รู้สึกกับแฟนเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน...ขอทางออกที่ดีที่สุดในเรื่องนี้ด้วยครับ

เริ่มตั้งแต่ต้นเลยนะครับ

ขอเล่าเรื่องคร่าวๆของตัวเองก็นะครับ ผมอายุ 24 ปี ตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีแฟนมาก่อน 
แฟนผมอายุ 25 ปี ไม่เคยมีแฟนมาก่อนเหมือนกัน

ผมเจอกับแฟนผ่านแอปหาคู่ เราเริ่มคุยกันและตัดสินใจคบกันในช่วงเวลาไม่ถึงอาทิตย์
โดยที่ไม่เคยเห็นตัวจริงกันมาก่อน

หลังจากนั้นครั้งแรกที่เจอกัน ผมได้ไปพบเขาที่บ้านพร้อมเจอพ่อเขาด้วย 
ณ ตอนแรกที่รู้สึกคือผมตื่นเต้นและมีความสุขที่ได้เจอแฟน แต่แฟนผมสูงแค่ 140 ซม. โดยที่ผมสูง 180 ซม.

ทีแรกผมก็คิดว่าเรื่องนี้ไม่น่ามีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์อะไร พยายามหา Ref. ว่ามีคู่รักที่มีความสูงต่างกันเป็นเรื่องปกติ ขอแค่คบกันที่ใจก็พอ
โดยรวมแล้วเราคุยกันผ่านออนไลน์เป็นหลัก ได้เจอกันบ้าง ออกไปเที่ยวกันบ้าง และเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันด้วย 

ในช่วงเดือนแรกเราก็มีปัญหาความสัมพันธ์ทะเลาะกันบ้าง หึงหวง น้อยใจกัน เป็นเรื่องปกติที่ปรับกันได้ในความสัมพันธ์

แต่สิ่งที่เป็นข้อสังเกตุในความสัมพันธ์นี้คือ ผมอึดอัดเรื่องความสูงที่ต่างกันเวลาเดินด้วยกัน ผมอึดอัดที่ต้องอยู่ในที่สาธารณะ 
ผมจึงพยายามหาสถานที่ที่เราจะอยู่ด้วยกันแค่สองคน เพราะตอนที่อยู่ด้วยกันสองคนพวกเรามีความสุขกันมาก

เราดำเนินความสัมพันธ์มาเรื่อยๆจนเราเริ่มที่จะรู้จักเรื่องราวของกันและกันมากขึ้นๆ
โดยที่ลึกๆแล้วความอึดอัดใจในส่วนนี้ของผมยังคงอยู่

ผมก็มองเขาเป็นผู้หญิงปกติมาตลอด จนกระทั่ง...

จุดเปลี่ยน

ผมได้พาเขาไปเจอกับพ่อแม่ของผม แม่ผมมีท่าทีไม่ค่อยโอเคในตอนที่เรากินข้าวด้วยกัน

วันถัดมาผมไปถามแม่ว่าแม่คิดยังไงกับแฟนผม สิ่งที่แม่บอกทำให้ผมรู้สึกเปลี่ยนไปและรู้สึกไม่ดีมากๆถึงมากที่สุดคือ...

แม่ผมร้องไห้และพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกับว่าผมไปทำความผิดร้ายแรงมาในชีวิตแล้วบอกว่า...

" อกหักจนเสียสติไปแล้วหรอถึงมาคบกับคนนี้ ไปทำเวรทำกรรมอะไรมาถึงได้คนแบบนี้เป็นแฟน กูเห็นเลือกแล้วเลือกอีก แต่กับตัดสินใจคบกับคนนี้ เวลาเอาปัญหาของมาปรึกษากู กลัวว่ามันจะทิ้ง ฝันไปเถอะมันไม่มีวันทิ้งหรอก มันเป็นแบบนี้ ผู้ชายคนไหนเห็นตัวมันตั้งแต่แรกก็ไม่มีใครคบกับมันแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอกว่ามันจะทิ้ง มีอะไรกันไปแล้ว ยังไงก็ต้องรับผิดชอบ "

คำพูดแม่ผม ทำให้ผมรู้สึกแย่มากและหวาดกลัว

วันถัดมาผมมองหน้าแฟนแล้วผมรู้สึกว่าเขากลายเป็นตัวประหลาด ผมไม่สามารถทำเป็นว่าสบายใจกับเรื่องนี้ได้อีก ผมบอกเลิกเขาและผมมองเขาอีกทีผมก็ขอคืนดีกับเขา ทำแบบนี้เป็นสิบครั้งในหนึ่งวัน จนสุดท้ายก็เลิกกันไปได้ประมาณคืนนึง

ผมได้พยายามดึงเขากลับเข้ามาในความสัมพันธ์อีกครั้ง เพื่อจะพิสูจน์ว่าผมยังรักเขาอยู่ แต่สุดท้ายผมก็ไม่สามารถที่จะกำจัดความรู้สึกไม่สบายใจตอนที่อยู่ด้วยกันในที่สาธารณะออกไปจากใจได้จริงๆ

ผมเป็นห่วงความรู้สึกเขา ในขณะที่ผมก็ไม่สามารถจัดการกับอารมย์ความรู้สึกนี้ได้อยู่ดี 

ผมควรทำอย่างไรดีครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่