สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ นี้เป็นกระทู้แรกของผมในชีวิตที่มาโพสในพันทิพย์และเป็นช่วงเวลาที่อยากลำบากในการตัดสินช่วงนึงของชีวิตเลย ถ้าผมพิมพ์ผิดพลาด หรือสื่อความหมายในบางประโยคผิดไปก็ขออภัยไว้นะที่นี้ด้วยครับ และอาจจะมีคำหยาบเล็กน้อย

.
.
.
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ3ปีก่อนหลังจากผมจบม.3มาหมาดๆ ผมกำลังคิดเรื่องเรียนต่อว่า จะไปเรียนต่อทางสายสามัญ หรือสายอาชีพดี ผมจึงได้ปรึกษาทั้งครอบครัว อาจารย์ รุ่นพี่ เพื่อน และอีกหลายคนที่พอจะให้ความรู้ที่เป็นประโยชน์กับผมได้ จนผมนั้นตัดสินใจที่จะเรียนสายอาชีพ เนื่องจากที่ผมได้ปรึกษามาหลายต่อหลายคน แทบจะทุกคนรวมถึงครอบครัวผมบอกว่า "ไปต่อสายอาชีพสิ คนที่จบสายนี้มาหางานง่ายจะตาย ได้เงินดีด้วย สมัยนี้คนที่จบสายอาชีพมาเป็นที่ต้องการมากนะในตลาดแรงงานนะ" พอผมได้ยินอย่างนี้ก็รออะไรละ รีบลากตัวเองไปสมัครสิ จะได้เรียนจบมาทำงานเลี้ยงแม่ซักทีซึ่งครอบครัวของผมก็เห็นด้วย แต่ มีสิ่งที่ผมลืมคิดไปคือ เรียนสาขาไหนถึงจะดี จบปวช.สาขานี้ไปต่ออะไรได้บ้าง เราเรียนไหวมั้ย เรียนจบสาขานี้มาได้งานแน่ๆมั้ย และที่สำคัญที่สุดเลยเรียกได้ว่าตอนพิมพ์อยู่ผมยังนึกหมันไส้ตัวเองจนทุบโต๊ะHPลดรัวๆเลย คือ "เ ร า ช อ บ อ ะ ไ ร" ใช่ครับ ผมเลือกเรียนในสาขาที่ผมไม่ชอบ เพราะตอนนั้นในหัวผมมีแต่เรื่องที่ว่า เรียนอะไรก็ได้ขอแค่เรียนให้จบมีงานทำก็พอ ซึ่ง พอผมเรียนไปปีแรก ผมก็รู้สึกเอะใจอะไรได้บ้างอย่าง แต่ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะรู้สึกว่าตัวเองยังไหวอยู่ อะไรไม่เข้าใจเรียนไปเรื่อยเดี๋ยวก็เข้าในและทำได้เอง แต่ต่อมาพอขึ้นปี2มา ที่เนื้อหาของการเรียนเริ่มลึกขึ้น เริ่มเข้าใจยากมากขึ้น(อ่อ ลืมบอกว่าผมเรียนช่างยนต์)ผมก็รู้สึกว่านี้มันไม่ใช้ตัวกูเลยว่ะ เรียนเท่าไรก็ไม่รู้เรื่อง ตอนสอบเก็บคะแนนก็ทำได้แย่ ต่างจากเพื่อนคนอื่นที่ทำได้ดีกว่ามาก กลับกันเวลาผมเรียนวิชาเขียนแบบ3Dด้วยคอมพิวเตอร์ ผมกลับทำได้ดี จนผมคิดว่านี้มันทางของพี่ชัดๆ ไม่ว่าจะวิชาอะไรก็ตามแต่ที่เกี่ยวของกับคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าจะเขียนแบบ3Dด้วยคอมพิวเตอร์ วาดแผ่งวงจรไฮดรอลิค โดยที่อาจารย์สอนเพียงรอบ2รอบผมก็ทำได้เลย หรือแม้แต่ใช้โปรแกรมเขียนแบบที่ไม่เคยใช้มาก่อนอย่างSketchUp ผมก็ใช้มันวาดแบบ3Dของโปรเจคที่จะทำตอนปี3ได้เป็นอย่างดี(ตอนเรียนเขียนแบบในคอมพิวเตอร์ที่วิทลัยจะใช้เป็นโปรแกรมSolidWork ซึ่งจริงๆก็ไม่ต่างจากSketchUpมากนักแต่จะใช้ง่ายกว่า)จนในใจผมตอนนี้รู้เลยว่า กูชอบแบบนี้ กูเรียนได้ไม่เบื่อเลยประกอบกับผมเป็นคนที่ชอบเล่นเกมมาก ถึงจะไม่เก่งมากแต่เล่นแล้วมีความสุข สนุกกับมัน ทำให้ผมคิดว่า มันจะมีสาขาหรือคณะอะไรมั้ยที่มันเหมาะกับผมเลยลองหาข้อมูล ละก็ไปเจอกับ สาขาเกมและอินเทอร์แอ็คทีฟเป็นสาขาเกี่ยวกับการออกแบบเกม แต่ปัญหาคือ ผมเรียนไม่ตรงสาย และไม่รู้จะไปเรียนอะไรเพื่อไปต่อ หาในเน็ตแล้วก็ไม่ช่วยอะไร ปรึกษากับใครก็ไม่มีรู้เลย อยากจะลองเสี่ยงเรียนสาขาสารสนเทศหรือไม่ก็อิเล็กทรอนิคแต่ก็ไม่กล้า เพราะไม่อยากจะเสียเวลากับเงินโดยใช้เหตุ เพราะที่บ้านก็ไม่ได้มีฐานะมาก เพราะอยากจะจบมามีงานทำช่วยที่บ้าน แม่ผมจะได้สบายซักที แม่ผมส่งพี่สาวผมจบไปแล้ว เหลือแค่ผมคนเดียว ทำให้ผมรู้สึกกดดันมาก บวกกับโปรเจค ที่ทำได้ไม่เต็มที่เพราะโควิดทำให้ไปทำโปรเจคลำบาก บวกกับการเรียนออนไลน์เต็มวันทั้งๆที่มันไม่ควรจะมีในเทอมที่ทำโปรเจคแถมอาจารย์สั่งงานเป็นกอง ซึ่งไม่สมดุลกับการสอนของอาจารย์ที่แค่มาแล้วเปิดยูทูปให้เด็กดูโดยไม่อธิบาย มันทำให้ทำงานลำบากมากๆ อีกทั้งยังมีงานบ้านที่ต้องทำ เพื่อแบ่งเบาภาระคนในบ้าน เพราะผมเป็นคนเดียวที่ยังเรียนไม่จบ ยังหารายได้เข้าบ้านไม่ได้ เลยพยายามทำตัวให้มีประโยชน์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนช่วงนี้รู้สึกท้อและเหนื่อยมากๆ

เดี๋ยวมันจะกลายเป็นเรื่องดราม่าซะก่อน ที่ผมอยากได้คือ คำแนะนำจากผู้รู้ ว่าผมจบปวช.ช่างยนต์มาเนี้ยต้องเรียนอะไรต่อ เพื่อที่จะเทียบโอนเรียนสาขาเกมเละอินเทอร์แอ็คทีฟได้ หรือใครมีมหาลัยแนะนำผมจะขอบคุณมากๆครับ
.
.
อาจจะยาวและดูดราม่านิดหน่อยแต่ก็ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ และขอบคุณสำหรับคำแนะนำล่วงหน้าครับ ขอตัวไปนอนก่อนละครับ
คือผมมีเรื่องกลุ้มใจมากๆเรื่องการเรียนต่ออยากจะถามครับ
.
.
.
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ3ปีก่อนหลังจากผมจบม.3มาหมาดๆ ผมกำลังคิดเรื่องเรียนต่อว่า จะไปเรียนต่อทางสายสามัญ หรือสายอาชีพดี ผมจึงได้ปรึกษาทั้งครอบครัว อาจารย์ รุ่นพี่ เพื่อน และอีกหลายคนที่พอจะให้ความรู้ที่เป็นประโยชน์กับผมได้ จนผมนั้นตัดสินใจที่จะเรียนสายอาชีพ เนื่องจากที่ผมได้ปรึกษามาหลายต่อหลายคน แทบจะทุกคนรวมถึงครอบครัวผมบอกว่า "ไปต่อสายอาชีพสิ คนที่จบสายนี้มาหางานง่ายจะตาย ได้เงินดีด้วย สมัยนี้คนที่จบสายอาชีพมาเป็นที่ต้องการมากนะในตลาดแรงงานนะ" พอผมได้ยินอย่างนี้ก็รออะไรละ รีบลากตัวเองไปสมัครสิ จะได้เรียนจบมาทำงานเลี้ยงแม่ซักทีซึ่งครอบครัวของผมก็เห็นด้วย แต่ มีสิ่งที่ผมลืมคิดไปคือ เรียนสาขาไหนถึงจะดี จบปวช.สาขานี้ไปต่ออะไรได้บ้าง เราเรียนไหวมั้ย เรียนจบสาขานี้มาได้งานแน่ๆมั้ย และที่สำคัญที่สุดเลยเรียกได้ว่าตอนพิมพ์อยู่ผมยังนึกหมันไส้ตัวเองจนทุบโต๊ะHPลดรัวๆเลย คือ "เ ร า ช อ บ อ ะ ไ ร" ใช่ครับ ผมเลือกเรียนในสาขาที่ผมไม่ชอบ เพราะตอนนั้นในหัวผมมีแต่เรื่องที่ว่า เรียนอะไรก็ได้ขอแค่เรียนให้จบมีงานทำก็พอ ซึ่ง พอผมเรียนไปปีแรก ผมก็รู้สึกเอะใจอะไรได้บ้างอย่าง แต่ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะรู้สึกว่าตัวเองยังไหวอยู่ อะไรไม่เข้าใจเรียนไปเรื่อยเดี๋ยวก็เข้าในและทำได้เอง แต่ต่อมาพอขึ้นปี2มา ที่เนื้อหาของการเรียนเริ่มลึกขึ้น เริ่มเข้าใจยากมากขึ้น(อ่อ ลืมบอกว่าผมเรียนช่างยนต์)ผมก็รู้สึกว่านี้มันไม่ใช้ตัวกูเลยว่ะ เรียนเท่าไรก็ไม่รู้เรื่อง ตอนสอบเก็บคะแนนก็ทำได้แย่ ต่างจากเพื่อนคนอื่นที่ทำได้ดีกว่ามาก กลับกันเวลาผมเรียนวิชาเขียนแบบ3Dด้วยคอมพิวเตอร์ ผมกลับทำได้ดี จนผมคิดว่านี้มันทางของพี่ชัดๆ ไม่ว่าจะวิชาอะไรก็ตามแต่ที่เกี่ยวของกับคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าจะเขียนแบบ3Dด้วยคอมพิวเตอร์ วาดแผ่งวงจรไฮดรอลิค โดยที่อาจารย์สอนเพียงรอบ2รอบผมก็ทำได้เลย หรือแม้แต่ใช้โปรแกรมเขียนแบบที่ไม่เคยใช้มาก่อนอย่างSketchUp ผมก็ใช้มันวาดแบบ3Dของโปรเจคที่จะทำตอนปี3ได้เป็นอย่างดี(ตอนเรียนเขียนแบบในคอมพิวเตอร์ที่วิทลัยจะใช้เป็นโปรแกรมSolidWork ซึ่งจริงๆก็ไม่ต่างจากSketchUpมากนักแต่จะใช้ง่ายกว่า)จนในใจผมตอนนี้รู้เลยว่า กูชอบแบบนี้ กูเรียนได้ไม่เบื่อเลยประกอบกับผมเป็นคนที่ชอบเล่นเกมมาก ถึงจะไม่เก่งมากแต่เล่นแล้วมีความสุข สนุกกับมัน ทำให้ผมคิดว่า มันจะมีสาขาหรือคณะอะไรมั้ยที่มันเหมาะกับผมเลยลองหาข้อมูล ละก็ไปเจอกับ สาขาเกมและอินเทอร์แอ็คทีฟเป็นสาขาเกี่ยวกับการออกแบบเกม แต่ปัญหาคือ ผมเรียนไม่ตรงสาย และไม่รู้จะไปเรียนอะไรเพื่อไปต่อ หาในเน็ตแล้วก็ไม่ช่วยอะไร ปรึกษากับใครก็ไม่มีรู้เลย อยากจะลองเสี่ยงเรียนสาขาสารสนเทศหรือไม่ก็อิเล็กทรอนิคแต่ก็ไม่กล้า เพราะไม่อยากจะเสียเวลากับเงินโดยใช้เหตุ เพราะที่บ้านก็ไม่ได้มีฐานะมาก เพราะอยากจะจบมามีงานทำช่วยที่บ้าน แม่ผมจะได้สบายซักที แม่ผมส่งพี่สาวผมจบไปแล้ว เหลือแค่ผมคนเดียว ทำให้ผมรู้สึกกดดันมาก บวกกับโปรเจค ที่ทำได้ไม่เต็มที่เพราะโควิดทำให้ไปทำโปรเจคลำบาก บวกกับการเรียนออนไลน์เต็มวันทั้งๆที่มันไม่ควรจะมีในเทอมที่ทำโปรเจคแถมอาจารย์สั่งงานเป็นกอง ซึ่งไม่สมดุลกับการสอนของอาจารย์ที่แค่มาแล้วเปิดยูทูปให้เด็กดูโดยไม่อธิบาย มันทำให้ทำงานลำบากมากๆ อีกทั้งยังมีงานบ้านที่ต้องทำ เพื่อแบ่งเบาภาระคนในบ้าน เพราะผมเป็นคนเดียวที่ยังเรียนไม่จบ ยังหารายได้เข้าบ้านไม่ได้ เลยพยายามทำตัวให้มีประโยชน์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนช่วงนี้รู้สึกท้อและเหนื่อยมากๆ
.
.
อาจจะยาวและดูดราม่านิดหน่อยแต่ก็ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ และขอบคุณสำหรับคำแนะนำล่วงหน้าครับ ขอตัวไปนอนก่อนละครับ