เราผิดมากหรอที่คบกับแฟนที่อยู่ไกล

สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนนะคะว่าทางบ้านเราเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณ ซึ่งเราก็อยู่ในกรอบเกณฑ์ตลอดตั้งแต่เรียน-ทำงาน ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง
แฟนเราอยู่ตรัง ส่วนเราอยู่กทม (เจอกันตอนเรียนมหาลัย) พอเรียนจบก็แยกย้ายกันไปทำงานที่บ้านของตัวเอง ซึ่งปีนึงเราเจอกันแค่ 6ครั้ง นับครั้งได้
เราเคยไปบ้านแฟนแค่2ครั้ง นอกนั้นแฟนก็มาหา ทางบ้านแฟนชอบเรามากเขาบอกอยากให้มาบ่อยๆถ้ามาได้ และเร็วๆนี้เราบอกพ่อว่าจะไปหาแฟนนะ
พ่อพูดว่า
"ทำไมไม่ให้เขามาหาละ" 
"เป็นผญไปหาผชบ่อย ต้องให้ผชมาหาดิ แล้วพ่อแม่เขาจะคิดยังไง คนอื่นจะมองยังไง" (คิดแทนคนอื่นอีกละ)
"ถ้าบ้านเขาอยู่แถวนี้จะไม่ว่าเลย รังสิตนี่ ปทุมนี่ แต่นี้อยู่ใต้ มันไม่ใช่แล้วจะไปหา เป็นผญนะหัดมีเชิงหน่อย"  (งงมาก)
แต่ละคำพูดที่ออกมาทำเราเสียใจมาก ไม่ว่าเราจะอธิบายเหตุผลไปแค่ไหนสุดท้ายก็ไม่เคยเข้าใจเราเลย เป็นผญแล้วมันผิดมากหรอนี่มัน2022แล้ว และเราผิดมากหรอที่คบกับแฟนที่อยู่ไกลกัน ที่บอกว่าไปหาเขาบ่อย 2ครั้งนี่มันบ่อยตรงไหนหรอคะ จะให้แฟนมาหาอยู่ฝ่ายเดียวมันดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยมั้ย ทุกๆวันนี้เราทำงานเหนื่อยแทบแย่กลับมาบ้านต้องมาเจอคำพูดที่toxicอีก กลัวคนอื่นมองไม่ดีเป็นขี้ปากชาวบ้าน ซึ่งเราไม่ได้สนใจอะไรตรงนี้เลยอ่ะ นี่มันชีวิตเรา
เข้าใจว่าเขาเป็นห่วง แต่นี่เราทำงานแล้วอายุ25แล้ว ก็ไม่ได้คิดว่าโตมาก แต่โตพอที่จะมีวุฒิภาวะคิดอะไรเองได้ อยากรู้ว่ามีคนอื่นเป็นเหมือนกับเรามั้ย 
บางทีก็รู้สึกเหมือนว่าอยู่ในกรงตลอดเวลา