เริ่มต้นเลยก็คือ ผมมีภาระครอบครัวที่บ้าน ต้องส่งที่บ้านเดือนละ3500ทุกเดือน แต่เงินก็ไม่ได้กระทบกับรายจ่ายประจำวันอะไรนะ ค่าข้าวค่าใช้จ่ายหลายๆอย่างผมก็จ่าย80%นะ และผมมีบัตรเครดิตที่ต้องชำระเดือนละ2000 แฟนผมดีทุกอย่าง จนคิดว่าโอเคคนนี้แหละที่จะฝากชีวิตไว้ แต่พอมาช่วงหลัง แฟนบอกว่าผมไม่มีเงินเก็บมีซักบาทก็ส่งให้ที่บ้านหมดเมื่อผมได้ยินคำนั้นผมหงุดหงิดมากเลยนะ ทั้งๆที่ค่ากินค่าซ่อมรถอะไรผมก็จ่ายเองตลอด จนมาคุยกับผมตอนสิ้นปีขอโบนัส จากผม5พันทั้งๆที่เขาก็ได้โบนัสเหมือนกัน แล้วตกลงกันไว้เดือนกุมภาพันธ์วันเกิดจะซื้อทองให้ ผมเลยให้เลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง เขากลับโมโหผมว่าเขาไม่เคยได้อะไรจากผมเลย ผมก็เลยพูดว่า คุณอยู่กับผมนี่เพราะเงินเหรอ เงินคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตคู่ใช่มั้ย แถมยังขู่ผมจะไปหาแฟนใหม่ จริงอยู่ทุกคนอยากมีความมั่นคงในชีวิต แต่บางครั้งก็ต้องดูสภาพคล่องแฟนด้วยว่าเขาไหวรึเปล่า เพราะโบนัสผมจะเอาไปปิดบัตรเครดิต ผมเลยอยากถามว่าผมเป็นคนแล้งน้ำใจเหรอ เพราะทุกๆวันสำคัญผมก็มีของขวัญให้ ตลอด แม้จะราคาไม่แพงแต่ตั้งใจให้ ผมควรไปต่อหรือพอแค่นี้ แต่เรื่องอื่นๆเขาดีหมดเลยนะ ยกเว้นแค่เรื่องเงิน
แฟนขอให้ซื้อของให้และบอกว่าผมไม่มีน้ำใจ