สวัสดีค่ะ ขอสอบถามความเห็นและประสบการณ์จากเพื่อนๆพี่ๆหน่อยค่ะ
คือว่าวันที่30เดือนตุลาคมเราลาออกจากงานค่ะเราเพิ่งจบมอ6ต้นปีนี้ค่ะ เเค่สถานการณ์โควิคเราจึงเลือกที่จะเรียนไปทำงานไป เราทำงานได้5เดือนเเล้วค่ะเเต่ว่าเหนื่อยมากเหนื่อยใจด้วยเลยตัดสินใจออกมาอยู่บ้านสักพักก่อนหางานใหม่ค่ะ
วันที่30ตุลา เราทั้งทะเลาะกับพี่ที่ทำงานเเล้ว
เรามีอะไรจะปรึกษาเเฟนตลอด
เเต่เเฟนดันไปบ้านเพื่อนไปกินเหล้ากัน
เเทบทุกวันเลยค่ะ
เราเลยบอกมาหาหน่อยได้ไหมตอนนี้ดาวน์มากเลยพอเจรจากันไม่รู้รื่องด้วยความอัดอั้นที่สะสมเราเลยทุบมือถือเราเองค่ะ
เเล้วเรากับเเฟนก็ไปมาหาสู้กันบ่อยนะคะจนมีอะไรกัน ที่บ้านเราไม่รู้เพราะเราเป็นผญ.เเต่ที่ย้านฝ่ายชายเขารู้ ที่บ้านเค้าดูไม่ทีพิษมาภัยกับเราเลยนะคะ
เราทะเลาะกันกับเเฟนหนัก2ครั้งติดต่อไม่ได้เราเลยติดต่อเเม่เค้า จนเราเริ่มไม่พอใจลูกชายเขาที่ไม่มีความรับผิดชอบอะไรเลยทเราเลยบอกว่างั้นต้องคุยกับที่บ้านเราเเล้วค่ะเรามีสิทธิ์ที่จะพูดเราเป็นผญ.เเต่ก็ต้องโทษตัวเองด้วยที่ไม่ดูเเลตัวเองดีๆ
เราไม่กล้าบอกที่บ้านค่ะเเต่เราให้ฝ่ายชายเขาคุยกับพ่อเเม่เขาก่อน
เรามารู้ไม่กี่วันที่ผ่านมาตอนทะเลาะกับเเฟนเขาหลุดปากออกมาหลายอย่างว่าที่บ้านเขาด่าเราอย่างนู้นอย่างนี้
เราซัพพอร์ตลูกชายเขามาก มีอะไรคือช่วยตลอดเวลาเขามีปัญหากันก็วิ่งมาหาเราตลอดพอเรารู้
เเบบนี้เราเสียใจมากค่ะ เขาถึงขั้นเรียกเราว่าอีเลย
เราเลยโพสไปว่าพ่อเเม่เรายังไม่เคยเรียกเราว่าอีเลยคุณเป็นใคร ลูกชายเขามาบอกให้เราลบค่ะ
เราไม่ลบ เเต่ไม่ได้เป็นเพื่อนกับเเม่เขานะคะ
เราบอกเขาไปว่าที่ผ่านมาหลายๆปีเราเชื่อใจเคารพรักคนที่บ้านเขามากเลยนะไม่รู้ว่าลับหลังเขาจะว่าเราขนาดนี้
เราก็มีปากเสียงกับเเฟนค่ะ เราทักเเม่เเฟนไปเเละบอกเเกว่าเเม่เรียกหนูส่าอีหนูเสียใจนะคะ เเต่เขาไม่ออนนะ เราเลยลบเพราะมาคิดที่หลังว่ามันไม่ช่วยอะไรหรอก พอเขาตอบกลับมานะก็ออกประมาณ
เเขวะๆเราค่ะ เราจำคำ1ที่เขาพูดก่อนไปได้ว่าลูกเเม่รักใครเเม่ก็รักด้วยเเหละเเม่ไม่เคยเกลียดหรอก
เเต่พอคุยกับเราเสร็จเรามีรหัสเฟสเเฟนค่ะเเม่เขาก็โทรไปคุยกับเเฟนเราเเล้ว เราก็พอรู้ตัวค่ะว่าเขาไม่ได้หวังดีเหมือนที่เขาพูดมาทั้งหมด พอเข้ามาเเฟนก็มาด่าเราว่าเก่งกับเเม่กูหรอด่าๆเเล้วก็บลอคไปเลยค่ะ เราไม่มีคำหยาบคายอะไรเลยด้วยซ้ำเขาเป่าหูลูกเขาทุกอย่าง
ลูกชายไม่มีงานทำมาบ่นกับเรากดดันเราให้เราช่วย
ทะเลาะกันไล่เเฟนเราออกจากบ้านเราทำงานอยู่ดึกๆก็ลำบากขับรถ20โลเพื่มมารับ
เขาไปอยู่กับเราเป็นครึ่งเดือนทุกอย่างเราจ่ายให้เเทบจะหมด พอเเม่เขารู้สึกผิดอยากให้ลูกกลับบ้านจะเคลียร์กันก็มากดดันเราเราก็ช่วย
เรื่องเรียนเเก้0ร เราก็ช่วยทั้งนั่น
เราให้เงินเขาไปไว้เอาไปทำงานเขาเอาไปเลี้ยงเหล้าเบียร์เพื่อนหมดพอเราไปบอกเเม่เขาเเม่เขากลับไม่ว่าลูกเลยเเต่มาว่าเราให้ลูกเขาฟังเเทน
เรื่องมือถือเราที่พังนั่นเงินเราทุกบาททุกสตางค์
เเต่เขาว่าเราเเรงมาก
เขาไปบอกลูกชายเขาว่าเราทำหน้าใส่เขาทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไร
เรื่องที่เราให้ไม่คุยเรื่องหมั้นเรื่องเเต่งหลังจากนั้นเขายิ่งไม่พอใจ เเบบเห็นได้ชัด
เรารักเเฟนมากเลยค่ะเราเหมือนจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา เราพยายามเข้าใจอยากตัดใจจากเขา
เพราะเขาไม่เคยฟังเราสังเรื่องทุกครั้งที่มีปัญหามีเเต่ด่าเเละไล่ เเต่เราก็ยังรักเขาอยู่ดี เราเปลี่ยนเเปรงตัวเองทำทุกอย่างเพื่อเขา มันเลยยิ่งทำให้รู้สึกว่าเขามีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก็เลย เราควรทำยังไงดีค่ะ
ตอนนี้เลิกกันกับเเฟนค่ะเเค่อยากขอความเห็นหรือวิธีที่ทำให้เราคิดได้มูฟออนได้เร็วๆ รักเขามากเลยค่ะ
เเม่เเฟนไม่ชอบ?
คือว่าวันที่30เดือนตุลาคมเราลาออกจากงานค่ะเราเพิ่งจบมอ6ต้นปีนี้ค่ะ เเค่สถานการณ์โควิคเราจึงเลือกที่จะเรียนไปทำงานไป เราทำงานได้5เดือนเเล้วค่ะเเต่ว่าเหนื่อยมากเหนื่อยใจด้วยเลยตัดสินใจออกมาอยู่บ้านสักพักก่อนหางานใหม่ค่ะ
วันที่30ตุลา เราทั้งทะเลาะกับพี่ที่ทำงานเเล้ว
เรามีอะไรจะปรึกษาเเฟนตลอด
เเต่เเฟนดันไปบ้านเพื่อนไปกินเหล้ากัน
เเทบทุกวันเลยค่ะ
เราเลยบอกมาหาหน่อยได้ไหมตอนนี้ดาวน์มากเลยพอเจรจากันไม่รู้รื่องด้วยความอัดอั้นที่สะสมเราเลยทุบมือถือเราเองค่ะ
เเล้วเรากับเเฟนก็ไปมาหาสู้กันบ่อยนะคะจนมีอะไรกัน ที่บ้านเราไม่รู้เพราะเราเป็นผญ.เเต่ที่ย้านฝ่ายชายเขารู้ ที่บ้านเค้าดูไม่ทีพิษมาภัยกับเราเลยนะคะ
เราทะเลาะกันกับเเฟนหนัก2ครั้งติดต่อไม่ได้เราเลยติดต่อเเม่เค้า จนเราเริ่มไม่พอใจลูกชายเขาที่ไม่มีความรับผิดชอบอะไรเลยทเราเลยบอกว่างั้นต้องคุยกับที่บ้านเราเเล้วค่ะเรามีสิทธิ์ที่จะพูดเราเป็นผญ.เเต่ก็ต้องโทษตัวเองด้วยที่ไม่ดูเเลตัวเองดีๆ
เราไม่กล้าบอกที่บ้านค่ะเเต่เราให้ฝ่ายชายเขาคุยกับพ่อเเม่เขาก่อน
เรามารู้ไม่กี่วันที่ผ่านมาตอนทะเลาะกับเเฟนเขาหลุดปากออกมาหลายอย่างว่าที่บ้านเขาด่าเราอย่างนู้นอย่างนี้
เราซัพพอร์ตลูกชายเขามาก มีอะไรคือช่วยตลอดเวลาเขามีปัญหากันก็วิ่งมาหาเราตลอดพอเรารู้
เเบบนี้เราเสียใจมากค่ะ เขาถึงขั้นเรียกเราว่าอีเลย
เราเลยโพสไปว่าพ่อเเม่เรายังไม่เคยเรียกเราว่าอีเลยคุณเป็นใคร ลูกชายเขามาบอกให้เราลบค่ะ
เราไม่ลบ เเต่ไม่ได้เป็นเพื่อนกับเเม่เขานะคะ
เราบอกเขาไปว่าที่ผ่านมาหลายๆปีเราเชื่อใจเคารพรักคนที่บ้านเขามากเลยนะไม่รู้ว่าลับหลังเขาจะว่าเราขนาดนี้
เราก็มีปากเสียงกับเเฟนค่ะ เราทักเเม่เเฟนไปเเละบอกเเกว่าเเม่เรียกหนูส่าอีหนูเสียใจนะคะ เเต่เขาไม่ออนนะ เราเลยลบเพราะมาคิดที่หลังว่ามันไม่ช่วยอะไรหรอก พอเขาตอบกลับมานะก็ออกประมาณ
เเขวะๆเราค่ะ เราจำคำ1ที่เขาพูดก่อนไปได้ว่าลูกเเม่รักใครเเม่ก็รักด้วยเเหละเเม่ไม่เคยเกลียดหรอก
เเต่พอคุยกับเราเสร็จเรามีรหัสเฟสเเฟนค่ะเเม่เขาก็โทรไปคุยกับเเฟนเราเเล้ว เราก็พอรู้ตัวค่ะว่าเขาไม่ได้หวังดีเหมือนที่เขาพูดมาทั้งหมด พอเข้ามาเเฟนก็มาด่าเราว่าเก่งกับเเม่กูหรอด่าๆเเล้วก็บลอคไปเลยค่ะ เราไม่มีคำหยาบคายอะไรเลยด้วยซ้ำเขาเป่าหูลูกเขาทุกอย่าง
ลูกชายไม่มีงานทำมาบ่นกับเรากดดันเราให้เราช่วย
ทะเลาะกันไล่เเฟนเราออกจากบ้านเราทำงานอยู่ดึกๆก็ลำบากขับรถ20โลเพื่มมารับ
เขาไปอยู่กับเราเป็นครึ่งเดือนทุกอย่างเราจ่ายให้เเทบจะหมด พอเเม่เขารู้สึกผิดอยากให้ลูกกลับบ้านจะเคลียร์กันก็มากดดันเราเราก็ช่วย
เรื่องเรียนเเก้0ร เราก็ช่วยทั้งนั่น
เราให้เงินเขาไปไว้เอาไปทำงานเขาเอาไปเลี้ยงเหล้าเบียร์เพื่อนหมดพอเราไปบอกเเม่เขาเเม่เขากลับไม่ว่าลูกเลยเเต่มาว่าเราให้ลูกเขาฟังเเทน
เรื่องมือถือเราที่พังนั่นเงินเราทุกบาททุกสตางค์
เเต่เขาว่าเราเเรงมาก
เขาไปบอกลูกชายเขาว่าเราทำหน้าใส่เขาทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไร
เรื่องที่เราให้ไม่คุยเรื่องหมั้นเรื่องเเต่งหลังจากนั้นเขายิ่งไม่พอใจ เเบบเห็นได้ชัด
เรารักเเฟนมากเลยค่ะเราเหมือนจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา เราพยายามเข้าใจอยากตัดใจจากเขา
เพราะเขาไม่เคยฟังเราสังเรื่องทุกครั้งที่มีปัญหามีเเต่ด่าเเละไล่ เเต่เราก็ยังรักเขาอยู่ดี เราเปลี่ยนเเปรงตัวเองทำทุกอย่างเพื่อเขา มันเลยยิ่งทำให้รู้สึกว่าเขามีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก็เลย เราควรทำยังไงดีค่ะ
ตอนนี้เลิกกันกับเเฟนค่ะเเค่อยากขอความเห็นหรือวิธีที่ทำให้เราคิดได้มูฟออนได้เร็วๆ รักเขามากเลยค่ะ