รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกคะไม่มีความสุขเลยกับครอบครัว

เหงามากคะชอบแอบร้องไห้อยู่คนเดียวรู้สึกโดดเดี่ยว ตอนเด็กๆมักถูกทำร้ายด้วยถ่อยคำหยาบคายกับทุบตี พ่อกับแม่ทะเลาะกันตั้งเเต่จำความได้เลยคะเศร้าท้อแท้ความรู้สึกแย่ๆเต็มไปหมด เข้าใจคะว่าแม่ต้องรับภาระครอบครัว พ่อเป็นคนติดเหล้าพอท่านเมาท่านชอบตะโกนด่าเสียงดังไม่มีเหตุผลดังมากๆจนเขารู้จักกันหมด เราอายมากแต่ก็ไม่รู้จะทำไงเราก็รักท่านนะท่านไม่เคยตีเราเลยท่านฟังเหตุผลตอนท่านไม่เมา แต่แม่นี้สิกับพี่ชายเรามักจะทำร้ายด้วยคำพูด ร่างกาย เศร้ามากคะเคยคิดอยากฆ่าตัวตายแต่ไม่กล้า เรารู้สึกโดดเดี่ยวเราเป็นคนไม่สวยอะคะมักถูกตำหนิตลอดทั้งครอบครัว คนอื่น เราไม่เข้าใจทำไมต้องว่าเราด้วยเราเสียใจมากคะ ชีวิตนี้ของเราไม่ดีอะไรดีเลย เเอบเห็นครอบครัวอื่นมีความสุขเราก็น้ำตาไหลขึ้นมา เหงาจริงๆคะ หรือเราผิดที่เกิดมาไม่น่ารักถึงไม่ได้รับความรัก คนเราเลือกเกิดไม่ได้จริงๆอย่าทำร้ายด้วยคำพูดเลยคะ😭😭