ความรัก&ความกลัว

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ความสัมพันธ์ของเราสองคน ค่อนข้างเข้าใจกันแต่หลายๆครั้ง พยายามจะอยู่ด้วยกัน ปลอบกัน กอดกัน มากเกินจนความสัมพันธ์มันต้องการความรักสกินชิพทุกๆอย่างเลยค่ะ ทั้งที่มันเป็นความสัมพ

อยากถามความคิดเห็นทุกๆท่านว่าคนเราจะเด็กจะผู้ใหญ่ ถ้าขึ้นชื่อว่ารู้ความจริงๆ นี่อยากถามว่าความเสมอต้นเสมอปลาย ความจริงใจเปิดเผย เคยพูดอย่างไร(ในทางที่ดี)ก็ควรเป็นแบบนั้น ไม่เหลาะแหละใจไม่โลเลเปลี่ยนไป

คนกับแฟนมาจะ 9 ปีแล้วค่ะ แต่พึ่งบอกพ่อแม่ไป 2 ปีหลัง แฟนเป็นคนดีค่ะ ดีทุกอย่าง แต่มีข้อเสียคือโรคประจำตัวค่ะที่พ่อแม่มองแล้วว่าอนาคต เรากับเขาลำบากในหลายๆเรื่องแน่ๆ พ่อแม่ก็ไม่ได้บังคับนะคะว่าต้องเลิก

คือคนที่ผมคบอยู่ตอนนี้ เค้ามีอารมณ์ที่แปรปวนมากๆๆ บทจะดึก็ดี บทจะโกรธก็โกรธแบบไม่คุยด้วยเลย ไม่รับสาย ไม่อ่าน ไม่ตอบไลท์ ตั้งแต่คบกันมา เค้าก็กังวลหลายๆๆอย่าง เพราะเค้าอายุห่างกับผม1รอบ เค้า38ผม26 ซึ่

ถึงแม้..จะเป็นอย่างงั้น.. แต่..ฉ้าน..ก็..รัก..เธอ..นะ.. -ถึงแม้ชีวิตฉันจะยังคงล้มลุกคลาน ควานหาอนาคตแทบไม่เจอ -ถึงแม้ครอบครัวคนข้างหลัง จะยังไม่สุขสบายเท่าที่ควร -ถึงแม้ชีวิตจะต่ำเตี้ยกว่า มาตฐานที

คือเเบบเราเป็นคนคิดมากในทุกๆเรื่อง เเบบว่างๆ ไม่มีไรทำก็จะคิดมาก กังวล โดยที่พอมาทบทวนดูเเล้วก็คิดไม่ออกว่าเรากำลังกังวล กำลังเครียดเรื่องอะไรอยู่ อยากเลิกนิสัยนี้มากๆเลยค่ะ เพราะตอนนี้ก็เรียนอยู่มันส

เราเป็นผู้หญิงค่ะ มองหาคนคุยแบบจริงจังเพื่อสานสัมพันธ์ต่อในอนาคตค่ะ เราเข้าใจคนที่อยู่วงการนี้ดี เพราะฉนั้นเรื่องไม่มีเวลาไม่ต้องกังวล เราจริงจังและจริงใจค่ะ ถ้าไม่มั่นใจลองมาคุยกันก่อน

ตอนนี้เราเปิดใจคุยกับคนๆนึงอยู่ค่ะ ด้วยความที่เป็นคนคิดมาก คิดทุกอย่าง มันทำให้กังวลและอึดอัดอะค่ะ เหมือนเวลาเค้างอนไรเล็กๆน้อยๆ เราก็จะแบบกังวลว่าเรื่องแค่นี้เอง แล้งในอนาคตจะเป็นยังไง ทั้งที่จริงๆเร

เป็นไปได้มั้ย ที่จะมีคนจริงใจ เสมอต้นเสมอปลาย หรือคนทุกคนต้องเปลี่ยนคะ? ช่วงที่เบื่อกันสุดๆ มีวิธีการดีลยังไง แล้วผลหลังจากนั้นเป็นยังไงคะ คิดว่าไงกันบ้างง•w• ? ขอคหสต.ไม่ก็อธิบายจากประสบกา

รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเลย ไม่ว่าจะคิดจะเชื่อ จะตัดสินใจอะไร ก็ไม่แน่ใจซักอย่าง ล้มเหลว หลงทาง ไม่รู้จะทำไงต่อ ไม่รู้ต้องวางตัวยังไง ไม่รู้จะใช้ชีวิตยังไง ไม่รู้ต้องเริ่มต้นจากตรงไหน ไม่รู้จะไปต่อยังไ