อยากร้องไห้เเต่นอนอยู่กับเเม่ทำไงคะ?

คือว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ในวัยเรียนม.ต้นเองค่ะ เราชอบร้องไห้เวลาอยู่คนเดียวคิดมากหลายๆเรื่องปนกันไปหมดเลยค่ะ เราร้องไห้บาอยมากค่ะทุกวันเลย ตอนกลางวันมีคนอยู่ด้วยเรายิ้มเล้นำด้ปกติเลยค่ะ แต่พอเริ่มตกเย็

เอาจริงๆ มันก็เป็นมาหลายปีเเล้ว แต่ไม่หายสักที เวลามีอะไรมากระตุ้น ก็จะรู้สึกเครียด เบื่อ นอยอยู่ตลอด จนตอนนี้ความรู้สึกมันเริ่มกลับมา เราอยากอยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไร นอนเล่นกับเเมว ไม่ต้องรีบตื่นไม่ทำง

อยู่ในภาวะที่กลั้นร้องไห้ รู้สึกข้างในเเตกสลายเเต่ไม่อยากร้องไห้ออกมา

ช่วงนี้หน่วงๆมากเลยค่ะ เวลาดาวน์มันก็ดิ่งจนแทบลุกขึ้นมาไม่ได้ เวลาร้องไห้ก็ร้องไห้ไม่หยุด กลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้เลย บอกตัวเองตลอดว่าต้องเข้มแข็งนะ ถ้าเป็นแบบนี้ก็ไม่มีใครอยากเข้าใกล้หรอก คนอื่นเขาก็อยากเ

เราอยากตายทุกวัน ไม่อยากนอนตื่นขึ้นมาแล้ว เราไม่มีคนอยู่ข้างหลังไม่มีภาระ ไม่มีหนี้สิน เราทำประกันไว้และมีเงินเก็บ เรามีแมว3ตัว พึ่งตายไป1ตัว เราเหนื่อยกับชีวิตมาก เรารู้สึกว่าถ้าเราตายไปคงจะไม่เหนื่อ

คือผมเป็นคนที่ได้ยินคำพูดบางคำพูดที่มันกระทบถึงจิตใจหรือโดนการกระทำอะไรที่มันทำให้ความรู้สึกแย่อ่ะครับ น้ำตาผมก็คลอแล้วครับ เช่นแบบ แม่บ่นอะไรนิดเดียวผมก็อยากจะร้องไห้แล้วครับหรือผมทำอะไรผิดแล้วโดนเพื

รู้สึกว่าในวันนึงที่เราเศร้ามากๆมันไม่ได้มีใครรับรู้ด้วย มีเพียงเเค่เราที่รู้ตัวเองดีที่สุด หลายๆคนอาจจะพร้อมเคียงข้างเรานะเเต่เเค่รู้ากว่าคนที่ปลอบได้ดีที่สุดคือตัวเราเอง มันหน่วงๆในใจตรงที่ว่ามีคนรั

เหนื่อยเหลือเกิน ทุกวันนี้หมดเเพชชั่น เเค่อยากนอนอยู่บ้านไปวันๆ พอโตขึ้นเเล้วมันไม่สนุกเลย หลายครั้งเเอบร้องไห้อยู่คนเดียว เคยคิดนะถ้าเราผ่านปัญหาตรงนี้ไปได้ก็เก่งเเล้ว สรุปพรุ่งนี้มันก็มีอีก สุขภาพจิ

ทุกๆวันที่เราไปโรงเรียนกำลังเดินเข้าโรงเรียนเราก็รู้สึกดิ่งแปลกๆแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาทุกวันเลยค่ะ พอตอนไปนั่งเรียนก็เป็นเหมือนกันเวลาสมองเราไม่ได้คิดอะไรหรือนึกถึงอะไรอยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาเอง แต่เวลาเพื่

เราเลิกกับแฟนที่คบกันมาสองปีกว่า คบๆเลิกๆกันตลอด เรารู้ตัวเลยว่ารักเค้ามาก วันนี้เราตัดสินใจเลิกกันจริงๆอีกครั้ง ความรู้สึกเรามันชิน แต่ร้องไห้ไม่หยุด เราต้องค่อยให้แม่กินข้าวเป็นเพื่อน และต้องมีคนอ