อยากรู้ว่าพี่ ๆ ที่ทำงานมาเยอะ ๆ จัดการกับตรงนี้ยังไง ความอิ่มของชีวิตและการทำงาน ในเวลาว่างจากงาน และนอกจากการนอน
เพราะงานมันเป็นตัวกำหนดชีวิตและชีวิตประจำวันด้วย
ในกรณีของผม
พอเรียนจบออกมา จะลองไปเป็นช่างซ่อมคอมก่อนเห็นเขารับสมัครพอดี แล้วเขาติดต่อมาพอดี แต่ทางบ้านก็ให้มาทำธุรกิจกับครอบครัวเลย
"ผมก็คิดในใจนะว่า เอ แล้วจะเสียเวลาให้เรียน ป.ตรีทำไมเนี่ย"
ถามว่าทำแล้วมันดีมั้ย ? มันก็ดีแหละ มีเงินเดือนให้ ช่วงนั้นผมเละเทะมากเอาตั้งซื้อเกมเป็นพัน ๆ ซื้อของแต่งคอมพิวเตอร์ ซื้อหนังสือ ebook มาอ่าน ชีวิตทุนนิยมสุด ๆ แล้ว ? มันไม่ดีตรงไหน ? ทำไมถึงหมดไฟกับการทำงาน ? เวลาว่างก็มี เอาอะไรมาหมดไฟ คือผมเริ่มเบื่อเพราะผมอยู่กับมันมากเกินไป และงานที่ทำพนักงานมีผมคนเดียว ทำทุกเรื่องอะ ขับรถ เอกสาร ขาย บลา ๆ แต่มันก็คุ้มกับเวลาว่างที่ได้มาอะ แต่ไม่คิดว่าเวลาว่างมันจะเป็นดาบสองคม
อันนี้นอกเรื่อง
ตอนหมดไฟเคยหยุดงานธุรกิจของทางบ้านไปพักนึง "ไม่นานมานี้เอง" เพื่อหางานอื่น อยู่ในสถานะคนตกงาน ตอนนั้นผมรู้ละ ว่างานแม่มหายากจริง ตอนเที่ยงก็นั่งพักคิดเล่น ๆ หากเราไม่มีงานของครอบครัวมารองรับ ชีวิตของเราจะเป็นยังไงเนี่ย ถ้าเกิดเราทำเจ๊งขึ้นมาแล้ววันนั้นเหลือเราคนเดียวจะทำยังไง สอบตำรวจดีมั้ย บลา ๆ จนคิดว่า ก็คงต้อง GrabFood ล่ะมั้ง
จนทำฟรีแลนซ์เขียนโมเดล ออกแบบ บลา ๆ ทำมาได้ซักพักใหญ่ ๆ แล้ว ชีวิตก็ไม่ต่างจากเดิม คือเบื่อออ ~ เวลาว่างยังคงเยอะเหมือนเดิม สุดท้ายยิ่งไม่เวิร์คไปกันใหญ่
ด้วยงานของผมมันมีเวลาว่าง มันก็ทำให้ผมค่อย ๆ เปลี่ยนไป
-ผมเปลี่ยนศาสนา เพราะผมมีเวลาอยู่กับตัวเองเยอะขึ้น คิดเยอะขึ้น ตอนแรกลังเลสุด ๆ เพราะมันจะเปลี่ยนทั้งชีวิตผมเลย ตอนนี้โอเคกับมันแล้ว
-ผมอยู่กับสิ่งที่ผมชอบมากเกินไปจนผมเริ่มมองว่ามันไร้สาระ เช่น เล่นเกม ดูเมะ อ่านมังงะ แต่ก็ยังทำในสิ่งที่ชอบพวกนี้อยู่ แล้วยังอยากทำตลอดเวลาด้วย แต่พอสนุกกับมันได้แปปเดียวก็เบื่อแล้ว มองว่ามันไร้สาระด้วย แต่ถ้าผมไม่ทำ ผมแทบจะหาความสุขอย่างอื่นไม่ได้แล้วนะ เอาแต่มองนาฬิกาว่าเมื่อไหร่จะหมดวันซักที เมื่อก่อนเล่นแบบไม่ได้นอนเลย ทุกวันนี้เล่นไม่ถึงชั่วโมงพอละ นอน
-วัน ๆ ถ้าทำงานเสร็จ และงานบ้าน นอกนั้นผมแทบไม่มีอะไรทำเลย
จนตอนนี้ผมคิดว่าผมอิ่มตัวกับสิ่งที่ผมชอบแล้ว ตอนเลิกกับแฟนก็ดีใจอยากทำไรก็ทำ ซื้ออะไรก็ซื้อ แต่มันดันไม่มีอะไรอยากได้แล้ว พอมาคิด ๆ ดูงั้นก็หาภรรยาแล้วรีบ ๆ มีลูกแม่มเลย พอนึกย้อนกลับไปตอนมีแฟน ก็แบบ ... โอ้ ไม่ ๆ ขออยู่คนเดียวดีกว่า
ความสุขหายากมากเลยครับในแต่ละวัน ทำงานก็แค่ให้มีชีวิตอยู่ต่อ อยากรู้ว่าพี่ ๆ จัดการกับปัญหาความอิ่มตัวในชีวิตยังไง ผมเห็นบางคนเขาตัดได้แทบจะทุกอย่างเลย ทุกวันนี้เลยทำงานแบบอนาคตมืดบอดมาก
หมดไฟกับการทำงานธุรกิจทางบ้าน
เพราะงานมันเป็นตัวกำหนดชีวิตและชีวิตประจำวันด้วย
ในกรณีของผม
พอเรียนจบออกมา จะลองไปเป็นช่างซ่อมคอมก่อนเห็นเขารับสมัครพอดี แล้วเขาติดต่อมาพอดี แต่ทางบ้านก็ให้มาทำธุรกิจกับครอบครัวเลย
"ผมก็คิดในใจนะว่า เอ แล้วจะเสียเวลาให้เรียน ป.ตรีทำไมเนี่ย"
ถามว่าทำแล้วมันดีมั้ย ? มันก็ดีแหละ มีเงินเดือนให้ ช่วงนั้นผมเละเทะมากเอาตั้งซื้อเกมเป็นพัน ๆ ซื้อของแต่งคอมพิวเตอร์ ซื้อหนังสือ ebook มาอ่าน ชีวิตทุนนิยมสุด ๆ แล้ว ? มันไม่ดีตรงไหน ? ทำไมถึงหมดไฟกับการทำงาน ? เวลาว่างก็มี เอาอะไรมาหมดไฟ คือผมเริ่มเบื่อเพราะผมอยู่กับมันมากเกินไป และงานที่ทำพนักงานมีผมคนเดียว ทำทุกเรื่องอะ ขับรถ เอกสาร ขาย บลา ๆ แต่มันก็คุ้มกับเวลาว่างที่ได้มาอะ แต่ไม่คิดว่าเวลาว่างมันจะเป็นดาบสองคม
อันนี้นอกเรื่อง
ตอนหมดไฟเคยหยุดงานธุรกิจของทางบ้านไปพักนึง "ไม่นานมานี้เอง" เพื่อหางานอื่น อยู่ในสถานะคนตกงาน ตอนนั้นผมรู้ละ ว่างานแม่มหายากจริง ตอนเที่ยงก็นั่งพักคิดเล่น ๆ หากเราไม่มีงานของครอบครัวมารองรับ ชีวิตของเราจะเป็นยังไงเนี่ย ถ้าเกิดเราทำเจ๊งขึ้นมาแล้ววันนั้นเหลือเราคนเดียวจะทำยังไง สอบตำรวจดีมั้ย บลา ๆ จนคิดว่า ก็คงต้อง GrabFood ล่ะมั้ง
จนทำฟรีแลนซ์เขียนโมเดล ออกแบบ บลา ๆ ทำมาได้ซักพักใหญ่ ๆ แล้ว ชีวิตก็ไม่ต่างจากเดิม คือเบื่อออ ~ เวลาว่างยังคงเยอะเหมือนเดิม สุดท้ายยิ่งไม่เวิร์คไปกันใหญ่
ด้วยงานของผมมันมีเวลาว่าง มันก็ทำให้ผมค่อย ๆ เปลี่ยนไป
-ผมเปลี่ยนศาสนา เพราะผมมีเวลาอยู่กับตัวเองเยอะขึ้น คิดเยอะขึ้น ตอนแรกลังเลสุด ๆ เพราะมันจะเปลี่ยนทั้งชีวิตผมเลย ตอนนี้โอเคกับมันแล้ว
-ผมอยู่กับสิ่งที่ผมชอบมากเกินไปจนผมเริ่มมองว่ามันไร้สาระ เช่น เล่นเกม ดูเมะ อ่านมังงะ แต่ก็ยังทำในสิ่งที่ชอบพวกนี้อยู่ แล้วยังอยากทำตลอดเวลาด้วย แต่พอสนุกกับมันได้แปปเดียวก็เบื่อแล้ว มองว่ามันไร้สาระด้วย แต่ถ้าผมไม่ทำ ผมแทบจะหาความสุขอย่างอื่นไม่ได้แล้วนะ เอาแต่มองนาฬิกาว่าเมื่อไหร่จะหมดวันซักที เมื่อก่อนเล่นแบบไม่ได้นอนเลย ทุกวันนี้เล่นไม่ถึงชั่วโมงพอละ นอน
-วัน ๆ ถ้าทำงานเสร็จ และงานบ้าน นอกนั้นผมแทบไม่มีอะไรทำเลย
จนตอนนี้ผมคิดว่าผมอิ่มตัวกับสิ่งที่ผมชอบแล้ว ตอนเลิกกับแฟนก็ดีใจอยากทำไรก็ทำ ซื้ออะไรก็ซื้อ แต่มันดันไม่มีอะไรอยากได้แล้ว พอมาคิด ๆ ดูงั้นก็หาภรรยาแล้วรีบ ๆ มีลูกแม่มเลย พอนึกย้อนกลับไปตอนมีแฟน ก็แบบ ... โอ้ ไม่ ๆ ขออยู่คนเดียวดีกว่า
ความสุขหายากมากเลยครับในแต่ละวัน ทำงานก็แค่ให้มีชีวิตอยู่ต่อ อยากรู้ว่าพี่ ๆ จัดการกับปัญหาความอิ่มตัวในชีวิตยังไง ผมเห็นบางคนเขาตัดได้แทบจะทุกอย่างเลย ทุกวันนี้เลยทำงานแบบอนาคตมืดบอดมาก