คือเอาตั้งแต่เริ่ม ตั้งแต่ตอนเด็ก ครอบครัวก็ไม่ค่อยสนใจเรา แม้กระทั่งวันเกิดเราก็ยังไม่สนใจ
พอโตมามีครอบครัว เราไม่สบายหรือเป็นอะไร ไม่ค่อยสนใจ กลัวติดลูกเราอย่างเดียว บอกให้เราใส่แมสก์ เข้าใจได้ แต่ไม่เคยคิดที่จะช่วยเหลือเรา ในยามที่เราไม่สบาย เราต้องเลี้ยงลูก ทำงานบ้าน มันก็ไม่ได้หนักหรอก แต่สนใจเราเป็นห่วงเราบ้าง ดีกว่ากลัวจะติดบ้างได้ไหม การกระทำบางอย่างมันทำให้เราซึมนะ รู้สึกหว้าเหว้
เอาจริงๆ ทำไมเราเป็นคนที่ไม่เคยได้รับการใส่ใจจากใครบ้าง ทั้งที่เวลาคนอื่นเป็นอะไรเราช่วยเหลือตลอด
พอโตมามีครอบครัว เราไม่สบายหรือเป็นอะไร ไม่ค่อยสนใจ กลัวติดลูกเราอย่างเดียว บอกให้เราใส่แมสก์ เข้าใจได้ แต่ไม่เคยคิดที่จะช่วยเหลือเรา ในยามที่เราไม่สบาย เราต้องเลี้ยงลูก ทำงานบ้าน มันก็ไม่ได้หนักหรอก แต่สนใจเราเป็นห่วงเราบ้าง ดีกว่ากลัวจะติดบ้างได้ไหม การกระทำบางอย่างมันทำให้เราซึมนะ รู้สึกหว้าเหว้