ทำไงน้องถึงจะเลิกเป็นแบบนี้ แก้ไงดี

เริ่มเรื่องเลยนะคะ คือเวลาเราอยู่ข้างนอกหรืออยู่กับเพื่อนเราจะพูดคุย หัวเราะปกติ แต่เวลาที่เราอยู่คนเดียวเราชอบร้องไห้ตลอด บางทีสะดุ้งตื่นมากลางดึกเราก็ร้องไห้ เรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นภาระคนอื่น ไร้ค

คือ ไม่รู้จะทำยังไง จะไปก็ไปไม่ได้ จะอยู่ก็ไม่ได้อะค่ะ.... เพิ่งรู้มาว่าสรุปแล้ว ฉันเป็นมือที่สามโดยไม่รู้ตัว คือคบกับแฟนมาประมาณ 1 ปีค่ะ ตอนที่รู้โวยวายบ้านแตกมาก ร้องไห้หนักมาก เข้าใจฟิวคนโดนหักหลั

เป็นคนขี้กลัวครับ แล้วน้ำตาไหลง่ายมากเลย ทำอะไรก็ไม่กล้าไปหมด พ่อ-แม่ดุนิดเดียวก็ไหลแล้ว ครูเรียกให้ไปหาเฉยๆก็กลัวสั่นไปหมด (ไม่ได้ทำอะไรผิดนะ) พอกลัวแล้วมือนี้เย็นมากอ่ะ จะทำไงดีครับ #ผมเป็นคนขี้อาย

อยากมีคนคุย แค่คุยกันเฉยๆ ไม่ต้องเห็นหน้า อยากมีคนคอยแชร์เรื่องราวในแต่ละวัน อยากมีคนคอยฮีลใจ

อยู่ๆก็ร้องไห้ออกมาหนะค่ะ เดือน-2เดือนจะเป็น 2-3  ทั้งๆที่ทั้งวันปกติดี คือในหัวไม่ได้คิดไรเลยค่ะ จู่ๆก็ร้องไห้ออกมา เคยแบบร้องไห้หนักแล้วทุบตีตัวเอง แม่ไม่รู้ด

เวลาเรานอนดึกเราจะนึกถึงวัยเด็กที่แย่และเลวร้ายมาก ชีวิตวัยเด็กเราไม่มีความสุขเลย พอนึกถึงเราก็ร้องไห้แม้เราจะโตเเล้วก็ยังคงฝังใจกับความหลังเพราะเป็นเด็กจึงจดจำทุกอย่างได้ดีมันช่างเจ็บปวดใจ เรามักจะเป

คิดว่ามีปัญด้านอารมณ์มั้ยคะแล้วควรแก้อย่างไรไม่อยากเป็นคนแบบนี้ค่ะ☹️

ร้องไห้ในที่นี้คือน้ำตาไหลเบาๆประมาณว่าน้อยใจในชีวิตไรงี้นะไม่ใช่ร้องไห้ฟูมฟายโวยวายโวกเวก..

ใครไม่มีเพื่อนบ้างคับ หรือมีใครที่เหงาบ้าง แสดงความเห็นกันได้เลยคับ