แม่เราบอกให้ไปเก็บใบมะกรูดของป้าให้หน่อย ซึ่งตอนนั้นเรายังไม่ได้อาบน้ำ ผมก็ยังไม่ได้สระ เราเลยบอกไม่ไปอะไรแลบนี้ แล้วตอนนั้นพ่ออยู่หน้ากระจกที่อยู่ใกล้ห้องครัวเขาก็ได้ยินแล้วเราก็เดินไปล้างเท้าพอดี เขาก็บ่นว่า ไม่ทำตามที่แม่สั่งบลาๆไรงี้ค่ะ แล้วก็เอาเราไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น บอกว่าลูกของคนนี้เขาเชื่อฟังพ่อแม่ เป็นเด็กดี เราก็เลยพูดไปว่าก็เอาเขามาเป็นลูก คือ ณ ตอนนั้นเรารู้แล้วว่าจะเกิดไรขึ้น เราเลยไม่สนไรแล้ว พูดๆออกไปเลย แล้วพ่อก็บอกว่าอยากได้เขามาเป็นบูกเหมือนกันแหละ แต่ได้พวก-ึงมา ไรประมาณนี้ พ่อบ่นเก่งมาก ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของคนอื่น คิดว่าตัวเองนิสัยดี ทำดีทุกอย่าง จากนั้นเราก็รีบเดินออกมาแล้วก็ร้องไห้แล้วก็เถียงกลับไปว่าก็ไม่ได้อยากเกิดมาเป็นลูกหรอก มีลูกหวังไว้ใช้งานตอนแก่ อะไรประมาณนี้ แล้วเราก็เดินเข้าห้อง จากนั้นเขาก็พูดไรไม่รู้ แล้วเราก็พูดในห้อง เสียงดังด้วยไม่รู้จะได้ยินมั้ย แต่คือเราผิดมากหรอ ถ้าเราอาบน้ำสระผมเราก็ไปแล้ว คือพ่อชอบทำลายความรู้สึกเรามากตั้งแต่เด็ก บางทีก็คิดว่าถ้าเราไม่อยู่แล้วจะเป็นไง คือเราก็มีความรู้สึกไม่อยากอยู่เวลาเขาทำลายความรู้สึกเรา แต่เราก็กลัวเจ็บ กลัวทรมาน แต่เราไม่อยากอยู่ เราคงเป็นภาระมากอ่ะค่ะ พี่ชายเราเขาเล่นการพนันทำให้พ่อแม่ต้องใช้หนี้สิน แล้วก็มาหวังที่ตัวเราแทน หวังให้เราเรียนจบสูงๆมีงานทำ แต่เราเบื่อมาก เขาไม่ค่อยกดดันเรานะคะ แต่ชอบพูดทำลายความรู้สึก คือนี่ก็คนมั้ย อยากเถียงมากกว่านี้ด้วยค่ะ แต่เราขี้เกียจพูดเพราะเขาหลงตัวเอง คิดว่าตัวเองดีที่สุดในบ้าน เราไม่อยากเห็นหน้าใครเลย อยากอยู่คนเดียวมาตลอด ไม่เข้าใจมากๆ เราคงเป็นทั้งภาระ ลูกไม่ดี คือเราก็ไม่ได้อยากมีพ่อแบบนี้เลย เกิดที่อื่นคงดีกว่านี้ หรือไม่เกิดเลยจะดีกว่า แท้งๆไปก็จบ เราผิดมากหรอไม่เข้าใจอะไรมากๆตอนนี้ ไม่อยากทำอะไรแล้ว ไม่อยากเรียน อยากอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน ไม่โอเคมากๆค่ะ
เราผิดมากเลยหรอที่ทำแบบนี้