พ่อแม่แยกทางกันหวั่นลูกมีปม

สวัสดีค่ะทุกท่านเข้าเรื่องเร็วเลยค่ะ สามีเป็นลูกชายเดียวคนเล็กมีพี่สาวต่างพ่อ ง่ายๆคือแม่เขามีลูกติดพี่สาวและและพ่อแม่เขาดูเหมือนจะเอาเเต่ทางพี่สาวเขาเพราะแม่เขาเคยบอกว่าจะช่วยพี่เขามากกว่าลูกชาย เพราะเขาเป็นผู้ชายไม่เหมือนกันว่างั้น.. เราเลยไม่ค่อยจะชอบว่าที่แม่สามีสักเท่าไหร่เหมือนรักลูกไม่เท่ากัน..
วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดว่าจะต้องเสียใจเมื่อ1เดือนที่แล้วมาฉันพาลูกลงมาอยู่ที่บ้านนอกภาคอิสาน แต่ทีนี้พ่อของเด็กอยู่ภาคกลาง.ตอนมาไม่ได้บอกใครเลยเพราะแอบขึ้นรถตู้เหมามา.. จากนั้นเช้าสายวันต่อมาพ่อเด็กขับรถลงมาจากภาคกลางเพื่อมาตามเด็กน้อยมาทั้งย่าและปู่เพื่อที่จะมาเอาหลาน..และมาถามว่า"ไมลงมาไม่บอก?"ร้องไห้ถ้าบอกฉันคงไม่ได้ออกจากจุดที่แย่นั้น) ฉันเลยตอบแบบปะทะกันอย่างเดือดเลย ณ.ตอนนั้นฉันโมโหจนคุมสติไม่อยู่แต่ก็ยังมียายและน้าสาวปรามฉันไว้เพื่อให้เย็นลง.จนญาติๆฉันคอยพูดปลอบให้พวกเขารีบๆกลับกันก่อนโดยอ้างว่าจะตามลงไปส่งฉันกับลูกทีหลัง. อีก1อาทิตย์ต่อมา..พ่อของเด็กบอกคิดถึงลูกจนไม่เป็นอันทำงาน(แถมร้องไห้)ทางนั้นให้เราลงไปแต่เราเข็ดขยาดมากและไม่อยากเอาชีวิตความเป็นเมียไปเสี่ยงอยู่กับเขาคิดสักพัก..พฤติกรรมเดิมเขาวนมามาในหัวอีก.ตลอดที่ฉันลงมาสามีโทรมาเร้าหรือทุกวันเพื่อที่จะให้ฉันลงไปอยู่แบบครอบครัวกันแต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ลงไปอีกเด็ดขาด...พูดดีก็แล้วพูดร้ายก็แล้ว..จนเราใจอ่อนว่าคงต้องให้ลูกไปอยู่กับเขาแหล่ะไม่งั้นก็ไม่จบ(แอบใจหายมากเพราะเราเลี้ยงลูกด้วยนมเรามือเราเองตั้งแต่ท้องจนคลอดจวบจนล่าสุดลูก1ปี9เดือนทำใจยากมากใจหายสุดๆ) พอคุยไปมารู้เรื่องกับพ่อเด็กว่าจะให้ลงมารับลูกไปเลี้ยงต่อมาวันพรุ่งตอนสายๆเด็กก็ไปอยู่กับพ่อโดยมีย่าเขามารับด้วยย่าเด็กก็อุ้มเอาหลายโดยที่ไม่หันมาถามหรือตอบพูดคุยกันก่อนไม่ถึง10นาที.จนคนที่บ้านเราบอกให้มีอะไรๆก็ให้มาคุยกันก่อน..ยายบอก.เขาก็จะปรี่รีบขึ้นรถให้ลูกชายขับกลับอย่างเดียว.หรืออาจเป็นเพราะเขาไม่ชอบเราหรือ..แม่ย่าทำใจไม่ได้ที่หลานไม่มีแม่ก็ไม่รู้..แต่สำหรับเราๆว่ามีไรต้องคุยกันก่อนอย่างน้อยก็จะได้เข้าใจกัน.จะได้หาทางปรับตัวและสภาพจิตใจเความรู้สึกเด็ก.แต่ดูเหมือนพวกเขาก็พากันขับรถกลับทันที..โดยไม่หันมามอง.
...........................
.... 3ปีให้หลังที่คบกับพ่อเด็กมีปัญหากันแทบ3วันดี4วันร้าย มันเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตมโหฬารแต่ เรารับไม่ได้หลายอย่างเช่นพ่อของเด็ก ชอบว่าเราคนอิสานงั้นงี้เช่นว่ากินแต่กบเขียด,ด่าชอบพูดคำหยาบๆคือเราให้อภัยไม่ถือสาแต่มันหลายครั้งเกินคำว่าทนคือดูถูกแม้กระทั่งแม่เราซึ่งเขาก็ไม่ได้มาอยู่ด้วยและแม่ก็ไม่เคยมายุ่งหรือเกาะแกะหรือแม้แต่โทรมารบกวนเราเลย,สามีพูดว่าทำนองว่าเราทำอะไรก็ไม่เป็น,ไม่มีปัญญาทำอะไรได้ถ้าไม่มีเขาก็ทำอะไรไม่สำเร็จ.ที่สำคัญอีกอย่างเขาชอบทะเลาะกับแม่เขาบ่อยๆ(แม่สามี) คนอื่นอาจคิดว่า"เรื่องแม่ลูกกันเป็นปกติธรรมดาเดี๋ยวๆก็ดีกันล่ะ"แต่เรากับลูกล่ะต้องมาเห็นหรืออยู่ในสถานการณ์แบบนี้บ่อยจนไม่ไหวแล้ว.
.....และก่อนหน้าที่จะมีลูกเราเลิกกันกับเขาแล้วแต่เขายังตามติดไม่เลิก.ที่ผ่านมาให้อภัยให้โอกาสมาตลอดจนกระทั่งยอมท้องเพื่อให้เขาปรับตัวใหม่แต่ลูกคลอดไม่ถึง3เดือนเขาก็เหมือนเดิมชวนทะเลาะไม่เลิกพูดจุกจิกจนพาลไปแซะพ่อแม่ญาติเขาเองซะงั้น. เลยจนพ่อแม่เขาพาลไม่ชอบเราไปด้วยล่ะทั้งที่ก่อนหน้าเราก็พูดกันดีอยู่.
ก่อนท้องเราทำงานแต่ต้องมาลาออกจากงานทุกอย่างเพราะเขาให้มาเลี้ยงลูกอย่างเดียวบอกไม่ต้องทำ(พูดประมาณว่าพี่เลี้ยงได้ลูกเมีย) มันจะเลี้ยงพอได้ไงเงินเดือนไม่ถึงหมื่น.เฮ้อ!!!!!
พอเริ่มตกลงจะมาอยู่กินกันก็ให้เรามาอยู่กับทางพ่อแม่เขานะแต่ไม่ใช่ที่บ้านเขาซึ่งสถานที่ๆอยู่เป็นฟาร์มเลี้ยงวัวไถ่ฯรายได้6,000฿/เดือน(รายได้พ่อแม่สามีได้เท่ากันหมดต่อคน)สวัสดิการห้องพักฟรีค่าน้ำไฟฟรี.และอาศัยอยู่ห้องข้างๆติดกับพ่อแม่สามี คือเราเลี้ยงลูกเองไม่ใช่ปัญหานะปัญหาคือ..สามีชอบบ่นว่า(เราไม่ชอบนะที่ใครต่อใครพูดว่า."ช่างเหอะบ่นด่าว่าแขนขาเราก็อยูครบนี่"ไม่มาเป็นเราจะได้รับรู้ไง?)หลายครั้งมากที่เราหลับหูหลับตาไม่ถือสา..ได้แต่คิดท่องในใจไว้ว่าเพื่อลูกและครอบครัว...แต่พอมาวันนี้.เราสุดๆจนอยู่ๆก็เลือกถอยออกมาแบบไม่ได้ลังเลเพราะเรารับไม่ได้อีกต่อไปแล้วจริงๆ ...
ตอนนี้เด็กอยู่กับพ่อและปู่ย่า คำถามสำคัญว่าเราควรติดต่อไปดีไหม.เราทำใจยากแต่ก็กลบเกลื่อนพูดไม่ให้เขาเห็นน้ำตาและความรู้สึกแย่.ตอนนี้ลูกอายุ1ปี9เดือนติดเรามากวิดีโอคอลไปก็อดใจที่กลั้นน้ำตาไม่ได้เพราะเราและลูกไม่เคยห่างกันนาน .พ่อเด็กอ้างแต่ว่าลูกคิดถึงๆแต่เราไม่ได้คิดถึงพ่อเด็กเราเป็นห่วงลูกมากรักมากจน บางทีเราอยากตัดขาดการติดต่อไปเลยดีไหม.พ่อของโทรมาทุกวันอาจจะหลอกให้เราตายใจลงไปหา.แต่เราเข็ดที่ความไม่ดีที่แม้ความที่เขาคิด,พูด,ทำกับเราไม่ดีหลายอย่าง...(ถามว่ามีดีไหมก็มียะแต่ยังดีไม่พอหรอกไม่ได้แสร้งพูดนะ)เราขอคำแนะนำว่าควรทำอย่างไรดีพ่อเด็กเซ้าซี้ไม่เลิก ลูกก็ได้ไปแล้วยิ่งพูดเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจยิ่งแย่ลงโทรตามให้เราลงไปหาลูกไม่เลิกค่ะ.
. เราขอคำแนะนำหน่อยว่าจะทำยังไงกับลูกดีเพื่อรักษาความรักความรู้สึกลูกอาจหาเวลาลงไปหาเด็กไหมหรือควรทำอย่างไรดี สงสารลูกจับใจทึกครั้งที่เขาร้องเรียกแม่ๆๆๆในวีดิโอคอล😭😭😭😥😥😰😰😰🥲🥲🥲
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
งงใจ สามีพฤติกรรมไม่ดี คุณยังทนอยู่ไม่ได้ แต่ยอมให้ลูกไปอยู่ด้วย?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่