ความคิดกับจิตใต้สำนึกสวนทางกันทำไงดีค่ะ

ไม่รู้จะตั้งหัวกระทู้ยังไงดีค่ะ หากทำให้เข้าใจผิด ขออภัยด้วยนะคะ แท็กผิดห้องบอกได้นะคะ

**เราเป็นคนอ่อนไหวง่าย+คิดมาก รบกวนระวังสิ่งที่พิมพ์มาด้วยนะคะ**


เราพึ่งทำงานพลาดมาค่ะ ไม่ใช่ครั้งแรกและมันก็เป็นเพียงงานนับสต็อก เรานับครั้งแรกพลาดแต่หัวหน้าและคนอื่นๆก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะนับครั้งต่อไปลงตัว แต่ในใจลึกๆรู้สึกว่าทำไมแค่นี้ถึงพลาดมันไม่ควรพลาดด้วยซ้ำ รู้สึกวิตกกังวลไปชั่วครู่ เวลาเราพลาดทีไรมันจะเบลมตัวเองไปโดยปริยายตลอด เหมือนในหัวตีกัน ถึงแม้จะรู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างสามารถผิดพลาดได้ แต่ก็รู้สึกกังวลกับการทำผิดพลาดมาก พยายามบอกตัวเองให้เลิกคิดก็เลิกไม่ได้ซะที