เครียด

ตอนนี้ที่บ้านเราไม่มีใครคุยกับเราเลย เรารู้นะว่าเราทำผิดพลาด เราก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เราสงสารเเม่มากที่เราเป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องเเบบนี้ เราเครียดเราไม่รู้จะทำยังไง เราอบากหนีออกจากบ้าน พอเราหนี ที่บ้านเค้าก็ตามเราอีก เค้าก็หาว่าเราหนีตาม ผช ทั้งๆที่เราไม่เคยคิดที่จะหนีเลย เราเหนื่อยๆจริง ถ้าย้อนกลับไปได้เราก็ไม่อยากให้มันเกิดเรื่องเเบบนี้ขึ้นอีก เเต่เราสัญญากับตัวเอง ถ้าเรามีงานทำเราจะเอาเงิน ไปใช้หนี้ที่เค้าช่วยเราจ่าย เราจะได้หมดเวรกับเค้าสักที เราผิดพลาดจริงๆเเต่ทุกคนก็ไม่คุยกับเรา