ทำไมยังอยากมีชีวิตอยู่ทั้งที่ไม่เหลืออะไรเลย

ตามหัวข้อกระทู้ ทำไมคุณยังอยากมีชีวิตอยู่ทั้งที่คุณไม่เหลืออะไรเลย ทุกอย่างมันพังไปหมดแล้ว บางคนอาจจะบอกว่าก็ยังมีชีวิตเหลืออยู่ไง ชีวิตเน่าเน่าที่ไม่มีวันได้ผุดมาจากนรกมันจะมีความหมายไปทำไม เราจะยอมรับได้ยังไงในเมื่อวันนึงเราไม่เหลืออะไรเลย ไม่อยากมีชีวิตอยู่เพื่อใครทั้งนั้น อยากฟังความคิดเห็นจากทุกคน ถ้าคุณไม่มีที่พึ่งใดๆ ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรัก และครอบครัวที่เลวทรามทำร้ายคุณมาโดยตลอดชีวิตคุณคุณจะอยู่ได้ยังไง