ชอบชีวิตสันโดด

เริ่มแรกตัวผมเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองมาอยุ่จุดที่ว่าชอบความสันโดด อยุ่คนเดียวหรือโลกส่วนตัวสูงตอนไหนนะ อาจจะเพราะมีปมด่อยในอดีตเลยทำให้เป็นคนแบบนี้ ตอนที่จำได้ว่าชอบอยุ่คนเดียวก็คงตั่งแต่ผมเรียนอยู่ ม.3 ม

ผมเด็กอายุ20ต้นๆที่ตัดสินใจออกจากเซฟโซน จากบ้านมาไกลมาทำงานรปภ กะดึกตอนเเรกรู้สึกตื่นเต้นความคิดผมงานรปภก็คงไม่มีอะไรมากเเค่นั่งๆยืนๆเเค่นั้นเเต่พอมาเจอหน้างานมันมีอะไรมากกว่านั้นถามว่าทำได้ไหมก็ทำได้

เพื่อนที่ทำงานคับ ก่อนหน้านี้เราสนิทกัน ซึ่งปกติก็จะทำตัวโดดเด่นอยุ่แล้ว เช่น ปรบมือต้องเสียงดัง ยกมือเหนือหัว ถ่ายรูปต้องเสนอหน้า อัพเดตทุกสถานะการทำงานกับหัวหน้า แสดงให้รุ้วาาชื่นชมนายมาก และอื่นๆอี

กระทู้นี้เป็นกระทู้แรก อยากลองพร่ำเพ้อสักกระทู้ในพันทิป ....บางครั้งก็เหมือนกับโชคซะตาเล่นตลกกับเราในเรื่องความรัก คนที่เรารักเราชอบก็มักจะเทเรา คนที่มาชอบเราลองเปิดใจคบหาแต่ก็ล้วนแต่ฝืนไปต่อไม่ได้จิ

ผมอายุ33ปี ไม่มีแฟนไม่เคยแต่งงานไม่มีลูก การที่ไม่ได้คบใครจิงจัง ไม่มีแฟน ชอบใช้ชีวิตสันโดด ไปไหนมาไหนคนเดียว มันแปลกมากหรอคับ มีแต่คนถาม แฟนอยู่ไหน เมื่อไรจะแต่งงาน อายุปานนี้แล้ว เดียวไม่ทันเพื่อนน