แม่ผมเวลาโมโห หรือ เถียงแพ้ มักจะขุดเรื่องเก่าๆ ที่เราเคยมีปมหรือมีแผลในใจมาด่า

ก็ไม่ได้ขุดมาด่าตรงๆหรอก  แต่เอามาผสมกับเรื่องที่มีปัจจุบัน   โดยพยายามให้มันเป็นเหตุเป็นผลที่สุด

แต่ผมรู้สึกเหมือนพยายามด่าแถมในคำสั่งสอนด้วย   ทำเป็นสั่งสอนด้วยคำพูดแทงใจดำ  โดนปมด้อยวัยเด็ก  (เฉพาะเวลาโมโห)
เวลาเถียงแพ้ก็เหมือนกัน     เอาเรื่องปมด้อยมาแกล้งเล่าให้ฟังทำทีเล่าเรื่อง   

แต่เวลาปกติก็สั่งสอนเฉพาะเรื่องนั้นๆไป
ขอคำแนะนำหน่อยครับ