ทำไมคนที่ชอบรถสปอร์ตญี่ปุ่น JDM ถึงให้คุณค่า-มูลค่า "รถแท้ สภาพเดิม สเปคญี่ปุ่น" มากกว่ารถ JDM ที่เอาไปแต่งจูนให้แรง ?

"ยิ่งสภาพเดิมๆ คลีนๆ ยิ่งหายาก ยิ่งราคาแพง" เพราะอะไร คนถึงให้มูลค่า "รถแท้-สภาพเดิม" ขนาดนั้นครับ ?

ยกตัวอย่างเช่น Supra A80 เครื่องยนต์ 2JZ-GTE ที่มีคนเอาไปโมแบบแรงโคตรๆ 1,200 แรงม้า ทำช่วงล่างใหม่หมด (ดีกว่าช่วงล่างของโรงงานอีก) พอประกาศขายมือสอง อาจจะขายได้แหละ แต่คนไม่ค่อยสนใจ เพราะส่วนใหญ่เค้าสนใจ Supra เดิมๆ คลีนๆ สเปคญี่ปุ่น จากโรงงาน 280 แรงม้า มากกว่า

Toyota Supra A80 (ปี 1993) - 280 แรงม้า


หรืออย่าง AE86 ที่แทบทุกคัน จะแต่งแบบในการ์ตูน Initial D (มีภาษาญี่ปุ่นข้างรถ) ซึ่งมันก็หายากแล้วนะ (ราคามือสอง 1-3 ล้านบาท แล้วแต่สภาพ)

แต่ที่หายากยิ่งกว่า คือ รถเดิมๆ จากโรงงาน 130 แรงม้า ที่ราคามือสองไม่ถึงล้าน แต่หาซื้อไม่ได้ เพราะคนที่มีรถ AE86 เดิมๆ คลีนๆ เค้าก็ไม่ขาย กลายเป็น "รถสะสม" ไปซะแล้ว

Toyota AE86 Trueno (ปี 1984) - 130 แรงม้า





Nissan Skyline GT-R R32 (ปี 1990) - 280 แรงม้า



Nissan 200SX (ปี 1991) - 205 แรงม้า



Mazda Savanna RX7 FC3S (ปี 1990) - 215 แรงม้า


Mazda Efini RX7 FD3S (ปี 1992) - 255 แรงม้า





Honda NSX NA1 (ปี 1990) - 280 แรงม้า





Honda Civic Type R EK9 (ปี 1998) - 185 แรงม้า
(สภาพเดิมๆ จากโรงงาน ราคาสถิติโลก คันนี้มีคนซื้อไปแล้ว ในราคา 3 ล้านบาท โดยประมาณ)