ถอดคำประพันธ์บทร้อยกรอง

หนึ่ง . ชนทนต์หักเหี้ยน  ขบขัน             ไยจึงหักยียัน  กัดอ้อยอม,ดูด,ดื่ม,รสอัน  เอมโอษฐ์ หวานแนจำข่มเจียมเคี่ยมด้อย  พร่ำโอ้ อายคน ฯ สอง . โส

ช่วยถอดคำประพันธ์แค่ถ่อนนี้ให้หนีอนได้ไหมคะ แม้นจะหนีผีเสื้อด้วยแรงรุทร์ เห็นไม่สุดสิ้นแดนด้วยแสนไกล แต่โยคีมีมนต์อยู่ตนหนึ่ง อายุถึงพันเศษถือเพทไสย อยู่เกาะแก้วพิสดารสำราญใจ กินลูกไม้เผือกมันพรรณผ

0 ...................................... ดูโรงเรือนเปรียบเหมือนกับสังขาร ปลูกไว้นานเก่าคร่ำ ฉนำฉลาย แก่ลงแล้วโครงคร่างหนอร่างกาย มิเฉิดฉายเหมือนหนุ่มกระชุ่มกระชวย ตาก็มัว .. หัวก็ขาว .. เหม่อคราว

ตามหัวข้อเลยค่ะเราเป็นเด็กมัธยมปลายคนนึงหน้าตาไม่ดีขาดตกบกพร่องที่หน้าตาโดยเฉพาะฟันกับหู คนล้อว่าเหมือนแก้วหน้าม้าที่หูก็หูดำค่ะเพราะเป็นปานดำตั้งแต่เด็กๆ คนที่ว่าเราก็ไม่ได้มีดีไปกว่าเราหรอกค่ะทุกคนม

จากลาเหมือนตัดฟ้า จันทร์ดาว ลาจากหม่นร้อนราว หมกไหม้ เหมือนมีดกรีดใจยาว คมบาด ตัดรักหักน้องได้ แน่แท้ใจดำ ครวญคร่ำใจร่ำฟ้อง ทวงคำ สลักอักษรจำ จดไว้ ผันแปรขื่นระกำ หมองหม่น ยามเมื่อลาจากไร้ หมดสิ้นใยฤ