มีใครบ้างที่รู้สึกเกร็งและอึดอัดเวลาพูดคุยกับสามีตัวเอง

เรากับสามีแต่งงานอยู่กันมาเกือบ 20 ปีมีลูก1คนสามีลาออกจากงาน ปัจจุบันมีรายได้จากทรัพย์สินเดือนละหมื่นกว่า-สองหมื่นไม่ต้องทำอะไรอยู่บ้านเฉยๆ ส่วนเรายังทำงานมีรายได้เกือบห้าหมื่น ค่าใช้จ่ายของลูกและค่าใช้จ่ายในบ้านเรารับผิดชอบทั้งหมด ชีวิตส่วนใหญ่ก็เหมือนคนทั่วไปทำงานเลี้ยงลูก ดูแลครอบครัว (พ่อแม่เรากับแม่สามีอยู่ด้วยกันกับครอบครัวเรา) แต่ว่า ช่วงสองสามปีมานี้ เวลาคุยกับสามีต้องคอยระวังไม่ให้พูดอะไรที่ไม่ทำให้เขาไม่พอใจ เพราะเขาหงุดหงิดง่าย บางครั้งแค่คุยกันปกติ จู่ๆก็ไม่พอใจว่าไม่ชอบให้พูดแบบนี้แล้วตัดพ้อโน่นนี่นั่น ทำให้รู้สึกเหนื่อย ต้องคอยตามใจสามีตลอดไม่ว่าจะเป็นเรื่องทานอาหาร เรื่องการเงิน เรื่องลูก เหมือนเป็นลูกมากกว่าภรรยา บางทีเราดูซีรีย์ก็มาคอยเฝ้าเร่งให้ไปนอน ไล่ไปอาบน้ำ ให้ไปทำอย่าอื่นบ้างโน่นนี่นั่น(ดูซีรีย์แบบเกร็งๆไม่มีความสุข) เวลาซื้ออะไรมากินที่เป็นของที่เราชอบก็ชอบทักว่ามันไม่ดีนะซื้อมากินทำไม(ยังไม่ทันจะกินก็ไม่อร่อยแระ) ยังไม่นับเรื่องการคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินไม่เป็นตัวของตัวเองเลย เรารู้สึกเหนื่อยมาก ไม่มีความสุขเลย ทำไงดี หรือเป็นเพราะอยู่กันมานานเริ่มเบื่อหรือถึงจุดอิ่มตัว มีใครเป็นแบบนี้บ้างจัดการกับสถานการณ์การแบบนี้ยังไง
เพี้ยนสะอื้นเพี้ยนจริงจัง
(สามีเป็นคนไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่ ไม่ค่อยมีเพื่อนฝูง 24ชั่วโมงถ้าไม่นับตอนไปทำงาน คือขับรถไปส่งเราที่ทำงานกลางวันไปรับทานข้าว เย็นๆรับกลับบ้านอยู่ด้วยกันตลอด ไปไหนต้องไปด้วยกันสามีเป็นคนมั่นใจในตัวเองค่ะ ตอนนี่ยังทำงานเป็นถือว่าคนเก่งคนหนึ่งได้รับการยอมรับจากที่ทำงาน เวลาคุยกันหรือคิด/ปรึกษาเรื่องอะไรถ้าเขาเสนอความคิดเห็นมาเราไปขัดหรือไม่เห็นด้วย ก็จะงอนไม่พอใจ ทำให้เราต้องทำเป็นเห็นด้วยและอวยว่าดีเขาถึงจะอารมณ์ดี ที่เรายอมเพราะมีช่วงหนึ่งสามีเป็นโรคซึมเศร้าค่ะเพราะไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องงานก่อนจะลาออกค่ะ เลยต้องคอยให้กำลังใจเขา แต่กลายเป็นเราที่เหนื่อยเอง)
เพี้ยนจุดจุดจุด
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 25
เสียความภูมิใจในตัวเอง Self Esteem ชัดเจน .. รู้สึกอับอาย ตกอับ ไร้ค่า
วิธีแก้ ให้เค้าทำงาน (จะได้ไม่รู้สึกไร้ค่า) , ให้เค้าทำสิ่งที่เค้าเก่งมาก (จะได้ภูมิใจ) , ให้เค้าโฟกัสในสิ่งอื่น (คุณจะได้มีพื้นที่ส่วนตัว)

#เค้าขับรถไปส่งเรา+กลางวันไปรับทานข้าว เย็นๆรับกลับบ้าน +อยู่ด้วยกันตลอด
= เค้าโฟกัสที่คุณคนเดียว  คุณซึ่งนิสัยอินดี้(เป็นตัวเองสูง)ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเกินไป
#พ่อแม่เรากับแม่สามีอยู่ด้วยกันกับครอบครัวเรา (=กลางวันมีใครติติงสามีคุณว่าไม่ทำงานไหม?)
    
#ไม่ต้องทำอะไรอยู่บ้านเฉยๆ ตัดพ้อโน่นนี่นั่น คิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงิน  หงุดหงิดง่าย
ต้องคอยระวังคำพูด ไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องงาน  เคยเก่งแต่ลาออกเรื่องสังคม

มีคำมากมายทีคุณเองก็จับทางได้อยู่แล้วค่ะ ....
เค้าสูญเสียความภูมิใจมั่นใจในตัวเอง  รู้สึกห่วยไร้ค่า  หมุนรอบตัวคุณ ว่างมากเกินไป

คุณก็ให้เค้าได้ทำในสิ่งที่เค้าสนใจมากๆ จะได้โฟกัสอย่างอื่น  
สนับสนุนให้เค้าทำสิ่งที่เค้าถนัด ให้สำเร็จ  เค้าจะได้ภูมิใจในตัวเอง
ชวนให้เค้าทำงานอิสระที่ไม่วุ่นวายกับคน เช่นขายออนไลน์  ..เค้าจะได้มีเงิน และใช้เวลากับงาน เลิกวุ่นวายกับคุณ

++บ้านดอกชวนชมสารพัดสี++
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 4
เหมือนพ่อเรา เกษียณมาแล้ว จากราชการ แต่แม่ เป็นแม้ค้า ตอนที่พ่อยังไม่เกษียณ อยู่กันมีความสุข แต่เมื่อเกษียณ แม่ไปไหนไม่ได้ พ่อถามตลอด จะให้ไปด้วย ก็ไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องของผู้หญิง ตอนหลัง แม่ทนไม่ไหว  บอกให้เราหางานให้พ่อทำ เลยเปิดธุรกิจเล็กๆ ขนาดสองตารางวา ขายของนิดหน่อย เรื่องจบลงด้วยดี
คนเกษียณแล้ว กับคนไม่เกษียณ เวลาชีวิตจะแตกต่างกัน ทำให้เกิดความคับข้องใจทั้งสองฝ่าย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่