ทริปเที่ยวเริ่มจากกทมไปอุบล มุกดาหาร บึงกาฬ หนองคาย กลับมาทางขอนแก่น โคราช

กระทู้สนทนา

ท่องเที่ยว เที่ยวไทย บันทึกนักเดินทาง สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศ

เดินทางกัน 4 คน
ระยะทาง 2,370 กม. ค่าน้ำมัน (ดีเซล) 6,540
ค่าโรงแรม 6คืน (ใช้เราเที่ยวด้วยกัน) 4,806 จองห้องพักล่วงหน้าหนึ่งอาทิตย์ คืนละสองห้อง
ค่าอาหาร ค่าเข้าอุทยาน ค่าใช้จ่ายอื่นๆ (อีกสามบาทครบ) 10,000 เพี้ยนเพลีย

(รู้สึกแอบแพง แหะๆ หนักทางอาหารไปเยอะค่ะ)

วันแรกของการเดินทางออกเกือบๆแปดโมงเช้า อาหารเช้าหมูปิ้ง 4 ไม้ ข้าวเหนียว 1ถุงค่ะ น้าซื้อเตรียมไว้ให้ ถึงประโคนชัย บุรีรัมย์ เที่ยงกว่าๆ เจอร้านนี้อยู่ริมทางค่ะ ร้านโล่ง พื้นที่โปร่ง (เราพยายามหลีกเลี่ยง ร้านอาหารที่แออัด คนเยอะ และร้านที่ติดแอร์)

ถ่ายป้ายมามีประโยชน์ ครั้งนี้แหละค่ะ น้าเราทำกุญแจรถ(ตัวสำรอง)หล่น เราก็บอกว่าเดี๋ยวโทรถามที่ร้าน ถ้าเจอให้เก็บไว้ให้ด้วย ขากลับจะวกมาเอา หรือให้ทางร้านส่งไปรษณีย์ให้ เอารูปมาดู หาชื่อร้านและเบอร์โทร โหหหหาไม่ได้เลยค่ะ ค้นgoogle โคกหนองนา ใส่อำเภอและจังหวัด ก็ไม่มีเบอร์โทร ไปค้นในเฟสบุคค่ะ มีโคกหนองนาเยอะมาก แล้วก็เจอจนได้ รูปเดียวกันเป๊ะ พี่สาวเลยโพสต์ข้อความลงไป แล้วก็มีคุณคนใจดีส่งข้อความตอบกลับมา พร้อมเบอร์โทรเจ้าของร้าน น้าเราก็ได้กุญแจรถคืนล่ะ กุญแจถึงบ้านก่อนกลับสองวัน

ด้านหลังร้านเป็นพื้นที่เพาะปลูกด้วย แดดจ้า แต่มีลมร้อนอากาศดี อาหารอร่อย มีให้เลือกหลายอย่างค่ะ เราสั่งหมี่กรอบราดหน้า 50 บาท กุญแจน้าเราทำหล่นที่ซุ้มนี้แหละ (กระเป๋ากระโปรงตื้นมาก หล่นไม่รู้ตัว ไปรู้อีกทีโน่น เกือบสองชั่วโมงตอนจอดรถเข้าห้องน้ำจะใช้กุญแจล็อครถเลยเพิ่งคิดได้)

คืนแรกที่ชมจันทร์ รีสอร์ต วารินชำราบ 708 (รวมอาหารเช้า) มีร้านอาหารชื่อเดียวกับรีสอร์ตค่ะ มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะมาก

ราคาอาหารแอบแรง ใช้คูปองเราเที่ยวด้วยกัน จ่ายไป 787.80 ( ถ้าไม่มีคูปองอาจจะสั่งน้อยกว่านี้ อิอิ ) กุ้งเผาโลละ 900 สั่งครึ่งโล ปลาเนื้ออ่อนทอดพริกกระเทียม 350

เช้าวันที่สองของการเดินทาง เราไปเที่ยวที่อุยานแห่งชาติ ภูจองนายอย อำเภอนาจะหลวย จากรีสอร์ต ไปอุทยานใช้เวลา สองชั่วโมงนิดๆ
ค่าเข้าอุทยานผู้ใหญ่ 40 ค่ารถ 30 อายุเกิน 60 ยกเว้นค่าธรรมเนียม ของเรายกเว้น 2 คน จ่าย 2 คน รวม 110.- (รอสองปีกับสามปี พี่สาวกับเราก็ไม่ต้องเสียค่าเข้าอุทยานล่ะ ฟรี.....)
อุทยานแห่งชาติ ภูจองนายอย ภายในอุทยานมีที่เที่ยวหลายที่ เราเลือกไว้สองที่ค่ะ น้ำตกห้วยหลวง อ่านเจอมาว่าเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุด สูงที่สุดและงดงามที่สุดของภาคอีสานตอนล่าง กับอีกที่ก็แก่งกะเลา

มีจุดชมวิว โดยไม่ต้องเดินลงไปได้นะคะ แต่ช่วงที่ไปน้ำน้อย เห็นไกลๆ เราก็เดินบันไดกันลงไปค่ะ 273 ขั้น ไม่ได้นับนะคะ ตามรูป ขาลงก็ไม่เท่าไรแค่เหนื่อยหน่อยตอนขาขึ้น

ตอนน้าเรา(อายุเจ็ดสิบต้นๆ)ลงพี่สาวเราก็คอยช่วย คอยจับ แต่พอถึงขั้นสุดท้ายพอดีกับที่พี่สาวปล่อยมือ ลื่นค่ะเหยียบลงไปบนทราย ดีที่ไม่เป็นอะไรไม่งั้นแย่เลย ตอนขากลับต้องเดินขึ้นบันได
ก็ถ่ายรูปกันไปค่ะ เดี่ยวบ้าง กลุ่มบ้าง เราก็ซ่าขอให้น้าถ่ายรูปกระโดด (อิอิ) รู้ตัวอ่ะนะว่าโดดไม่ขึ้น แต่มุมกล้องอ่ะนะ บอกน้าโดดสามรอบพอถ้าถ่ายไม่ได้ก็พอ โดดไปสามครั้งไม่สวย น้าบอกอีกครั้ง แหะๆพอโดดเสร็จก็หมดแรงเลยค่ะ เอาเข่าลง (รอดไปตรงนั้นเป็นทรายค่ะ)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ได้รูปตามต้องการ ก็เดินกลับค่ะ ขึ้นบันได (ลืมไปว่าจะไปเที่ยวแก่งกะเลา แต่สรุปว่าดีที่ลืม ไม่งั้นเดินเหนื่อยค่ะ รถไปถึง)

ป้ายด้านหลัง ทางลง 273ขั้น ขึ้นมาถึงก็ไม่ต้องเก็บอาการค่ะ ไม่เหนื่อยมาก 555 เดินๆหยุดๆพักมาตลอดทาง

ป้ายบนตอนกำลังจะเดินไปน้ำตก
ป้ายล่างที่แก่งกะเลา
ขับรถออกมาจากน้ำตกเห็นป้ายชี้บอกทางมาแก่งกะเลา เลยวกเข้ามาค่ะ (เดินจากน้ำตกมาได้ค่ะ เป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติ น้ำตกห้วยหลวง-แก่งกะเลา แต่เราไม่รู้ค่ะว่ากี่กิโล) หมดครึ่งวันไปกับที่นี่