เราชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้องนอนเวลากินข้าวก็กินในห้องชอบฟังเพลงเศร้าแล้วก็ร้องไห้ เราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไรอ่ะค่ะ

ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้ารึเปล่า ช่วงนี้ไม่มีความสุขเลย กลับบ้านมาก็ไม่อยากคุยกับใคร เก็บตัวเงียบ เบื่อๆ เนือยๆ คิดมาก บางทีจู่ๆก็ร้องไห้ไม่มีสาเหตุ เราควรทำไงดี

คือเราเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีมาปกติเราอยู่หอไม่ค่อยได้อยู่บ้านมีเพื่อนคุยเลยไม่ค่อยรู้สึกเศร้าหรืออยากร้องไห้เหมือนตอนนี้​ ก่อนหน้านี้รู้มาว่าพ่อแอบคุยกับพ่อหญิงคนนึงเราเคยบอกให้พ่อเลยเลิกคุยแต่พ่อไม่ทำ

หนูเป็นคนที่เงียบมากกตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยกล้าพูดกับคน ไม่กล้าทักใครก่อนขี้อาย ขี้เก็บตัว ไม่ชอบเป็นจุดสนใจ ชอบอยู่ตามลำพังตัวเองมากก หนูจะพูดมากกับแค่คนที่หนูไว้ใจได้จริงๆ และสบายใจ คนที่

คือเรามีอาการที่ เก็บตัว ไม่อยากเจอใครเลย ร้องไห้บ่อย อะไรกระทบจิตใจนิดหน่อยก็ร้องแล้ว เป็นคนคิดมากค่ะ เรามองอะไรก็แย่ไปหมดเลย มองว่าตัวเองเป็นภาระของครอบครัว และอีกอย่างนึง ที่ไม่รู้ว่าใครเป็นแบบเราบ

คือแบบเราเป็นคนที่ เวลาไม่ได้ดั่งใจอะไรจะชอบร้องไห้หรือหงุดหงิดตลอด แล้วเวลาที่มีมาทำให้เราหงุดหงิดเช่นแบบ การกระทำของเขามันขัดกับคำพูดที่เขาเคยพูดไว้หรือเคยสัญญาอะไรไว้ แล้วเขาเอามาทำอีกทั้งๆที่เขาบอ

คือเรามีเพื่อนอยู่กลุ่มหนึ่งอยู่ด้วยกันมา1กว่าไปไหนด้วยกันทำอะไรด้วยกัน พอเลื่อนชั้นก็มีเพื่อนใหม่เข้ามาอยู่ในกลุ่มด้วยเราก็โอเคนะคะสนิทกับทุกคนในกลุ่มแต่พอเมื่อ2วันก่นเพื่อนๆชวนไปกินข้าวกันจริงๆเราอย

ไม่อยากอาหาร ไม่กินข้าวก็อยู่ได้ แต่อยู่ดีๆก็อยากอาหารมากกว่าปกติ -บางช่วงนอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ แต่บางช่วงก็ตื่นตัวตลอดเวลา คึกมากเป็นพิเศษ -เศร้า ซึม หดหู่ อยู่ดีๆก็รู้สึกแย่ อยากตายขึ้นมาซะงั้น อยากหน

ขออนุญาตสงสัยค่ะ คนที่เขากำลังเสียใจหนักๆ จนกระทั่งร้องไห้ แล้วเขาต้องมานั่งจัดไฟ ตั้งกล้อง หามุมภาพสวยๆ แล้วกดอัดคลิป คือ เขาเสียใจ ร้องไห้จริงๆมั้ยค่ะ หรือ เขาฮึบน้ำตาไว้ก่อน จัดกล้องก่อน หามุม จัดแ

คือเราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ แต่​ตอนนี้​เราว่ามันมากไป ไม่รู้​ตัวเอง​เป็น​อะไร เราชอบอยู่แต่บ้าน ไม่อยากเจอใคร เราเป็นแบบนี้มาตลอด แต่ก่อนก็ออกไปตลาดบ้าง ไปเที่ยวกะแม่บ้างนะคะ ย้ำแค่กับแม่ กับ