มีคำถามเข้ามาในหัวแค่ประโยคเดียวแต่ทำให้คิดมาก

คือว่าเราเป็นลูกคนแรกแล้วแบบ แม่มักจะเรียกใช้แต่เรา ว่าแต่เรา บางครั้งเราทำอะไรผิดนิดๆหน่อยก็โดนว่าละ แล้วพอถึงเวลาแบบนี้เหมือนจะมีเสียงขึ้นเข้ามาในหัวเราบ่อยมากเลยว่า "ทำไมต้องเป็นเรา" ถ้าเราไม่อยู่ตรงนี้มันจะดีขึ้นไหน เพราะประโยคที่วิ่งเข้ามาในหัวจะทำให้เราคิดแบบนั้นทันทีเลย จนนี้รู้สึกเหนื่อยจนปลงไปแล้ว ตอนนี้ทำได้แค่นั่งคิดว่า "เราทำอะไรผิดพลาดไปตั้งแต่ตอนไหนนะ" "ถ้าเราไม่เข้าไปกินข้าวพร้อมคนอื่นๆเราจะไม่กลายเป็นตัวทำลายบรรยากาศ​ของครอบครัวใช่ไหม" "ถ้าเราพูดน้อยลง เราจะไม่โดนว่ารึป่าว" "ถ้าเราอยู่แต่ในห้องไม่เจอหน้าใครเราจะไม่โดนเรียกใช่ไหม" "แค่เราทำตัวให้ยุ่งมากกว่าเดิมทุกๆอย่างมันจะดีขึ้นใช่ไหม" " ไม่จำเป็นต้องเรียนเก่งแค่เรียนให้จบแล้วมีงานทำแล้วรีบๆออกไปจะดีกว่าไหม"
  แค่ประโยคๆเดียวเองทำให้เราคิดคำถามขึ้นมาในหัวมากมาย หรือว่าเราเข้าใจอะไรผิดไป