูกด้วยกัน 2 คนคือเรากับน้องชาย หย่ากันนานแล้ว พ่อไปมีครอบครัวใหม่จดทะเบียนด้วยกัน ส่วนแม่ไม่ได้มีใครใหม่

เรา น้อง และแม่อยู่ด้วยกัน 3 คน ระหว่างที่พ่อหย่ากับแม่ พ่อก็ส่งเสียเงินให้อยู่เรื่อยๆ เพราะสลักหลังใบหย่าไว้ว่าต้องส่งเสียเลี้ยงดูจนเรียนจบ ส่งตรงเวลาบ้างไม่ตรงบ้าง ส่วนมากแม่จะส่งให้เป็นหลัก ไม่ค่อยอยากเอ่ยปากขอจากพ่อ

เราเริ่มไม่ค่อยได้คุยกับพ่อ จากตอนเด็กๆที่ผูกพันกับพ่อมากรักพ่อมาก ความสัมพันธ์ก็ค่อยๆห่างกันออกไป นานๆจะโทรมาคุยทีไม่ถึง 5 นาที ตอนเรากับน้องอยู่ต่างจังหวัดถ้าวันหยุดยาวกลับบ้านก็จะหาเวลาไปเจอบ้างนิดหน่อย หรือบางทีเวลาน้อยก็ไม่ได้โทรบอกด้วยซ้ำว่ากลับบ้าน ห่างเหินกันมากๆ เหมือนเป็นแขกที่มาเยี่ยมเยือนคนหนึ่งไม่ใช่คนในครอบครัว แม่เราไม่เคยกีดกันแต่ก็จะไม่ยุ่ง เวลาพ่อมาแม่ก็จะเลี่ยงไปที่อื่นให้พื้นที่พ่อลูกเต็มที่

ตอนนี้พวกเราทำงานและกลับมาอยู่บ้านเกิดสร้างบ้านอยู่ด้วยกัน ทั้งชีวิตพ่อกับแม่มุ่งหาเงินส่งเสียเราไม่มีเงินเก็บ ไม่มีบ้านของตัวเอง แต่ตอนนี้ครอบครัวเรากำลังมีชีวิตที่ดี

ในขณะเดียวกันครอบครัวใหม่ของพ่อก็มีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งจนต้องแยกกันอยู่มาเกือบๆ 3 ปีแล้ว พ่อกลับมาอยู่บ้านเดิมของย่า (ย่าเสียแล้ว) ที่ผุพังคนเดียว แต่ก็มีญาติๆอยู่ใกล้ๆ พ่อยังไม่หย่ากับภรรยาใหม่ มีการช่วยเหลือกันเกื้อกูลกันอยู่บ้าง ออกงานกันบ้างในฐานะสามีภรรยา

พ่อเข้ามาพบปะที่บ้านเราบ่อยขึ้น ยิ่งตอนสร้างบ้านก็เข้ามาช่วย มามีบทบาท จัดแจงต่างๆ บางทีเงินช๊อตพ่อก็ช่วยออกบ้าง

ตอนบ้านเสร็จบางวันมาสวดมนต์ที่ห้องพระ บางวันมากินข้าว
ด้วยความไม่ได้อยู่กับพ่อนานแล้ว เราอึดอัด เคยรู้สึกปวดหัวหายใจไม่ออกเพราะพ่อมาหา และอยู่นานเกินไป เราไม่รู้จะคุยอะไร เราต้องเซอร์วิสเหมือนแขกคนหนึ่ง ไม่เป็นตัวของตัวเองเหมือนที่อยู่กับคนในครอบครัว แต่ก็พยายามเข้าใจและอดทนว่าเดี๋ยวพ่อก็กลับ

แต่ล่าสุดคือพ่อหอบกระเป๋ามานอนที่บ้าน แม่ลำบากใจมาก บอกให้ไปคุยกับพ่อให้รู้เรื่อง ว่ามันไม่สมควร ไอ้เราก็น้ำท่วมปากเพราะเราเป็นลูกไม่ให้นอนก็จะดูใจดำเกินไปรึเปล่า เลยต้องให้นอนไปก่อนแล้วเรากลับต้องมานอนคิดว่มันใช่เหรอ เราจะคุยกับพ่อดีไหม จะพูดยังไง

คือเรารู้สึกว่าพ่อควรจะเกรงใจแม่เรา และภรรยาของตัวเองถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันนานแล้วก็ยังคาทะเบียนสมรสอยู่ แม่เราจะอยู่ในฐานะอะไร

เราไม่รู้จะพูดยังไงหรือต้องปรับความคิดยังไงถึงจะถูกต้องกับสถานการณ์แบบนี้ ดูอีกมุมพ่อก็น่าสงสารมากที่อายุก็มากแต่กลับไม่มีอะไรเลยแม้แต่ครอบครัวที่จะอยู่ด้วยอย่างจริงจังเพราะดูเหมือนทางที่พ่อเลือกจะผิดทุกทาง บางทีเราก็โมโหว่าเลือกไปทางนั้นแล้วทำไมไม่อยู่ให้มีความสุข ทำไมมีชีวิตแบบนี้ให้เราต้องรู้สึกเจ็บปวดไปด้วย

ขอคำแนะนำทีค่ะ ไม่คิดเลยว่าอายุก็ไม่ใช่น้อยๆยังต้องมาปวดหัวเรื่องครอบครัวของพ่อกับแม่ที่มันซับซ้อนเหลือเกิน หัวจะปวด

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 7015698

สมาชิกหมายเลข 1224962 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 7021371 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 5021567 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 848860 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6995905 ซึ้ง, hamuhamoo ซึ้ง, Gaysorndokmai ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 1178064 ซึ้ง, นะเมติ ทึ่ง, Fiona the Princess ซึ้งรวมถึงอีก 18 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 20

ยอมให้เขาหลอกขอบอกตรงนี้เขายังมีทะเบียนอยู่แม่คุณจะกลายเป็นเมียน้อยทันทีที่ให้เขามาอยู่ด้วย ที่กลับมาไม่ใช่สำนึกผิดอะไรเลยแค่กลัวไม่มีคนเลี้ยงตอนแก่ สูตรสำเร็จเพลย์บอยปล่อยน้ำเชื้อใส่ผู้หญิงดีๆเลี้ยงตัวเองได้คนหนึ่งแล้วนอกใจหาใหม่ไปเรื่อยไป พอแก่ยังไงก็มีลูก เมียเก่าคอยดูแลเช็ดอึ เช็ดฉี่ชีวิตสบายๆมีหลักประกันอยู่แล้วลงทุนแค่น้ำเชื้อตัวเดียว โคตรคุ้มค่าเลยว่าไหมค่ะ สังคมไทยยิ่งมีคำว่ากตัญญูค้ำคออยู่ด้วย ทั้งที่ไอ้คนแบบนี้มันสมควรนอนตายข้างถนนตามที่เลือกเอง แต่ไม่ได้หรอกลูกต้องกตัญญูต่อพ่อ แม่นี่ค่ะ ไม่ว่าจะทำเลวยังไงพอแก่ซมซานมาขอโทษก็สมควรอภัยแล้วเลี้ยงดูใช่ไหม ว้าวคำขอโทษเขาช่างมีค่าเหลือเกินแค่แกล้งทำดีหน่อยชีวิตก็สบ้าย สบายเนอะ

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 5461121

สมาชิกหมายเลข 973931 ถูกใจ, ติ๋มมี่ ถูกใจ, Caliby ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4925438 ถูกใจ, Rirakkuma ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 848860 ถูกใจ, กินทุเรียนบนรถทัวร์ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4244961 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6995905 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4878140 ถูกใจรวมถึงอีก 20 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 9

ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่ะ
สรุปแม่ทนไม่ไหวเป็นคนคุยกับพ่อเอง รู้สึกเหมือนพ่อก็จะแอบน้อยใจอยู่พอสมควรแต่ก็จบปัญหานี้ คงจะหาโอกาสชวนมาทานข้าวแทน เพื่อไม่ให้แกรู้สึกถูกทอดทิ้งจนเกินไปค่ะ

เรื่องบ้านพ่อตอนนี้ก็มีแพลนจะปรับปรุงเพราะทรุดโทรมมาก ขาดเหลืออะไรก็คงจะช่วยกัน ส่วนในอนาคตที่ถ้าหากแกไม่มีใครดูแลในตอนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องเป็นลูกนี่แหละค่ะยังไงก็ต้องดูแล เพียงแต่ตอนนี้รู้สึกว่ายังไม่ถึงเวลาเท่านั้น

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 7015698

สมาชิกหมายเลข 973931 ถูกใจ, Bearlandia ถูกใจ, บราวนี่หิมะ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1224962 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 751592 ถูกใจ, เจ้าหญิงส้ม ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 6995905 ซึ้ง, hamuhamoo ถูกใจ, Prescott ถูกใจ, บีทาเก้นปีโป้หวานน้อย ถูกใจรวมถึงอีก 28 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 7

ถามคุณคำเดียว ณ ตอนนี้คุณคิดว่า
1.ควรห่วงความรู้สึกของพ่อคุณ ที่ตอนนี้ไม่มีใคร แต่ยอมทิ้งลูกไปมีความสุขของตัวเองและสร้างครอบครัวใหม่

2. หรือห่วงความรู้สึกของแม่คุณที่อยู่กับคุณมาครึ่งค่อนชีวิต ยอมเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูคุณกับน้อง โดยไม่ได้มีสามีใหม่ ไม่เห็นแก่ความสุขของตัวเอง เพราะอยากมอบให้ลูก และตอนนี้แม่คุณกำลังรู้สึกอึดอัด

คิดเอานะครับ ว่าคุณควรแคร์ใครมากกว่ากัน