วันเกิดใคร..ไปลอยกระทงกัน

มีใครคิดเหมือนผมไหมครับว่าการที่เราไม่ได้เกิดเป็นลูกคนโตนี่  มันเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง

เพราะเราจะมีแบบทดลองงานเป็นของตัวเอง
อย่าง...กว่าเราจะได้มาเกิด
พ่อกับแม่ก็เคยมีลูกมาก่อน
เราแล้ว  ไม่ต้องปรับตัวอะไรมาก  บางครั้งเรางอแง
แม่ก็มีวิธีรับมือที่ละมุนละม่อมขึ้น  (แม่มักจะเล่าให้ฟังเสมอว่า ผมเลี้ยงยาก
กินยาก งอแงไม่มีเหตุผล
และ เอาแต่ใจ)

และจะติดพี่ชายมาก
ซึ่งความติดนี้ผมจำได้
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรผมก็จะ
ต้องตามไปอยู่ข้างๆเสมอ
เขาทำอะไรก็จะทำตาม

สมัยนี้คงต้องเรียกผมว่า
ติ่งละครับ  ขนาดตอนอาบน้ำผมก็ต้องตามไปอาบด้วย😆  
โชคดีที่พี่ชายเป็นคนใจดี
มาก  ตั้งแต่เด็กผมก็ไม่เคย
ถูกพี่ตีแม้แต่แปะเดียว

จำได้ว่าพี่รักและตามใจผม
ทุกอย่าง แม้ผมจะนิสัยไม่น่ารักนัก  อย่างตอนที่เรียนอยู่ชั้นป.สอง ก็มีรุ่นพี่มารังแกผม(ด้วยความเป็นเด็ก)ก็วิ่งไปฟ้องพี่ให้มาจัดการคนรังแกให้  ทั้งที่พี่ก็ตัวเล็กกว่าเขา  คงเพราะความรักน้องแหละก็เลยต่อยกัน แป๊บเดียว
ก็ล้ม  คู่ต่อสู้ก็ขึ้นนั่งทับ
ผมเลยคว้าปิ่นโต(เป็นแบบ
เคลือบ สมัยเก่า)วิ่งเข้าช่วยแบบตีดะเลยครับ  
สรุปวันนั้น
ถูกครูตีทั้งสามคนตาม
ระเบียบ

ผมสองคนถูกตีคนละสามที
คู่กรณีถูกตีสองที
โดยครูให้เหตุผลว่าเราสองคนรุมเขา

แต่...ตั้งแต่วันนั้น ก็ไม่มีใครมารังแกผมอีก  เพราะคู่กรณีผมเอาไปเล่าว่า
ผมตีหัวเขาเสียเกือบแตก
คนอื่นเลยขยาด

เห็นไหมครับ  ว่าผมเป็นน้องที่แสนดีแค่ไหน
พี่อยู่เฉยๆ ก็ทำให้เขาถูกตี


และช่วงนั้นจำได้ว่า ลูกอม
ฮอลล์ออกรสชาติใหม่(ปกติผมรู้จักแค่เมนโท-ลิปตัสกับ
น้ำผึ้งผสมมะนาว
ความเป็นเด็กก็อยากกิน
พี่ก็เลยเอาเงินเก็บของตัว
เองไปซื้อมาให้กิน  แถมร้านค้าก็ไกล  ตอนอยากกิน
ก็เดินไปกับเขาได้ แต่พอกินเสร็จแล้ว  ผมก็เมื่อยขา
เลยขี่หลังพี่กลับบ้าน😅

แถมมีอยู่ครั้งหนึ่ง  อยู่บ้าน
กันสองคน แล้วงูเข้าบ้าน
พี่ก็ไล่ผมขึ้นบ้าน  น้องก็อยากดู ไม่ยอมขึ้น
พี่ก็พยายามเอาไม้เขี่ยงูหนี
ทำไปทำมา งูคงโมโห มันก็
แผ่แม่เบี้ยใส่(รู้ตอนนั้นเองว่าเป็นงูเห่า)  ผมกลัวก็ร้องไห้ พี่ก็เลยตีงูใหญ่เลย
พอตีงูตายแล้ว  พี่ก็ไปนอน
เป็นลม  จริงๆถ้าผมไม่ดื้อ
อยากดู งูก็คงไม่ถูกตีและพี่ก็ไม่ต้องฆ่างูทั้งที่กลัวขนาด
นั้น  เรื่องนี้นึกถึงทีไร ผมก็รู้สึกผิดทีนั้น

ระยะหลังมาผมก็เริ่มไม่ค่อยดี้อกับพี่เท่าไหร่  เพราะวันที่เห็นพี่ชายเป็นลมนั่นผมกลัวมาก  แล้วก็รู้ว่าพี่ห่วงผม  ก็เลยเชื่อฟังพี่
มากขึ้น

ช่วงอยู่ป.สี่ แม่กับพ่อไปทำงานไกลบ่อยๆ เราก็จะอยู่กันประสาพี่น้อง  พี่ก็เลย
ต้องหุงข้าวทำกับข้าวให้น้องกินเอง  ผมจำได้ขึ้นใจ
เลยว่า ผัดเผ็ดปลาดุกฝีมือ
พี่ชายอร่อยมาก(ผมทำกับข้าวเป็นตอนโตแล้ว ใน
ขณะที่พี่ทำได้ตั้งแต่อยู่ป.สอง คงเพราะเป็นพี่คนโต
ที่มีน้องอีกสองกระมัง ก็เลย
ต้องโตกว่าอายุ

นอกจากเป็นพ่อครัวเอก
แล้วพี่ยังเป็นนักเล่านิทาน
ตัวยงด้วยนะครับ ที่ผมชอบ
มากๆก็  เถรขนุน ซุปหัวขวาน  เมืองคนโง่  มหาเทนะมุตตา  เห็นไหมครับว่า
พี่ผมเก่ง😄

ถ้าเทียบกันแล้ว นอกจาก
เป็นน้องแล้ว ผมเป็นพี่ที่ไม่
ได้เรื่องอะไรเลยครับ
แม่ให้เลี้ยงน้อง ก็หนีไปเล่นคนเดียว  ความเป็นเด็กโน๊ะ
แม่ชอบเล่าวีรกรรมของผม
ด้วยความขำเสมอ
ผมฟังแล้วก็รู้สึกว่าตัวเอง
ดื้อมาก  แถมไม่น่ารักด้วย


วันนี้เป็นวันเกิดเฮีย  ซึ่งพิเศษตรงเป็นวันลอยกระทงด้วย  ผมก็เลยอยาก
บันทึกความทรงจำไว้ใน
กระทู้นี้ ว่า...ไม่ว่าจะยาก
ดีมีจนอย่างไร ผมก็โชคดี
ที่มีเฮียใจดี มีพี่สาวน่ารัก
และทุกวันนี้ผม ไม่เคยดื้อ
กับพี่น้องเลยครับ เพราะไม่
อยากทำให้เขาเสียใจ


วันนี้เป็นวันดี วันพิเศษ
ถ้าใครได้ไปลอยกระทง
กับคนที่รัก  ก็ขอให้รักกัน
มากขึ้นๆ  นะครับ
สำหรับผมเอง ลอยกระทงครั้งสุดท้ายตอนอายุสิบห้า
โน่นแน่ะ  ผมไม่ชอบเที่ยวตอนเทศกาลครับ
ชอบอยู่บ้านเงียบๆมากกว่า

ยังไงก็..ลอยกระทงเผื่อผม
ด้วยนะครับ  ขอบคุณครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  แต่งเรื่องสั้น ศาลาคนโสด
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่