ทำไม พอมองย้อนกลับไป เวลาเก่า เราถึงได้รู้สึกว่าตัวเองโตแล้ว ทั้งๆที่
ไม่โตจริงๆสักที
ตอนอายุ17
ตอนนั้น เข้ามหาลัย(เข้าเรียนไวกว่าเกณฑ์) เราก็มองว่าตัวเองอะ
โตแล้วนะ ได้ไปอยู่หอ เรียนด้วย+ทำงานหารายได้เสริมไปด้วย
แต่พอตอนอายุ20 แล้วมองกลับไปตอนอายุ17
กลับมองว่า ทำไมบางการกระทำของตอนนั้น ถึงทำนิสัย ทำตัวแบบนั้น แล้วก็คิดว่าตอนนี้(ที่อายุ20นี้)
ฉันโตแล้ว
พอตอนอายุ23
เราตัดสินใจ ทำเรื่องๆนึง เพียงเพราะเราคิด
ว่าเราโตแล้ว เรามีเหตุผลมากพอ และตัดสินใจถี่ถ้วนแล้วที่จะทำมัน
ตอนอายุ25
พอมองย้อนกลับไป กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยโตเลยจริงๆ ทั้งความคิด ทั้งอารมณ์ที่เป็นเหมือนเด็กๆของเรา ทำให้เรารู้สึกว่า
ตัวเรามันห่วยจัง ทำไมเราถึงไม่โตจริงๆสักที
ในตอนนี้ที่ใกล้
ย่างเข้า26
กลับรู้สึกว่า โตขึ้นแล้วมันมีดีอะไร รสชาติชีวิตตอนโตนี่มันขมปี๋ ไม่มีอะไรดีเลย เวลามีปัญหา ไม่ได้ดั่งใจ ก็ได้แค่เงียบ พออึดอัดเข้ามากๆ ก็มุดใต้ผ้าห่มแล้วแอบร้องไห้
จขกท.อยากย้อนกลับไปเป็นเด็กแล้วค่ะ
ทำไม พอมองย้อนกลับไป เวลาเก่าๆ
ตอนอายุ17
ตอนนั้น เข้ามหาลัย(เข้าเรียนไวกว่าเกณฑ์) เราก็มองว่าตัวเองอะโตแล้วนะ ได้ไปอยู่หอ เรียนด้วย+ทำงานหารายได้เสริมไปด้วย
แต่พอตอนอายุ20 แล้วมองกลับไปตอนอายุ17
กลับมองว่า ทำไมบางการกระทำของตอนนั้น ถึงทำนิสัย ทำตัวแบบนั้น แล้วก็คิดว่าตอนนี้(ที่อายุ20นี้)ฉันโตแล้ว
พอตอนอายุ23
เราตัดสินใจ ทำเรื่องๆนึง เพียงเพราะเราคิด ว่าเราโตแล้ว เรามีเหตุผลมากพอ และตัดสินใจถี่ถ้วนแล้วที่จะทำมัน
ตอนอายุ25
พอมองย้อนกลับไป กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยโตเลยจริงๆ ทั้งความคิด ทั้งอารมณ์ที่เป็นเหมือนเด็กๆของเรา ทำให้เรารู้สึกว่า ตัวเรามันห่วยจัง ทำไมเราถึงไม่โตจริงๆสักที
ในตอนนี้ที่ใกล้ย่างเข้า26
กลับรู้สึกว่า โตขึ้นแล้วมันมีดีอะไร รสชาติชีวิตตอนโตนี่มันขมปี๋ ไม่มีอะไรดีเลย เวลามีปัญหา ไม่ได้ดั่งใจ ก็ได้แค่เงียบ พออึดอัดเข้ามากๆ ก็มุดใต้ผ้าห่มแล้วแอบร้องไห้
จขกท.อยากย้อนกลับไปเป็นเด็กแล้วค่ะ